Ölüm en güçlü Öğretmen.

Bazı sözleri paylaşmak istiyorum öncelikle.

''Unutma, Ölüm en güçlü ÖĞRETMENdir.'' Don juan matus

''Ne zaman yaşmını anlamsız, yüzeysel ve sıkıcı bulmaya başlarsan, şu dünyada kaç günün olduğunu düşün ve bu bilinçle davranışlarını gözden geçir.'' Carlos Castenada


Bu sözlerin yanı sıra bir çok Düşünür ''İnsanın ölümünü düşününce, kendi yaşamının gerçek anlamını araştırmaya başladığı'' söylemiş.

Bunları sadece bize yön vermesi için yazdım. Çoğumuz bence ''hepimiz'' ölümsüz gibi yaşamayı düşünüyor veya yaşıyor (bu kişilere bende dahilim). Bir kaç gündür aklımda olan birşey. Şuan bunun bilincindeyim ama yinede ölümsüzüm gibi yaşamak, yaşayacağımı sanıyorum.

Bana göre bunun en başlı nedeni olarak aile eğitimi geliyor. Kişinin anne-babası gerekli eğitimi vermiyorsa kişi de ortamın içinde bulunduğu durumun içine siniyor ki bundan kurtulmak isteyip istemediğimi de tam olarak anlamış değilim.

Bu konuyu sizlerle paylaşmak istedim. Başlıktan altında yorumlarınızı Bekliyorum....



Ufak bir not:Doğan Cüceloğlu (İyi Düşün Doğru Karar Ver) isimli kitaptan yola çıkarak bazı yorumları yaptım....



Umarım konuyu doğru yere açmışımdır :)

Allah Razı OLsun kardeşim güzel bir konu açmışsın...

Peygamberimza(S.A.V) soruyorlar dünyada en akıllı insan kimdir diye.. Peygemberimizde(S.A.V) ölümü heran anan ve kendini ona hazırlyandır diye buyurmuştur..

yien başka bir vakit en akıllı insanı günde 21 kere ölümü anan kişi olarak ifade etmiştir..

birçok sahabi ölümü zikretmeyi düşünmeyi kendilerine esas maksat yapmışlardır.. hatta bazı sahabiler evlerinin içersine mezar kazdırıp günün belirli saatlerinde o mezar içersine yatarlarmış.. ki ölümü bir an bile onutmasınlar...

Hz Ömerin kendisine ölümü hatırlatmak görevi ile bir hizmetçi tuttuğuda meşhur bir hikayedir..

bu ve bunun gibi hikayeleri.. gerek yaşam öyklerini çok ca sıralaya biliriz..

ölümü anan kişi bu dünyanın basit ve geçiçi heveslerine bağlanmaz.. basit acılarından ah vah cekmez.. dünyanın faniliğine aldanmaz.. bir Şey hariç her şeyin bir gün onu bırakacağını bilir.. ona göre yaşar ona göre hayatını düzene sokar.. hayatın asıl gayesinin iman olduğunu.. ibadet oduğunu Rabbisine kulluk olduğunu anlar...

ölüme hazılanan kişi.. dünyalık hevesler yerine dünyalık eylenceler yerine ahirete azık hazırlamaya çalışır.. ibadetine.. imanına uğraş verir..(yanlış anlaşılmasın dünyayı bırakmak anlamında değil.. dünya içinde uğraş verilmeli elbet dünya hepten bırakılmamalı ama dünyanın üzerindeki fanilik damgasını her an bilerek.. bir gün elden çıkacağını düşünerek dünyaya uğraş vermeli aynen sahabilerin yaptıkları gibi..)

yoksa şimdiki günümüzdeki gibi hayatın asıl maksadı olan dini.. hayatın kollarondan.. yaşamdan çıkarmaya çalışmaz..

Din ve İmanın düşünülemeyeceği hiç bir an ve düşünce olamaz.. olmamalı.. Allahın(c.c) düşünülmeyeceyi bir dakikamız bile olmaması gerekirken Allahı(c.c) bazı kavramlardan çıkarmaya çalışanlar hiç bunları düşünmez mi..

Allah Razı OLsun kardeşim güzel bir konu açmışsın...


