Bilal Can — Pzt, 03/03/2008 - 12:37
Gök düş/tü
Yer yarıldı
Artık dağların dorukları
Mesafesiz yollardı.
Şimdi yol. Yani ezber bozan düzenlerde kilometre taşlarının sayıklanması
Uyku ve uyanıklık arası, bir kaylule boşluğu kadar içsel terennümler
Yol yani, uzar gider sessizce, bir otobüs camının serinliğinde
Baş ağrısı ve ter kokulu peronların yağlı serinliğinde…
Yol işte. Gider, alır götürür beni sürgüne.
Yol yani seni uzaklaştıran her kilometre kareye düşen hasret.
Yol yani, renklerin armonisinde karanlığın esamesi.
