Bir gün olsun mu,
uzanıp tutsam mı cesaretimi,
eksiksiz konuşsam mı,
ne desem sana?
Çünkü ben seni sevdim
mesele bu!

Ne şarapnel parçası olmak
adım başı,
ne hoyrat gidişlerin
kaçakçı bakışınla,
ne sıkışan geceler
sabahsız..
Ne de
kucağımda ihanetler acısı,
hiçbiri değil,
Ben seni sevdim durmadan
Meselem bu!

Durdurup
avuçlasam mı yüzünü,
korkusuz söylesem mi
ne dersin?
Çünkü ben seni koklamadan
imkansız tutunamam,
bunu bil!
Sana sorulsa,
örtüsüz anlatır mısın,
neleri büyüttük,
neleri dokuduk,
senin suladığın bakışmalarda?
Artık
sahipsizdir boyun büküşüm,
duvarlarda asılı kaldı
her söylediğim..
Öyle tuhaf vurgunum sana işte
meselem bu!

Bu vahşi ayrılıklar,
bu bahşedilmez..
Bu tılsımınla beslenen hicran..
Bu paldır küldür düşmelerim
ardınsıra..
Ve bu
zalim yüzlü kapanlar
ayaklarımda..
Tınazlar gibi yığılı hasret..
Bu başımın dönmesi,
pişman olmadan..
Hiçbiri değil önümü kesen,
ben boyuna seni sevdim
inatla,
meselem bu!

Taşarak haykırsam mı,
kıyılarımdan,
Aşkım mısın
sorsam mı yine?
Çünkü boydan boya kuşatıldı
aklımın dili..
Baştan başa ayaklandı yüreğimin ordusu..
Ve çare yok,
hep kahrınla sevişeceğim
desem mi sana?
Yıllarımdan süzülen şarabım olsan,
kana kana içsem seni,
ölçmeden,
biçmeden,
tartmadan..
Hilafsız tanrılar gibi koynuna girsem,
yansam..
Zehirler sağarak içtim seni,
dönüşü yok!
Doyumsuz mahkumun oldum..
Ve asırlar kadar sevdim seni ben,
Meselem bu!