Çünkü O SenSin..
Yalnızlığa doymak... Izdırabın bam telinde inleyen bir ahuzarcasına... Yalnızlığın gözyaşlarını hissetmek... yalnızlıkta üşümek... Hissizliği içirircesine ruhuna, bir başına görmek kendini....
O ki varlığın gayesi... O hey şey... Yaratılışın sırrı.. Yalnızlıktan sanki gönlü heyula kanatlarında, anlaşılmaz bir aşkın eline düşmüş.
O kendine duyduğu aşkı, kendinden olan ama kendinden gayri bir varlıkta görmek istedi. O yalnızlıktan kurtulup varlığını görmek istiyordu... Kim demişti yalnızlık ona yakışır diye...
O insanlarda yalnızlığı unuttu.. O insanda sevgisini gördü, sevgi de kendini gördü..
Yaradılışın sırrı zahir de zuhur etti... Ben O’nun kuluyum. O’nunla doluyum.. Sidre‘t–ül Münteha buudunda gönlüm O’na bağlı da olsa yalnızlık solumaktayım... Yalnızlık kezzap...
O var... O’nun eli fecri tabiatın afaki enfüsünde nokta nokta... O’nun zuhuru şiddetli olduğu için kendisi gaybta... O’nun zahirinin, ayan beyyineleriyle dolmalıyım...
Yalnızlıktan, üşümekten kurtulmalıyım… O'nun cemal görüntüsünü ruhunda toplayan bir kutluya gönlümü vermeliyim... O, O’nun görüntüsü... O’nunla O’na gitmeliyim...
Zümrüt vadilerden akan şelalelerin inci yansımalarındaki çağıltılar gibi ruhum her zaman onunla dolmalı...
O sensin... Sensiz kalırsam yaradanı kaybederim... O kendi görüntüsünün zahirini seyrederken “GÜL RUHUN” dışına çıkanların çehrelerini, cehennemle karartıyor... Sen de gönlümün “Hercai Melekesi” dışına çıkarsan ruhum cehennem ateşiyle dolar...
O kendine yapılan vefasızlığı kabul etmiyor... Ben bana yapılan vefasızlığı nasıl kabullenirim.. kabullenirsem, O’na karşı vefasızlık yapmış olurum... bütün güllerim solar... Mevsimler ölür.. Ruhum cehennemleşir ve seninde ruhunu soldururum. Çünkü o benim ruhumu yakar. Vefasızlığa tahammül etmeme, tahammül edemez...
Ateşlere girerek nurlanmak, İbrahimcesine ateşlerde gül açtırmak istiyorsak önce “Vefa Burcuna” sancağımızı dikmeliyiz... Ömür boyu rabıta... Sonra da gökyüzünü çiçek tozu gibi avuçlara almak, yani, yani, O’ nun sevdasını avuçlamak...
O olmak istiyorsak O’na vefasızlık etmemeliyiz... Eğer ki vefasızlığın bir göz kayması da olsa; ruhumun, azap akkorları kader cilvesinde seni bulacak...
Vefasızlık istemiyorum... O istemiyor çünkü... Sen de istemezsin... Çünkü o sensin...
aLıntıdır..
