Sessiz Sedasız

Sessiz sedasız gidiverir umutlarım yanıbaşımdan.
Haykırır yalnızlığım beni bırakıp gidenlere
Üzüntüler eşlik eder karanlık gecelerime.
Biri bana seslenir karanlığın içinden"Gel!"diye...

Bakma bana sen,ben herzaman yalnızdım.
İsyan ettiğim zamanlarda kimseler beni duymadı...
Geceler geçmedi hiç,sabahı bekledim saatlerce
Ama sabah olmadı ,güneş doğmadı üzerime.

Çekilmez acıların içinde hayata göğüs gerdim
Kederler sırtıma yüklenmiş koca bir taş gibiydi
Attığım her adımımda üzerime dahada yüklendi
Artık taşıyamaz hale geldiğimde herşeyden vazgeçtim...

"Yaşamak diye bir kelimeyi artık unutmuştum.
Çevremdeki herkezden bir tekme yemeye alışmıştım.
Karşıma çıkan her yol karanlığa gidiyorken...
Bende artık ruhumu şeytana satmıştım."


Ölümden uzaktayım belkide çok yakınındayım kim bilir...