c1gl1k
27-02-2008, 01:40
Ben sevdami maviye yükleyip gönderdim sana. Ne varsa kendime dair cikardim hepsini ve sundum ellerine. Beynimde, benligimde, yüregimde gizli hiçbir sey kalmasin, öylece bil beni diye. Öfkeden, acidan, süpheden arindim, sana kostum. Seni bulurum sandim, uzakliklari astim. Adini haykirdim daglara, yankilanan sesimi bir ben duydum. Cocuk gibi kayboldum koca koca kentlerin ortasinda, bir basima yabanci yüzlere baktim. Seni çagirdim gelesin diye... GELMEDIN...
Gülüslerim yüzümde dondu, sensizlik gözyasi olup akti, yüregim islandi. Yildizlara baktim, biri sensindir diye, oradada yoktun. Oysa sana kosuyordum ben. Içimde deli bir özlem, anlatilmaz bir ask hasretiyle sana, kosuyordum. Nerede oldugunu bilmiyordum; ama seni bulacagima dair umudumu büyütüyordum içimde. Böyle bir sevdayi duyupda gelmemen mümkün müydü? Ben anlatamasam sana, mavilerim anlatacakdi. Denize bakacakdin ben, gökyüzünde ben. Hangi kus konsa pencerene 'ask, ask' ötecekti. Duyacaktin, yüregin cokmus bir irmak gibi bana akacakti, yüregini dinleyip bana gelecektin... GELMEDIN...
Sarkilar adadim sana, içinde hep sen vardin. Seni yasatmaya, sensizliinde de yasamaya and içmistim, yeminimi anlatan sarkilari adadim. Her duyan hayran kaldi, bu sevdaya, bir sen duymadin. 'Duygu mesafe tanimaz' dedim, taa uzaklara, bilinmez yollara haberciler saldim. Sarkilarimi ezberlettim seni bulunca söylesinler diye. Sana ulasacagini bilsem bir mektuba posta pulu olmaya da ragziydim; ama, nasil bir kaçis ki bu, ne bir iz biraktin ne de bir haber. Yinede gecenin ortasinda, bir gün kapim çalar diye hep tetikte yattim. Uykulari uyunmaz kildim kendime, rüyalari görülmez. Her tikirtida siçradim, geleni sen sandim. Sensizlik acisi yasatir oldu beni. Yedigim içtigim özlem, sag yanim hüzün, solumda yanlizlik. Sen gelecektin, tükenecekti hepti. Ben yeniden ve hirsla sarilacaktim hayata... GELMEDIN...
Simdi bunca zaman sonra, seni yüregimde hiç kimsenin dokunamayacagi bir yere saklamisken ve sensiz de olsa hayatin acimasiz çarklarinda tek basima ayakta durmaya çalisirken çikiyorsun karsima öyle mi? Cikma... Kal orada... Gelisinin önemi yok artik. Ben yine öyle kabul ediyorum. Yani hic GELMEDIN...
Mehmet Coskundeniz
Gülüslerim yüzümde dondu, sensizlik gözyasi olup akti, yüregim islandi. Yildizlara baktim, biri sensindir diye, oradada yoktun. Oysa sana kosuyordum ben. Içimde deli bir özlem, anlatilmaz bir ask hasretiyle sana, kosuyordum. Nerede oldugunu bilmiyordum; ama seni bulacagima dair umudumu büyütüyordum içimde. Böyle bir sevdayi duyupda gelmemen mümkün müydü? Ben anlatamasam sana, mavilerim anlatacakdi. Denize bakacakdin ben, gökyüzünde ben. Hangi kus konsa pencerene 'ask, ask' ötecekti. Duyacaktin, yüregin cokmus bir irmak gibi bana akacakti, yüregini dinleyip bana gelecektin... GELMEDIN...
Sarkilar adadim sana, içinde hep sen vardin. Seni yasatmaya, sensizliinde de yasamaya and içmistim, yeminimi anlatan sarkilari adadim. Her duyan hayran kaldi, bu sevdaya, bir sen duymadin. 'Duygu mesafe tanimaz' dedim, taa uzaklara, bilinmez yollara haberciler saldim. Sarkilarimi ezberlettim seni bulunca söylesinler diye. Sana ulasacagini bilsem bir mektuba posta pulu olmaya da ragziydim; ama, nasil bir kaçis ki bu, ne bir iz biraktin ne de bir haber. Yinede gecenin ortasinda, bir gün kapim çalar diye hep tetikte yattim. Uykulari uyunmaz kildim kendime, rüyalari görülmez. Her tikirtida siçradim, geleni sen sandim. Sensizlik acisi yasatir oldu beni. Yedigim içtigim özlem, sag yanim hüzün, solumda yanlizlik. Sen gelecektin, tükenecekti hepti. Ben yeniden ve hirsla sarilacaktim hayata... GELMEDIN...
Simdi bunca zaman sonra, seni yüregimde hiç kimsenin dokunamayacagi bir yere saklamisken ve sensiz de olsa hayatin acimasiz çarklarinda tek basima ayakta durmaya çalisirken çikiyorsun karsima öyle mi? Cikma... Kal orada... Gelisinin önemi yok artik. Ben yine öyle kabul ediyorum. Yani hic GELMEDIN...
Mehmet Coskundeniz