Çoğu zaman bir “Merhaba”sını aradığımdın sen
Arkası kesilmeyen muhabbetler bir bir yer edindi yürekte
Kaçıp gelmiştin yüreğime sessizce
Zorlanan tüm duyguları tecrübe ettim işte sende
Anlamsız sandığım surat asmalarım, garip gülümsemelerim
Manasız değildi işte!...
Aslında derindi, farklıydı yerin
Nisan yağmurlarının tadıydı sevgin
Lazım değildi başka yüzlerin,
Alçak gülüşleri, sevgileri
Ramak kalmıştı tutsaklığın sonuna
Isındırmıştı varlığın, kalbimi yokluğuna
Madem sende yok olacaktın sonunda
Izdırabım büyüyecekti nasılsa
Ne olur gitme sen!
Tutsağısın bu yüreğin sen
Unutulmuş kaçak zamanlarımın tutsağıydın sen
Tek kelime etmeden gidemezsin böyle sen
Sen tutsak, ben yasak, sen ve ben kaçak
Anlamsız sanılan düşlerin adı olsak
aĞlamanın, hüznün tarifi,
Isındırsan da yokluğuna, varlığında yok olsak!...
KAÇAK ZAMANLARIMIN TUTSAĞI!!!...