ölüme hazılanan kişi.. dünyalık hevesler yerine dünyalık eylenceler yerine ahirete azık hazırlamaya çalışır.. ibadetine.. imanına uğraş verir..(yanlış anlaşılmasın dünyayı bırakmak anlamında değil.. dünya içinde uğraş verilmeli elbet dünya hepten bırakılmamalı ama dünyanın üzerindeki fanilik damgasını her an bilerek.. bir gün elden çıkacağını düşünerek dünyaya uğraş vermeli aynen sahabilerin yaptıkları gibi..)




Güzel yorumun için teşekkür ederim. Burasına dikkat çekmek istedim sadece.

Dediğin gibi ölümün farkında olup sadece ölümü düşünüp ve dünya işlerinden ellerini çekmek tamamen yanlış. Örneğin: 3 günlük dünya yarın ölüceğiz onun için hiçbirşey yapmaya değmez. Böyle bir anlayış tamamen yanlış.

Körü körüne yaşamak yanlış.

Ölümün farkına varmış insan. Fazla zamanın olmadığını bilir. Bu yüzden ilişkilerini, hayatını, davranışını ve hepsinden önemlisi hayatının amaçını anlar ve görevlerini yerine getirir. Ama bunları yaparken hayatı, içinde bulunduğumuz dünyayı unutmamız gerekir. Bir önemli nokta da ''her saatinin, gününün ve haftasının önce kendisine hesabını verir'' başka bir deyişle ''kişisel bütünlük içinde özgün, anlamlı,amaçlı, hayatın farkında bir insan olarak bu dünyada yaşamını sürdürmesi''.


bunu tartışmayı çok isterdim. Ama benim şurası kafamı karıştırıyor. Bunu niçin tam olarak düşünemiyoruz? Neden biz(ben) ölümün şuan farkındayım ama yaptıgım davranışlar ve hareketlerimle ölümsüz bir yaşam yaşıyacağımı düşünüyorum.

öLüm kimiN akLındaN cıkıYor ki (!)
öLümdeN koRkuLmamaLı beNce
soNucta heR aN cıKabiLeceK biRşey
isTeseKte isTemeSeKte buNu yaŞaYacaGız...
beNde çıkaRmaM akLımdaN oLacaK diE beKLerim heR aN...


güzeL biR koNu teŞeKKürLer :cool:

bunu tartışmayı çok isterdim. Ama benim şurası kafamı karıştırıyor. Bunu niçin tam olarak düşünemiyoruz? Neden biz(ben) ölümün şuan farkındayım ama yaptıgım davranışlar ve hareketlerimle ölümsüz bir yaşam yaşıyacağımı düşünüyorum.

bunu sebebi tamamiyele gaflet.. zaten bir kşi bu düşünceden sıyrılamaz ise zaten ölümü hakıyla düşünüyor değildir.. ölümü düşünme maksadı faniliğini ve gelip geçiciliğinin bilemktir.. ama amellrinde bunu ortaya koymuyor ise ve düşüncesinde bunu yerleştirmiyor ise onu ölümü dşünmesi sadece sözden ibaret kalır.. malumki hal ve hareketler.. ve amellerdir kişinin aynası..

öLüm kimiN akLındaN cıkıYor ki (!)
öLümdeN koRkuLmamaLı beNce
soNucta heR aN cıKabiLeceK biRşey
isTeseKte isTemeSeKte buNu yaŞaYacaGız...
beNde çıkaRmaM akLımdaN oLacaK diE beKLerim heR aN...


güzeL biR koNu teŞeKKürLer :cool:


Buraya yazdıkların hayatına yansıyor mu ?
Böyle düşünüyorsun peki hayatında neyi veya neyleri değiştirmeye çalıştın veya değiştirdin ?
Şuan benimde aklımda ama yaptıgım davranışlar gösteriyor ki hala ölümsüz yaşıyorum ?


Düşündüklerini hayatında karşılaştırdın mı hiç? (Ben kaşılaştırmadım. Çünkü biliyorum arasında dağlarca fark var. Şuan bunları yazıyorum (Çünkü kendime çıkış yolu arıyorum. Bu sırada belki sizlerede fayda olur diye)

Diyorsun ki ölümün farkındayım. Peki şuan kac saat internetin başındaydın?

bunu sebebi tamamiyele gaflet.. zaten bir kşi bu düşünceden sıyrılamaz ise zaten ölümü hakıyla düşünüyor değildir.. ölümü düşünme maksadı faniliğini ve gelip geçiciliğinin bilemktir.. ama amellrinde bunu ortaya koymuyor ise ve düşüncesinde bunu yerleştirmiyor ise onu ölümü dşünmesi sadece sözden ibaret kalır.. malumki hal ve hareketler.. ve amellerdir kişinin aynası..


