Bu yaptığım imkansızlıkla bir savaş galiba
Hani insan umudunu yitirir de sarınıverir ya aslına
Bende öyleyim galiba
İmkansızlıkla savaştım ve sarındım aslıma…
Sonra yorgunluğum geldi peşi sıra
Adını koyamadığım yalnızlığımda
Dert yoldaşı oldu soframa…
Bir garip duyguydu bu yaşadığım
İmkansızlığıma,
Yorgunluğuma sebepti bu duygu…
Aşktı…
Sevdaydı…
Tertemiz sularıyla tüm kirlilikleri paklamaya çalışan;
Masumluğuyla içindeki canavarı yok etmeye uğraşan…
Aşktı…
Sevdaydı…
Savaştım, mücadele ettim!
Belki de yenileceğimi,
Hep en baştan biliyordum…
Vazgeçmedim!
Hani bu aşktı ya
Hani bu deli bir sevdaydı ya…
Tutulduğum, tutkum, aşkım…
Bazen en gerçeğim oldun
Bazen de yalanım dolanım…
Bazen her şeyim oldun;
Bazen de hiçbir şeyim…
Sen benim en doğru şeydin aşk!
Sen benim tek umudumdun sevda!
En doğrularım hep yenildi yalanlarıma
Tek umudum hep yenildi
Sevda yoluna!…
Vazgeçmediğim bu sevda
Bela oldu başıma.
Umut ettiğim bu aşk
Yara oldu işte kanıma…
Sevmek…
Adı geldi aklıma!
Sonra da imkansızlık geldi…
Vazgeçemediğimden vazgeçtim sonunda!!!
Aşk da sevda da umutsuzluğa taşındı
Yoklar artık hayatımda!...
Ama yine de her şeye rağmen
Aşk ve sevdayla!...
aLıntıdır..
