sevmek varken neden acı çekiyoruz?nedne sevdiklerimizin kıymetini sadece kaybettikten sonra anlıyoruz??madem bu kadar çok seviyoruz neden kaybediyoruz???

(NOT=BELKİ ÇOK SAÇMA Bİ KONU OLACAK AMA YORUMLARI ÇOK MERAK EDİYORUM)

sevmek acı çekmek değildir.
insan severken ayrıldıysa mutlaka bir sebebi vardır.
ya hiçbirşey eskisi gibi değildir ya da yalanlar çıkmıltır ortaya.
severek ayrılan sevdiği içimn değil hiçbirşey eskisi gibi olmadığı için acı çeker.

Neyse yaf sevebler kavuşsun sözümüz yokda;
aşk diye bişey de yok!!! ;)

sevmek varken neden acı çekiyoruz?nedne sevdiklerimizin kıymetini sadece kaybettikten sonra anlıyoruz??madem bu kadar çok seviyoruz neden kaybediyoruz???

(NOT=BELKİ ÇOK SAÇMA Bİ KONU OLACAK AMA YORUMLARI ÇOK MERAK EDİYORUM)


öncelikle niye saçma olsun ki.sizin gibi bazı insanalr hatta bir çok insan böyle önyargılı konuşuyor, yok başını şiirdim ya saçmamı ,çok mu konuştum vs vs vs.halbuki kendi rahatsızdır bazı şeylerden ama bizleri de rahatsız sanır.belki de karnı acıkan annenin çocugunu yedirmesi gibi : )
neyse:
"sevmek varken niye acı çekiyoruz"
sevdigimiz için.insan sevmedigi deger vermedigi biri için ne üzülür nede özlem hasret eskiyi özleme gibi duygular yaşar.
sevdiklerimizin kıymetini ayrılkdıktan sonra anlamıyoruz kendi zaaaflarımızı görüyoruz,ve kendimizi düzelttikce daha objebtif bakmaya başladıkca acı gerçeklerle karşılaşıyoruz keşke şunu şöyle yapsaydım diye...
yada şöyle birşey oluyor o kişiyi çok özlüyorsun beni mutlu ediyordu ama aynı zamanda üzüyordu.şimdi üzülmeye ragzıyım keşke yine gelse yine mutlu olsak belki ilerde aşabilirdik gibi sorular...kurcalıyıp duruyor aklımızı.

sevmek acı çekmek değildir....

peki şöyle sorayım bende biz sevmesini biliyormuyuz....

çok sevdiğimizi söyleriz ugrunda hani ölümü bile göze almışızdır böyle deriz...

ama ayrılık olur aradan bir ay geçer ondan eser kalamamıştır ne aklımızda ne kalbimizde..

peki biz neyi ne kadar seviyoruz....

neye ne kadar değer veriyoruz...

insan önce sevmesini bilmeli..

biz sevmesini bilmiyoruz...

Allah'ı sevdiğimizi söyleriz... başımız dara düşmeden.. (haşa) aklımıza bile gelmez..

biri sevdiğimizi söyleriz... bir ay sonra unuturuz...

biz önce sevmesini bilelim... sonra acı çekmeisni ögreniriz..

sevmek acı çekmek değildir....

peki şöyle sorayım bende biz sevmesini biliyormuyuz....

çok sevdiğimizi söyleriz ugrunda hani ölümü bile göze almışızdır böyle deriz...

ama ayrılık olur aradan bir ay geçer ondan eser kalamamıştır ne aklımızda ne kalbimizde..

peki biz neyi ne kadar seviyoruz....

neye ne kadar değer veriyoruz...

insan önce sevmesini bilmeli..

biz sevmesini bilmiyoruz...

Allah'ı sevdiğimizi söyleriz... başımız dara düşmeden.. (haşa) aklımıza bile gelmez..

biri sevdiğimizi söyleriz... bir ay sonra unuturuz...

biz önce sevmesini bilelim... sonra acı çekmeisni ögreniriz..

bu sözLerin üsdüne daha ne denir ki.. ;)

sevmek acı çekmek değildir....

peki şöyle sorayım bende biz sevmesini biliyormuyuz....