Güzel bi yorum yaptın ve hemen hemen ben ve benim gibi düşünenler için bi açıklama oldu. Şimdi çoğu yer doğru veya hepsi. Bunu yargılamıyorum.

Benim şuan yapmaya çalıştığım şu '' ben nasıl kendimi buna inandırabilirim ve davranışlarım, hareketlerim nasıl değişebilirim, değiştirebilirim.''

iki mesaj arka arkaya yazdım. kusura bakmayın

alimin birine sormuşlar... ''dünya hatalrının başı dünya sevdası değilmidir.. dünyayı bırakanların ecir ve makamları dğnya ile uğraşan sahabilerden üstün olamsı gerekmez mı..?''

alim sahabilerin üstünlüğünü gerektiren birsürü madde sıralar.. bizi ilgilendireni sadece yazıyorum..

diyor ki alim;

dünyanın 3 yüzü vardır.. bir ahirete tarla olma yüzü... iki Allahın esmasına ayinedarlık yüzü.. üç dünyanın kendine bakan fani yüzü..

ilk iki yüzü insanın bakması gerek tarafıdır.. son 3. kısım ise zararlı tarafıdır..
sahabilr dünyayı bir ayine olarak kabul etmiş Allahın güzelliklerini tefekkür etmişler dünyayı sevmişlr ama Allahın ayinesi diyerek sevmişler..

sahabiler dünyayı bir tarla olarak görmüşler bırada sevapklarını elmiş ve biçmişler dünyada sevap kapılarını aramışlar o yolla kendi makamlarını yükseltmişler..

ama asla dünyanın fani yüzüne kanmamışlar.. ve geçici olduğunu onutmamışlar..

sahabiler bize yıldız olması hasebiyle bize önderlik etmişler.. bizim gideceğimiz yoluda bize göstermişlerdir.. dünyaya bağlılık konusunda..

'' ben nasıl kendimi buna inandırabilirim ve davranışlarım, hareketlerim nasıl değişebilirim, değiştirebilirim.''
öncelikle şunu söylemk gerekiyor ki.. sanıldığı kadar kolay değil.. yada sözde söylendiği kadar basit değil.. burası bi gerçek..

bir yerde bi alim yine diyor ki:
kul dünyaya bakar sevdiklerine bakar.. arkadaş es dost..vs bakar.. gün gelir hepsi teker teker ondan ayrılmaya başlar.. çok sevdiklerim dedikleri onun sırtından vurur.. hayatımı veririm dediği kişiler öbür dünyaya göçer.. hakeze.. herşey elinden bir bir gider..
daha sonra aciz insan bakar.. herşey elimden çıkıyor.. gidiyor.. beni terkediyor.. sonra düşünür ki beni bırakmayan benime beraber sürekli olan bana bakan.. beni kollayan ve beni benden çok seven biri var der O nu yani Rabbini bulur..

sonra der ki ey mahlukat siz beni bırakıyorsunuz Rabbim beni bırakmıyor.. siz beni aldatıyorsunuz Rabbim beni aldatmıyor.. siz benim ayağımı kaydırıyorsunuz ama Rabbim beni destekliyor.. öyleyse siz beni bırakmadan ben sizi bırakıyorum der... hakikati yaşayarak görür..
dünyanın fani yüzünü görür.. yönünü Rabbine cevirir..
Hz İbrahim vari der ki.. ben fani olanı sevmem..

öncelikle şunu söylemk gerekiyor ki.. sanıldığı kadar kolay değil.. yada sözde söylendiği kadar basit değil.. burası bi gerçek..

Hz İbrahim vari der ki.. ben fani olanı sevmem..




Söylendiği, yazıldığı kadar kolay olmayan birşey evet... Fani olan sevilmiyor yalnız faniliği kullanmak gerekiyor....


En başta buna sıkı sıkı inanmak gerekiyor. Yalnız ben inandığımı sanıyorum ama sıkı sıkı olup olmadığını sanmıyorum.


Şuraya dikkat çekmek istiyorum.

Eğer Aile ve toplum bu konuda yeterli seviyede eğitim görmemişlik neden olabilir. Şimdi kişi değişmek istiyor ama çevresi ve ailesi destek olmuyorsa bu çabanın, gayretin birçok katı kadar büyüklükte bir çaba, gayret harçaması gerektiğini anlaşılır.

