Avuntular içerisindeyim
Her şey benimmiş gibi duruyor.
Ruhum,
Bedenim,
Fakir yüreğim…
Şu uzandığım sedir,
Sehpaya saçılmış sarı fotoğrağlar
Anladım ben bunlara sahibimde
Bana sahip olan kim?
Biliyorum yaşamın ortasında değilim de
Acaba hangi köşesindeyim?
Yakamozlar neden vurmuyor kıyılarıma dalga dalga
Yüreğim kuruyan nehir misali
Çağlamayı bekliyor zamanın hazanı vurduğu şu akşamlarda.
Maneviyatı ağır bir yüzüğüm,
Yüzünü özlediğim,
Asi zamanlarımda sarılabildiğim
Saçlarımı sevgiyle kurdeleleyen
Bir annem niye kalmadı hatıralarımda?
Biliyorum yaşamın ortasında değilim de
Acaba hangi köşesindeyim?
Geceler bile sevmedi beni
Hiç yar hasretini sırtlanıpta örtünmediler üzerime
Bir yorgan misali…
Yıldız bile kaymadı
Yarenlik yapmadılar garip kaldım tenha köşelerinde..
Boynu bükük gülü oldum şu gazel bağlarının,
Hep hüzzam şarkıların mırıltısı kaldı dudaklarımda
Güneş bile sarı saçlarıyla hiç salınmadı sabahlarımda,
Bahar düşsün istesemde güz vurgunlarından sonra
Canımın yapraklarına
Bir tutunabilsem arzularıma
Uzanamadığım umutlarıma…
Ahh bir asılsa sevdam yüreğimin mor duvarlarına
Hiç tasalanmam
İşte giderim o zaman yaşadıklarıma aldırmadan
Yüreğim nadasa bırakılan toprak misali
Harcandığım yılları geri istiyor durmadan..
