alırım başımı ellerim arasına
hüzünlüyüm çoğu zaman,
dertle-ni-rim arasıra.
düşer aklıma bir parça yârdan
işte o zaman;
kaybolur aklımdan zaman ve mekân
dert yanarım büyük sırra
gözlerimde gittikçe ufalır feza
meğer ki merhemsizmiş yaram
gittikçe yaklaşmaktadır fizan
sevdâ yüreğimi yaksa da kezâ;
ben yine hep kendime kızsam
gittikçe gözlerimden uzaklaşsa feza
bir sen,
bir sen; tek başına kalsan
şu firârda olan kırgın gönlümde
bir tek sen hâkim olsan
ak dost belli olurmuş kara günde
o gün dostum keşkee sen olsan.

gittikçe gözlerimden uzaklaşsa feza
şu firârda olan kırgın gönlümde
bir sen tek başına kalsan


...