£R$$!İN
23-01-2008, 02:01
Sen bilmezsin canımdan öte olan sevdiğim, sen bilmezsin nice soğuk yanlızlıktan ve ölümden beni sadece senli rüyalar bile ne şekilde çevirebiliyor olduğunu farkındasız..
sevgimin altında bazen en çok benim ezildiğim belkide bu yüzden karşısında sadece susup boyun eydiğim bu sevdanın diğer yüzünü yüzünde taşıyan suretim, sen bilmezsin içimdeki varlığının tek sebebe dönüştüğünü çoğu zaman yaşantımın ortasına.
onca yangının, onca vazgeçmişliğin onca ızdırapsal tükenişlerin uğurlandığı arka sokaklarımızda kalan izlerinden sıyrılmanın imkansızlığından bahseden ruhumun seninle, doğduğum gün olduğu kadar saf olarak temize çekildiğini de bilmezsin belki, bilme....
şimdi o kırılgan yanım ,o hassas, o incilmeye en müsait yanım, o hüzünlü, o duygusal yanım arda kalan bir tek. bundandır bazen buğulu bakmam hayata geçmişin acılarını katmadan içine, sözümü unutmadan senin eşliğinde Tanrıya verdiğim. ne denli isyankar görünsemde dünyaya karşı bu yalın halimdir aslında tepkilenmeyi bile kendisine çok gören, aslolan sadece şimdilerde.
kırmak var dünyayı en alıngan yerinden ya, yakışmıyor bize. zayıf kaldığım her anımda beni üzmekten geri kalmayan şu dünyayı yinede affedip gülmek var yüzüne, böylesi daha kolay belkide, belkide işine geldiği için insanlığın vazgeçiyorum bende. yalnız seni düşünmek istiyorum yaşananların ve yaşantıların hepsini aklımdan silerek kısa bir müddet içinde olsa. gözlerimi kapayıp yüzümü yüzüne dayadığım, sessizliğin Tanri tarafından kutsandığı o en yakışık anlarda en azından.
yeni bir güne uyanmak istiyorum yanında, hiç tasasız, süphesiz, sadece iki kişilik bir dünyanın sınrlarını kurmak içimde, dediğni gibi içinde bir sen birde ben olan ...şimdi diyorum kendime yum gözlerini ,çocukların yetim kalmadığı ,savaşların olmadığı, sınırı sevgiyle çizilen dünyanın hayalini kur yinede,olması imkansızlığa düşmüş olsa bile. yum gözlerini farzet birazdan öperek o uyandıracak seni, bu kez balkabağına dönüşmeyecek seni ona taşıyan hayaller, bir kez daha inan kırılacak dahi olsan çocuk kalan yanına, bir kez daha inan.
....ve gözlerimi açıyorum, yarım bir yazı kalmış parmaklarımın arasında biraz kopuk ve anlamı sadece belkide yazan tarafından anlaşılan.
.... ve gözlerimi açıyorum, dünya nereye giderse gitsin seni hep yanımda buluyor olmanın o coşkun mutluluğu, o çocuk hayallerimin masum güzelliği.
.... ve gözlerimi açıyorum, yanımdasın cane, ne benim kurgum bu defa bu, ne halisülasyonum bu defa abarttğım hayallerden sebep. burdasın işte uyanmam gerektiğini söyleyen,yanağıma dudakları değen..
... ve gözlerimi açıyorum, ne olursa olsun yaşamayı istiyorum sensiz kalacak olmaktan korktuğum için. onca kara düşe , onca yıkımın bahsine rağmen, onca karışan sözcüklere rağmen aniden, bir rüyadan başka bir rüyaya geçmek gibi değişen zamanlarımda sana kavuşmak herşeye değiyor inan...
sevgimin altında bazen en çok benim ezildiğim belkide bu yüzden karşısında sadece susup boyun eydiğim bu sevdanın diğer yüzünü yüzünde taşıyan suretim, sen bilmezsin içimdeki varlığının tek sebebe dönüştüğünü çoğu zaman yaşantımın ortasına.
onca yangının, onca vazgeçmişliğin onca ızdırapsal tükenişlerin uğurlandığı arka sokaklarımızda kalan izlerinden sıyrılmanın imkansızlığından bahseden ruhumun seninle, doğduğum gün olduğu kadar saf olarak temize çekildiğini de bilmezsin belki, bilme....
şimdi o kırılgan yanım ,o hassas, o incilmeye en müsait yanım, o hüzünlü, o duygusal yanım arda kalan bir tek. bundandır bazen buğulu bakmam hayata geçmişin acılarını katmadan içine, sözümü unutmadan senin eşliğinde Tanrıya verdiğim. ne denli isyankar görünsemde dünyaya karşı bu yalın halimdir aslında tepkilenmeyi bile kendisine çok gören, aslolan sadece şimdilerde.
kırmak var dünyayı en alıngan yerinden ya, yakışmıyor bize. zayıf kaldığım her anımda beni üzmekten geri kalmayan şu dünyayı yinede affedip gülmek var yüzüne, böylesi daha kolay belkide, belkide işine geldiği için insanlığın vazgeçiyorum bende. yalnız seni düşünmek istiyorum yaşananların ve yaşantıların hepsini aklımdan silerek kısa bir müddet içinde olsa. gözlerimi kapayıp yüzümü yüzüne dayadığım, sessizliğin Tanri tarafından kutsandığı o en yakışık anlarda en azından.
yeni bir güne uyanmak istiyorum yanında, hiç tasasız, süphesiz, sadece iki kişilik bir dünyanın sınrlarını kurmak içimde, dediğni gibi içinde bir sen birde ben olan ...şimdi diyorum kendime yum gözlerini ,çocukların yetim kalmadığı ,savaşların olmadığı, sınırı sevgiyle çizilen dünyanın hayalini kur yinede,olması imkansızlığa düşmüş olsa bile. yum gözlerini farzet birazdan öperek o uyandıracak seni, bu kez balkabağına dönüşmeyecek seni ona taşıyan hayaller, bir kez daha inan kırılacak dahi olsan çocuk kalan yanına, bir kez daha inan.
....ve gözlerimi açıyorum, yarım bir yazı kalmış parmaklarımın arasında biraz kopuk ve anlamı sadece belkide yazan tarafından anlaşılan.
.... ve gözlerimi açıyorum, dünya nereye giderse gitsin seni hep yanımda buluyor olmanın o coşkun mutluluğu, o çocuk hayallerimin masum güzelliği.
.... ve gözlerimi açıyorum, yanımdasın cane, ne benim kurgum bu defa bu, ne halisülasyonum bu defa abarttğım hayallerden sebep. burdasın işte uyanmam gerektiğini söyleyen,yanağıma dudakları değen..
... ve gözlerimi açıyorum, ne olursa olsun yaşamayı istiyorum sensiz kalacak olmaktan korktuğum için. onca kara düşe , onca yıkımın bahsine rağmen, onca karışan sözcüklere rağmen aniden, bir rüyadan başka bir rüyaya geçmek gibi değişen zamanlarımda sana kavuşmak herşeye değiyor inan...