Seni paylaşmak
Bir şiir gibi ışıkparem
Yerden göğe uzamış dizeleri
Dün gibi, bugün gibi, yarın gibi
Yıllarca yazılmış,
Okunmamış bir şiir gibi
Bunca şairlerin bitiremediği...
Seni yaşamak,
Bir ateş misali ışıkparem
Dokununca, yüreğimde yangınlar kükreten
Kor gibi yaktı, bitirdi benliğimi.
Seni paylaşmak ışıkparem,
Elimde soyut, dilimde somut bir alev gibi,
Nice yağmurların söndüremediği...
Seni düşlemek,
Bir deniz kadar engin ışıkparem.
Bakınca, gözlerinin rengini veren.
Kızınca, azgın dalgalar gibi, yalnızlık köpüren.
Sevince, suskun gemiler gibi,
Beni sana götüren, seni bana getiren...
Ve herşeyden önce gelen saçların gibi,
Esintiler veren...
Seni sevmek, sen gibi ışıkparem.
Umut dolu, sevgi dolu, aşk dolu,
Gururlu...
Seni sevmek, bunca acılara karsın,
Ne mutlu, ne mutlu! ..
Seni yazmak,
Uçsuz bucaksız ışıkparem.
Kelimelerle anlatılmaz, sahifelere sığmaz.
Hem kederli, hem neşeli...
Ay gibi parlak, güneş gibi sıcak
Su gibi berrak, adın gibi kafiyeli.
Seni yazmak ışıkparem seni
Belki de en güzeli...
Seni anlatmak imkansız ışıkparem
Kelimeler yetmedi.
Seni seslenmek sağır, sesim gitmedi.
Seni yaşamak kahır, gücüm yetmedi.
Seni sevmek, bir sanat mı? bir serap m? aklım ermedi.
Seni unutmak ne mümkün ışıkparem ne mümkün!
Ömrüm yetmedi! ..
