Kırdım kalemini
Sana bu son şiirimi yazarken
Resmini elime alıp son kez bakarken
Gözüm yine yollarına dalarken,
Aklıma yaptıkların geldi birden
Kırdım kalemini hiç düşünmeden
İstemem senden vefa
Yere batsın aşkın sevdan da
Günahı boynuna bütün yalanlarının da
Lanet olsun sana
Kırdım kalemini bu son satırım da…
Şer gibisin düşmedin yakamdan
Gelme istemiyorum sakın arkamdan
Asıl suç bende seni sevip insan sananda
Bıktım senden sıkılmadın hala o seviyorum yalanından
Kırdım kalemini bana yaşattığın acılardan…
Kaç acıma nedensin benim
Yaptılarınla sen benim ömrümü yedin
Sevdim dedin yalan söyledin
Kırdım kalemini artık
Bende bittin…
“ Elimde kalemim Önümde kâğıdım,
Sana yazıldı bu son satırım
Sözlerim acıdır ağlatırım…”
Mehmet Pekcan
By_isyankâr