Birazcık ta şundan belkide. Genc olmanın bazı kötü yanları diyebilirim. Genc kişi hayatının başında olduğunu sanıyor ve bu psikoloji altında baskı görüyor ki eğitim bile buna dahil. Şuan hiçbir eğitim kurulunda hayatın gerçeklerini öğretmeye çalışılmıyor.

.......

zaten yaşadığımız üç günlük dünya niye düşüneyimki :)
ölüm herkese vardır zamanı gelince hayırlısıyla bizde ruhumuzu teslim ederiz :)

En başta buna sıkı sıkı inanmak gerekiyor. Yalnız ben inandığımı sanıyorum ama sıkı sıkı olup olmadığını sanmıyorum.

aslında bu olması gerek şey.. yani kul ümitle korku arasında olmalı ne iman ve ibadetlerinde emin olmalı..(enaniyet gurura sebedir) nede ümitsiz olmalı yani ibadetlerim kabul olmadı yapamıyorum imanımı güçlendiremiyorum..(ümitsizlik haramdır.. Allahın Rahmetinden ümit kesmek kebairdir) seklinde.. olması gereken korku ve ümit arasında orta yolda bulunmalıdır... senin bu durumunda sorun yok kardeşim olması gereken bu.. ümitsizliğe kapılmadığın sürece..

öLümü hep akLında tutarak hiç bir insan yaşıyamaz...
ama öLümü unutmakta oLmas...

öLümü hep akLında tutarak hiç bir insan yaşıyamaz...
ama öLümü unutmakta oLmas...


zaten yaşadığımız üç günlük dünya niye düşüneyimki
ölüm herkese vardır zamanı gelince hayırlısıyla bizde ruhumuzu teslim ederiz

Allah aşkına kardeşlerim yorum yaparken gerekçelerinizi de açıklayın.. konuyo okumadan yazığınız belli.. o kadar hadis ve rivayet yazdık.. onları bi zahmet okuyon.. bu yorumlara cevap yazma gereğini duymuyorum.. cevapları zaten yazıldı konun diğer bölümlerinde...

benim konuyu okuyup okumadıgımı nerden biLiyorsun...!!
yazdıgım yorumdan doLayı ise bu tesbitin yanLış oLdugunu biL...

benim konuyu okuyup okumadıgımı nerden biLiyorsun...!!
yazdıgım yorumdan doLayı ise bu tesbitin yanLış oLdugunu biL...

Peygamberin(S.A.V) her an ölümü anın... ölünü sürekli anan ve kendini ölüme hazırlayan en akıllı insandır.. hadisi ne demek istiyor..
ölümün sürekli anılması ve akıldan çıkarılmaması gerektiği değil mi..

bunu okuyan biri nasıl olurda senin ilk yaptığın yorumu yapar? madem öyle gerekçelerini yaz.. bizde bilelim değil mi?

ben de dusunuyorum o soguk sessızlıgı.ruyalarımdan sıcrayarak uyandıgım her vakıt hayata ve sevdıklerıme daha sıkı sarılıyorum.yakınmıyacagım dıyorum yasamaktan nefes almaktan.hayat keske ıkı boyutlu maketler gıbı olsa dıyorum bazen basıt ve sorunsuz.olmuyor olamıyor olamıyacakta!sanırım yasamın cezbedıcılıgı buradan gelıyor.mutluluk damla damla akıtılıyor.ve sans!kesınlıkle dogarken yanında getırıyor ınsan bunu.kımısı ucundan acıcık koparıyor.kımı cuvallamıs gıdıyor.ınsanın hayatta ogrendıgı ılk kelıme adalet ve haksızlık!oluyor.dıyecegım yınede gunesımız hıc eksılmesın yuregımızde.çunku o gunes bırgun bızım ıcın hıc dogmayacak he?

zaten yaşadığımız üç günlük dünya niye düşüneyimki :)
ölüm herkese vardır zamanı gelince hayırlısıyla bizde ruhumuzu teslim ederiz :)


Düşünmeyin. Hayattan devamlı kacın. Samanlıkta iğne arar gibi bir hayat yaşıyacaksınız. Eminim şurada yazılanların hiçbirini okumadınız...


aslında bu olması gerek şey.. yani kul ümitle korku arasında olmalı ne iman ve ibadetlerinde emin olmalı..(enaniyet gurura sebedir) nede ümitsiz olmalı yani ibadetlerim kabul olmadı yapamıyorum imanımı güçlendiremiyorum..(ümitsizlik haramdır.. Allahın Rahmetinden ümit kesmek kebairdir) seklinde.. olması gereken korku ve ümit arasında orta yolda bulunmalıdır... senin bu durumunda sorun yok kardeşim olması gereken bu.. ümitsizliğe kapılmadığın sürece..


