Alacakaranlık
16-02-2008, 20:44
Ayrılıkların bile aşklardan utandıgı bu günde sen giden oldun,ben gittigini gören.gittigini görmek gitmekten daha zordur her zaman,giderken arkanda senin için çarpan bir yürek bıraksanda dönme ümitleri içinde kıvransanda görmezsin sevdigini.halbuki ben gördüm gittigini.bıraktın beni yalnızlıgıma,her adımda benden gidişini görmek ölmeyi yeglemek kadar yeminliydi bana.gittigini gördügüm o an sanki herşey donmuş gibiydi;yaprak kımıldamaz,rüzgar esmes nefes bile alamaz olmuştum.tek duydugum ses giderken çıkan,beynimi tırmalayan gözlerimi yakan yüregimi inleten gidişinin sesiydi.
öylece kalakaldım...gözlerimden kayboldugun ilk an geldim kendime.gelmek istemercesine yaşamak istememercesine...
o an herşeye isyan edercesine esti sert rüzgarlar gözyaşlarımı kurutup saklarcasına.yapraklar toza dumana karıştı,herkeste bir telaş bir hareket bir gürültü uyandaım o an rüyadan, anladım anladım ki gittin artık, geriye dönmemek üzere gittin,sensizlikte hayatla yaşam arasındaki mücadeleyi bıraktın bana,insanlardan nefret edecek kadar kaçmayı,haykıran yüregime nispeten susmayı sessiz biri olmayı ögrettin bana,öyle bir yaşam bıraktın ki bana hayattan zevk almayacak kadar duygularını yitirmiş,hiçbir şeyi umursamayacak kadar yorgun bitkin bir yürek.Sensizlikten sonra tek isteidigim yalnızlık ve sessizlikti,sanki açsam agzımı sen döküleceksin dudaklarımdan,sanki yalnızlıktan kurtulsam seni görecegim her yerde,gözlerimde senin gözlerinin izleri,kulaklarımda yügegimi okşayan o büyülü sesin,herşeyde sen herşeyimle sen...
ey sevdili gittin,gittin de seni bende unuttun, her özlemimde her kalp agrısında bir kez daha benimlesin benimsin...gittin öyle bir gittin ki bıraktın bana kalmaların en çaresiz en acımasız yanını.sen gittin ben bittim...
öylece kalakaldım...gözlerimden kayboldugun ilk an geldim kendime.gelmek istemercesine yaşamak istememercesine...
o an herşeye isyan edercesine esti sert rüzgarlar gözyaşlarımı kurutup saklarcasına.yapraklar toza dumana karıştı,herkeste bir telaş bir hareket bir gürültü uyandaım o an rüyadan, anladım anladım ki gittin artık, geriye dönmemek üzere gittin,sensizlikte hayatla yaşam arasındaki mücadeleyi bıraktın bana,insanlardan nefret edecek kadar kaçmayı,haykıran yüregime nispeten susmayı sessiz biri olmayı ögrettin bana,öyle bir yaşam bıraktın ki bana hayattan zevk almayacak kadar duygularını yitirmiş,hiçbir şeyi umursamayacak kadar yorgun bitkin bir yürek.Sensizlikten sonra tek isteidigim yalnızlık ve sessizlikti,sanki açsam agzımı sen döküleceksin dudaklarımdan,sanki yalnızlıktan kurtulsam seni görecegim her yerde,gözlerimde senin gözlerinin izleri,kulaklarımda yügegimi okşayan o büyülü sesin,herşeyde sen herşeyimle sen...
ey sevdili gittin,gittin de seni bende unuttun, her özlemimde her kalp agrısında bir kez daha benimlesin benimsin...gittin öyle bir gittin ki bıraktın bana kalmaların en çaresiz en acımasız yanını.sen gittin ben bittim...