Su, kendine sırdaş arıyordu. Önce buluta verdi sırrını. Ağır geldi
sır buluta.Sağanak sağanak döktü suyun tüm sırlarını.
Sonra göle gitti su. Ona anlattı derdini. Bu arada bulut suyun
sırrını yağmur yapıp, dolu yapıp,
kar yapıp savurduğu için, zaman zaman taşıyordu göl ve suyun sırrı
iyice açığa çıkıyordu.

Sonra nehre verdi su sırrını. Nehir aldı suyun sırrını çekti gitti.
Dereye verdi.
Dere biraz daha yavaş olsada nehirden , o da götürdü suyun sırrını bir
başka bilinmeze… Çağlayanlar, şelaleler, akarsular.. Hepsi
kayboluyordu bir anda.
Sonra bir gün su takip etti dereyi. Dereye okyanusa kavuşunca farketti
su, bütün sırlarının akarsularla, çağlayanlarla, ırmaklarla…
okyanusa taşındığını.

Karar verdi su. Sırrını okyanusa verecekti. Öyle de yaptı zaten. Tüm
sırlarını okyanusa verdi. Artık suyun sırrını okyanustan başkası
bilmiyordu.
Ne taştı okyanus, ne bir başkasına taşıdı suyun sırrını, ne de kurudu….

alıntı

güzel bir yazı..teşekürler..

güzel bir yazı..teşekürler..

teşekkür ederim :gul2:

anlamlı bi paylaşım cnm ellerine sağlık..

Karar verdi su. Sırrını okyanusa verecekti. Öyle de yaptı zaten. Tüm
sırlarını okyanusa verdi. Artık suyun sırrını okyanustan başkası
bilmiyordu.
Ne taştı okyanus, ne bir başkasına taşıdı suyun sırrını, ne de kurudu….

teşekkürler

beğenmenize sevindim teşekkürler

Çevremizden okyanus gibi dostlarımız eksik olmaz İnşALLAH. teşekkürler derya deniz;)

ÇOK GÜZEL BİR PAYLAŞIM. ELLERİNE DİLLERİNE SAĞLIK :gul2::):gul:

güzeldi ellerine sağlık:gul2:

demekki insanın sırıını paylaşacağı kişilerde okyanus gibi derya olmalı yanılıyormuyum?

yorumlarınız için teşekkürler allah hepimize okyanus yürekli dostlar nasip etsin