Ümitsizliğe kapılmıyorum. Sadece ortam yani çevre ve ailenin baskısı ve davranışlarının beni etkilemesi birazcık olsun korku....


öLümü hep akLında tutarak hiç bir insan yaşıyamaz...
ama öLümü unutmakta oLmas...

Bencede söylediğinizi ilk sayfada cevapları bulunmakta. Ölüm ile birlikte yaşıyacaksın . Ama söylediklerin bence yanlış. Ölümü hep aklında tutarak yaşıyan bir çok alim ve insan mevcuttur ki bunlardan birkacının örneğini ilk sayfada FeYeZaN arkadaşım vermişti...



ben de dusunuyorum o soguk sessızlıgı.ruyalarımdan sıcrayarak uyandıgım her vakıt hayata ve sevdıklerıme daha sıkı sarılıyorum.yakınmıyacagım dıyorum yasamaktan nefes almaktan.hayat keske ıkı boyutlu maketler gıbı olsa dıyorum bazen basıt ve sorunsuz.olmuyor olamıyor olamıyacakta!sanırım yasamın cezbedıcılıgı buradan gelıyor.mutluluk damla damla akıtılıyor.ve sans!kesınlıkle dogarken yanında getırıyor ınsan bunu.kımısı ucundan acıcık koparıyor.kımı cuvallamıs gıdıyor.ınsanın hayatta ogrendıgı ılk kelıme adalet ve haksızlık!oluyor.dıyecegım yınede gunesımız hıc eksılmesın yuregımızde.çunku o gunes bırgun bızım ıcın hıc dogmayacak he?


Keşkelerle dolu bir hayat yaşamanız bence yanlış. Keşkeleri hayatınızdan kaldırdığınız zaman gerçeği göreceğinize inanıyorum. Bence ölümden sonra da güneş batmamak için doğacak.

En büyük sınavlardan biri yaşam, dünya.

Ölümü düşünmemekle,kaçmakLa öLüm bizden kaçıyorsa amenna.
Hep birlikte kaçaLım öLümDen.Ama unutmamak Lazım ki öLüm sonrası için birşeyler yapmadan hiçbir söz söylemeye hakkımız yok bu konuda..Ne diyeyim ki ALLah bizlri bu gafletten kurtarsın.
Çok özür dileyerek söylüyorum.Kendime ithafen : Hayvanlar da öLüyor.Öyle bir yaşayıp,öyle bir ölelim ki hayvanLardan farkımız oLsn.
Gerekli açıklamalr yapılmış.ALLah razı oLsn.Ben de yüreğimi titreten birkaç söz ekleyeyim.

PerdeLer kaLkar perdeLer iner,
AzraiLe hoşgeldin diyebilmekte hüner.

Toprağın altındakilerin pişman oLdukLarı şeyler için,
Toprak üstündekiler kavga ediyor!
montaine

Sen bir yolcu misali çift kapılı handasın,
Yalnız bugün yarın değil,hergün imtahandasın.

Yorumsuz bir haberdir hayat,
Başlığı mahşerde atılacak!

Acaba sırf dünya için mi yaratıldın ki
bütün vaktini ona sarfediyorsun.
Bediüzzman

YamaDık dünyamızı yırtarak dinimizden,
Din de gitti dünya da gitti eLimizDen..

vesselam.

ölünce herseyin bittigine inanmiyorum :)
o yüzden ölüm korkutmuyor, ne düsüncesi nede yasamasi
Rabbim hepimize hayirli ölüm nasip eylesin :)

aklımdan bir an bile çıkmıyor ki.. zaten böyle sürecekse ben bu hayatta daha fazla bulunmayı hiç istemem.. veririm birgün Allah'ıma bana vermiş olduğu emaneti.. gönül isterki bugüne en kısa zamanda olsun..

Ölümü düşünmeyen var mı acaba?