çok sevdiğimizi söyleriz ugrunda hani ölümü bile göze almışızdır böyle deriz...

ama ayrılık olur aradan bir ay geçer ondan eser kalamamıştır ne aklımızda ne kalbimizde..

peki biz neyi ne kadar seviyoruz....

neye ne kadar değer veriyoruz...

insan önce sevmesini bilmeli..

biz sevmesini bilmiyoruz...

Allah'ı sevdiğimizi söyleriz... başımız dara düşmeden.. (haşa) aklımıza bile gelmez..

biri sevdiğimizi söyleriz... bir ay sonra unuturuz...

biz önce sevmesini bilelim... sonra acı çekmeisni ögreniriz..

evet sağolsun yusuf abim eksiksiz çok güzel anlatmış =)
biz önce sevmesini öğrenebilsek:confused:

yusufLa güzeL açıkLamışsın ama bide şöyLe bakaLım mı ?

beLkide biz sevmeyi gerçekten biliyoruz fakat gözümüz okadar kör oLmuşki ( duygusaL bağLamda) sevdiğimizin yanımızdan gideceği bir Lahza oLsun akLımızın ucundan geçmiyor.bir daha onu görememeyi , konuşamamayı hatta sarılıp hasret giderememeyi düşünmek biLe istemiyoruzdur. Ama o yanımızdan ayrıLdığı zaman hayatın gerçekLerine dönüp, onun bir daha geLmeyeceğini anLayıp, üzülüp acı çekiyor oLabiLir miyiz? belki çok değer vermişizdir ama bu O nun yanımızdan gittiğinde beLkide hakkettiğini vermediğimizi bize düşündürtemez mi? yani sen onu beLki 100 asır daha sevecektin ama yanında oLduğu kadar sevebiLdin ve bunu düşündüğün zaman asLında yeteri kadar değer vermediğini düşünmen anLamında oLabilir mi ? her zaman daha çok isteyen biz en sevdiğimiz şeyLeri kaybettiğimiz zaman acı çekmez miyiz ? biz sevmeyi zaten biliyoruz ama Farkında değiliz ;) önemLi oLan zamanımızı iyi değerLendirip bu dünyanın gerçekLerinde görerek sevdikLerimize değer verdikLerimize (kedimiz ,köpeğimiz,kuşumuz dahiL) biraz daha önem vereLim ;) sadece bunu yaparak hem kendimizi mutLu hisseder hemde yanımızdan ayrıLdıkLarında en azından hayattayken ben şlunu da yapmaLıydım bunuda yapmaLıydım demeyiz.. O nu güzeL hatıraLarımızLa anar ve her daim yaşatırız ;)

aşk yanlış yolda kullanılan bir silahdır.. yada rotyasını sapmış bir mermidir.. elbet gelir sahibini vurur..

insandaki sevme olgusu Bir olanı.. sevmek içinverilmiştir..
insan kalkar kendi duygularına hakim olammaktan ve kendi hatalarından dolayı Allah sevgisini başka canlılara kaydırı işe.. aşık olur ise.. onun kendi hatasıdır..

meşhur bir söz vardır.. kendi düşen ağlamaz.. böyle insnalara üzülmek de anlamsızdır.. çünkü kendi ettiğini yine kendi çekiyordur..

aşk meşk işleriyle beyninizi yormayın.. aklınızı başınıza alın.. daha önemli şeyler her n yanımızda heran karşımızda..

selam ve dua ile..

sevmek varken neden acı çekiyoruz?nedne sevdiklerimizin kıymetini sadece kaybettikten sonra anlıyoruz??madem bu kadar çok seviyoruz neden kaybediyoruz???

(NOT=BELKİ ÇOK SAÇMA Bİ KONU OLACAK AMA YORUMLARI ÇOK MERAK EDİYORUM)
Saçma deil dogru bence bazı seyleri seven insan riske edemez ve kaybeder kaybettikten sonra acısada acımıyo gibi davranır yada gösterir. Ama halbuki yaptığı fedakarlık sanar ama fedakarlık değildir cok sacmalıktır.Eğer gercekten seviyosan bırakmassın. Sevemiyosanda seni seven insanı mutlu et derim ben:rolleyes:

aşk yanlış yolda kullanılan bir silahdır.. yada rotyasını sapmış bir mermidir.. elbet gelir sahibini vurur..


