Elleri semaya açılamayan bir gecenin

Hıçkırık boğan serzenişlerinde

Yine seninleyim...

Söz düşümü yaşattın mevsimlerime....

Ey gözlerinden başkasının olmadığım sevgili!

Adını kalbime nakşetmişim bir kere

Kaptansız yolundaki tüm gemiler...

Sen hala en canlı baharsın buselerimde....

Bırak beni

Aşkı katayım sözlerinin büyüsüne...

(Beni anlamaz “hırçın dalga”lar

Anlamaz seni “asî rüzgâr”

Beni anlamaz mutlu şarkılar

Anlamaz seni saçımdaki hâr)

.....................Dokunuşlarına susar.



Sinesinde feryatlar barındıran bir seherin

Bekleme nöbetlerindeyim....

Düştü,düşecek “çığlık” sessizliğine sözlerin

Ey gözlerinin ateşinde ıslandığım Sevgili!

Dön de bir bak

Ne fırtınalara gebe ellerim

Son şarkımızı mı söylemiştik vuslata karşı seninle

Dileklerin yarım kalmışlığında mı tıkandı şiirlerim?

Son kez mi yaslamışım omuzuna başımı

Güneş ışığını hiç mi göstermeyecekti bize....

Bana sen

Sana yalan

Sevgi mi hüsran

Ve hicran

Kanıyor yaram

Bir ben miyim yanan?

Bırak beni;

Sevdamı işleyeyim yürek pencerene.....



Adını “çığlık” koyduğum bir kentin

Öfkeli bakışlarında gezinmekteyim...

Kaç asırdır uykusuz bıraktım uykuyu

Bitti bitecek tâkati sensizliklerimin

Ben seni sevmeyi yokluğunda öğrendim....

.....Yanmak bize mi düştü?

Caddelerin her nefesi,hecesi isminin



Ey sözlerinin tebessümlerine sığındığım Sevgili!

Koyu bir gülücük vermeden dudaklarıma

Yüzündeki duruluğun veda nişanı olduğunu neden söylemedin?



Bırak beni;

Hasretimi içireyim göz bebeklerine...

Aynı şarkıya mesken dilim;

“Göğsüm yanıyor,yüreğim daralıyor

Olmasaydı sonumuz böyle”