yitik

Issız bir şehrin yağmalanmış kalbinde

yitik parçasını arıyor ruhum

yok artık diyorlar, o kırık gülümseme

bu şehrin silinmiş adreslerinde



bir telefon kulübesi, eylül çarşısı,

yağmurun sesinde birikmiş kahkahalar

yasemin bir öpüş gibi... öylece kalmış

karanfil sokağının cebindeki şiirde



çiğ mi yazar, çiy mi, yaprak aşkın adını;

konuşup durmuştuk bir eylül gecesinde

çiyler çoktan kurumuştur kirpiklerinde

eylülü bekleyemez bazen yapraklar



bilmem, sildi mi sokaklar ayak izini

ama gençlik parkının buz tutmuş ateşleri

hiç sönmedi bir kadının kalbinde



ölüm hangi acıyı giyinir en çok

hüznü avuçlarına gizlemiş bir resimde

hangi rengi açar külrengi solan şiir

külün kendi renginden utandığı gecede?



hiç bilmezdim, şehirler de ağlarmış,

düşlerini gömerken şiirlere



anımsayamadım, gül müydü, karanfil mi,

mezarıma getirirsin dediğin-- ne çok gülmüştük,

ne çok gülmüştük, meğer...



meğer aşk da sığarmış külrengi bir kedere!

ayten mutlu (http://www.canim.net/sair/bolumler.php?op=katbak&id=1008)

Güzel paylaşım sağolasın.

tsk ederim :)

ÇOK HOŞTUU "Yoruldum" YÜREĞİNE SAĞLIK...

yaw bu kız bi tane yaaaaaa;)

ellerine sağlık cnm..

güzel şiir emeğine salık