belkide o mermi her seferinde sahibini vurduğu için bu kadar acıtıcı oluyor:):):)

belkide o mermi her seferinde sahibini vurduğu için bu kadar acıtıcı oluyor
aynen öyle her seferinde sahibini vurur.. başkalarıda oturur senin acı cekmeni seyreder.. hata yine o insanda ne varda silahı yanlış yolda kullanıp kendini heba ediyorsun.. akıl nedne verilmiş doğruyla yanlışı ayırtet diye değil mi..

wala purcum ben sevdim hemde çok ama çok acı çektim çünkü ayrıldıktan sonra çok üzüldüm ve sevmeye asık olmaya tövbe ettim sevdiklerimizi neden kaaybediyoruz diyosan bazen sevmek yetmiyo belkide sevdiğimizi sanıyoruzdur yada hem sevip hem sevgimizi yanlıs ifade ediyoruzdur belki bi insanı sevsek bile seviyoruz diye onu hiç kırmıcaz hiç incitmicez anlamına gelmez:cool:

Birincisi sevmek tek taraflı olamaz.Olur ama güneşsiz yaz gibi sizi mutsuz eder.Acı çekmek içinse çok fazla neden gerekir.Uygun şartlarda oluşmayan bir sevgi her zaman acı çekmeye mahkumdur.Aşk sevgi sadece gönül işi değildir,mutlu olmak için aşkın yanında birazda mantıklı olmak gerekiyor,ben bundan hoşlandım kaşını gözünü beğendim diyerek balıklama bir ilişkiye atlanırsa sonuçlarına katlanılması gerekir..Sevgi emek isteyeceği gibi zamanda ister zamanla tanırsınız karşı tarafı.İki kişinin çatışmalarından kaynaklanan acılar insanı ve ilişkiyi olgunlaştırır ve hatalar tekrarlanmadığı sürece acı çekmeyiz..
Bu sadece iki kişi arasında problemlerden doğan acı birde diğer yüzü var tabi olayın,aileler,kabul görmemeler,aldatılmalar bu uzar gider..
Acı çekmek istemiyorsa insan önce tanımalı ve değerlendirmeli,ben bu insanla mutlu olabilirmiyim bana ne verir benden ne alır..
Şimdi belki diyeceksinizki bu işin kuralımı olur ama gerçekten olur..
Birşey aldığınızda bile üzerinde kullanma talimatı oluyorki hatalı kullanıp zarar görmeyelim diye..
Kısaca karşınızdaki insanın birkaç zaman okuyun kullanma talimatını bakalım..kalbinizi yoracakmı ,neler yaptığınızda sinirlenecek,neler yaptığınızda sevinecek..
Sonrası mı ? Mutlu bir aşk,bitmeyen bir sevgi ve rüya gibi bir evlilik:asq:
Tabi birazda şansınız olmalı,doğru insanın karşınıza pat diye çıkması için;)

sevmek aci cekmek degil ki
bize dünyanin en büyük acisiymis gibi geliyor bence daha önemli seyler var aci cekmek icin!!!

amaclar olmayınca rahat kacıyor bana kalırsa.. diyelim ki bugun yıl 2008, sevgiliniz var.. 2006 yılında bugun ki sevgilinizle sevgili değildiniz ve o kişinin sevgiliniz olması için gereken ne var ne yoksa göze aldınız .. gecen zaman içinde hersey tamam olmaya basladı, artık amaca ulasıldı sevgiliniz öncelikle size yaklastı sonra baglandı size ve artık cok seviyorsunuz ikiniz de birbirinizi.. araya doğanın verdiği bi kural olan huzurluk içinde barınan huzursuzluk cıkacak.. hersey ii giderken insan mutlu olamaz ya, bu sebebten dolayı ilk etapta ufak olan pürüzler sonra büyüyerek acıya sebeb olabilir.. dün benimsediğimiz düşünceleri görerek bugunu yasarsak ben mutsuz olabilecegimize pek inanmıyorum çünkü insan gülmezse onu kimse güldüremez..tabi ağlamazsa da kimse ağlatamaz..
SAYGILARIMLA..

seweRkEn acı ceKmeK qßi ßi duyquu daha yhOq.. ınSaNın ıcıNı acıtaN ßşyLeR oLuO duRduq yRe aqLamaLAr faLan...

snRadan deqeRını anLamak cok koyuO inSana ßiR de bunu bıLıR söyLeRm....