ölümü düşünerek hayatına düstür vermek bana uyan birşey degil.her an yaptıklarının farkında olan insanlar için ölüm korkulan ve düşünelesi degil.ölümü düşünmüyorum çünkü bi gün ölecegimi unutmuyorum.
teşekkürler bu güzel konu için.

ne kadar önemli bir konu acilmis, 2de1 düsünmek gerekiyor
evet ben de düsünüyorum.

bir kudsi hadiste rabbimiz:

"dünyayi bilip de onun yok olacagina iman ettigi halde, bu dünya ile yetinip tatmin olan kimseye sasilir.
yalniz basina ölecegini, yalniz basina kabre girecegini ve yalniz basina hesaba cekilecegini bilip buna iman eden kimse nasil insanlardan medet umar ve onlara baglanir? buna sasilir !.. "

"ey insanlar! dünya ibret almak icin yaratilmis bir yerdir, güvenilecek bir yer degildir. o halde dunyaya itibar etmeyiniz, cünkü o gecicidir nimetleri yok olmaya mahkumdur, hayati da kesiktir. öyle ise size ölüm gelmeden önce iyi is ve amellerle ölüme hazir olunuz."

buyuruyor..

hani ölümü düsünüyor muyuz ??
evet düsünüyoruz ama düsünmek var düsünmek var..
yani ölümü düsünen bir sekilde kendine ceki düzen veriyor, farklilasiyor.
hic bir sey olmuyorsa (kendimden biliyorum) olaylara bakisi degisiyor, herseyin gercek boyutunu görmek daha kolay oluyor cünkü ölüm cok büyük ve ciddi.

bize düsünmenin seklini en iyi bizi yaratan ögretebilecegi icin aktarmak istedim.

sevgiler

Ben Hic DÜsÜnmemm Beklerim ÖlÜm CÜnki Huzur Un Baslangici Anlayan Anlar:)

yorumların hepsini okuyamadım... ama ölümü çok fazla dü$ündüğüm söylenemez... dü$ündüğüm zamanlarda içinden çıkamıyorum uzun süre... çok güzel örnekler verilmi$... güzel bir konu... uzun uzun yazmak isterdim ama... zaman kısıtlı...

$öyle özetleyebilirim... ölümü dü$ünmeden ya$anılmaz elbette ama hayattan da soyutlanmamak gerek... dengeleyerek...

ÖLÜM BİR DİRİLİŞTİR
YAZIN GÜNEŞİNDEN KAÇANLAR , CEHENNEMİM ATEŞİNDEN NEDEN KAÇMAZLAR...?KOOPERATİF EVİNİN TAKSİDİNİ YILLARCA ÖDEYENLER , İÇİNDE SONSUZA DEK YAŞANACAK CENNET KÖŞKLERŞNİN TAKSİTLERİNİ NEDEN ÖDEMEYİ DÜŞÜNMEZLER...?HEDİYE VERENE HEMEN TEŞEKKÜR EDİP , KARŞILIĞINDA HEDİYE VERMEMEYİ AYIP SAYARIZ DA HER ŞEYİMİZİ VERENE KARŞI NEDEN BÖYLE NANKÖRLÜK ETMEKTEYİZ....AHİRET VARDIR ; NİÇİN VARSIN SORUSUNUN CEVABI “ YOK OLMAK İÇİN “ DEĞİLDİR!

Ölüm Güzel Şey Budur Perde Ardından Haber,
Ölüm Güzel Olmasaydı Ölürmüydü Hiç Peygamber ......N.F.K
Ölümü sadece düşünmek yetmez hazırlıklı olmalıyız...Her an ölecekmisiz gibi ....
ALLAH ım o günde huzuruna en güze şekilde varmayı nasip etsin...

aklımdan çıkmıyorki hiç... ama yaşantımda ne kadar yer veriyorum ... yapacaklarımda ne kadar ölümü düşünürek yapıyorum... :confused::rolleyes:

bu araLar yakınLarımı sırayLa kaybettim o yüzden öLümLe defaLarca karsı karsıya kaLdım ve gercektende artık korkmaya ve ahiret için hiçbirsey yapmadıgımı farketmeye basLadım...

artık aksamLarı yatarken biLe ya sabah kaLkamazsam ya aiLemden birini buLamazsam diye düşünüyorum ama insan fazLada düşündüğü zaman psikoLojisi bozuLur bence

ne öLümü unutmak Lazım nede cok fazLa iredeLemek...

her canLı bir gün yasayacak öLümü er yada geç...