Bir damla kan düştü tenime.Bir sızıntı kapladı ortalığı,bir acı hissettim yüreğimde.Sebebini bilmediğim tarifsiz bir acı.Ellerimle tenimi yokladım bir şey bulamadım,belli ki acı tenimde değil,yüreğimde!!!
Gözlerimi kapatıp yüreğime baktım.Yüksek yamaçlarda,mistik kokan havasıyla hayata rengarenk bakan kır çiçekleri geldi aklıma,sonra bir çakalın ahu gözlü bir ceylanı kovalaması ve sen geldin aklıma FİLİSTİN,sen.
Ve anladım ki yüreğimdeki acını sebebi de sen.KUDÜS geldi gözlerimin önüne ,MESCİDİ AKSA ve kutsal topraklar ve sen geldin aklıma YA RASULALLAH!!!Utandım başımı eğdim,yüzüne bakamadım.
Birden kendimi FİLİSTİNDE buldum.Patlayan silah sesleri arasında karanlığa ,meçhule doğru kaçıyordum.Bir çoçuk gördüm,yıkık bir duvar dibinde ağlayan!
-Ağlama dedim küçüğüm,senin acını yüreğimde hissediyorum.Dedim ama söylediğime kendimde inanmadım.Acılı yüreğiyle gözlerime baktı,belli ki sözlerimde samimi olmadığımı oda anlamış.
-Ben yetim doğdum dedi,babamı hiç tanımadım.Ben doğmadan şehit etmişler,anamıda şehit ettiler ,ben hayatta yanlızım.Sen benim acımı nereden bileceksin,sen anandan öksüz,babandan yetim kaldın mı ki?
Ve o ana kadar hakim olduğum gözyaşlarımı bıraktım,bende ağlıyordum artık.Ve söyleyebildiğim
-AĞLAMA KÜÇÜĞÜM,SEN DAHA ÇOÇUKSUN demek oldu.
Birden irkildim.Ülkemin duyarsız insanları geldi aklıma.Bir ses duydum meçhulden,"CESARETİN YOKSA DUA'NDA MI YOK,EY MÜSLÜMAN?"
İNŞAALLAH mahşer günü RASULULLAHTAN şefaat istemeye yüzün olur.
Utandım,sessizce ağladım ve son hatırladığım yıkıldığımdı....
