Arka Bahçe

Evin gölgesidir arka bahçe
Bir yatak odasının
Usulca taşan sıcağı

Çocuğun dokunuşu
Annenin durgunluğudur arka bahçe
Dudakta öpücük izi
Bir yaradır kuşun kanadında
Elmaya düşen ala
Çatlayan yüreği narın

Seksek için yollara
Çizilen şekillerdir arka bahçe
Bir gelinin ilk gecede
Yere düşen duvağı

Dul bir kadının
En tenha yeridir arka bahçe
İşveli ve içli sözleri
Ya da yanlış yorumlanan
Pembe gülüşü

Asker mektuplarının
Okunduğu yerdir arka bahçe
Ve üzgün bir sevdanın
O solgun haresi

Şairin haremidir arka bahçe

Musa Öz

ELA

Çocuğun gelince süt dişleri
Büyür annenin sevinci
Su içlerinde çakıl tanesi
Ve mayhoş bir ağartı uçlarında
Eladır bu
Çiy damlası tırnakları
Diş goncasında acı bir kamaşma
Gülerken ağlaması

Deli kız kaptırır gönlünü
Aydede uçurur geceler boyunca
Ve durulur da pembeleri
Avuçlanmış bir su yalnızca
Yürüse sokaklarda denize baksa
Sözler, kokular
Boyuna ince bir düşünce
Eladır bu

Şair yüreği açar dikenleriyle
Konmasa da yorgun kuşlar
Bir kızdır koklayan
Tırnakları kanar, incelir düşleri
Eladır bu
Ah şair çocuk
Köpük toplar kızların koynundan
Sürer gökyüzüne güz günleri

Şu utangaç gökyüzü
Uçsa bulutlarla, kuşlarla konsa
Derelerin gümüş rengi
Çoğalır bir damla gözyaşıyla
Kadınlar ki solgun öykülerde
Kol kanattır çocuklara
Türküler, kederli aşk şiirleri
Eladır bu

Musa Öz

ÇOCUK

Masamız bir yaz ayı. Sandalye
Gölgesi ağacın
Su damlacıkları düş kırıntılarıdır
Kuşların düşürdüğü

Senin yürüyüşünde
Yorgun bir yazmanın endamı
Sesin ki taçyaprağı
Ya da uçarı bir pembe
Soluğun terli, öfken terli. Sonra
Kilim yere serilir
Isınır taşlar suyun içinde
Kuyuların kumu çoğalır
Derin uykusuna dalar ay
Ya sonra
Sonrası bu işte

Kirinden pasından arınır dünya
Renk gelir dizlerime

Gölgeler ki içidir evrenin
Döker de seslerini
Kaybolur gider sokak içlerinde
Çocuk
Sıkıca kavrayıp resimli ipini
Gökyüzünü uçurur

Bereketli bir tarlanın işmarısın
İşveler içinde

Musa Öz

DEĞİŞİM

Okunaklı yol şarkılarına çalıştık
Değişimdi ilk hecemiz

Deniz ki yorgun tavrıyla
O göksel kabuklarını
Yoğun bir çabayla kum üzerine
Değiştirir boyuna
Ve yaşlı balıkçı ömrünü
Kız ise kızlık zarını
Ovalar dağlara değişir. Dağlar
Çalışkan bulutlara

Sözün bekareti çocuğun dişiyle

Bir de gün saplanır güne
Gibi devrilir usulca. Ay
Bir entari düğmesi. Yıldızlar
Ah yıldızlar ise düşünce…
Balıkçı ile deniz, fikrini
Dağlar akbabayı değiştirir
Ve sırmalı kız geceleri
Gül kokusuna çalışır da
Bir ip kopar dantelinden ipince
Ağzında
Kırmızı erik çekirdeği

Okul şarkısıydık biz dokunaklı

Musa Öz

ŞARKI

Yaz annemin mevsimi
İlkyaz kız kardeşimin. Babamın ise
Sonbahar
Ah yorgun babam
Rüzgarlı tepeler gibi konuşan

Mevsimler için böyle güzel
Şarkılar söyleriz

Bir vakit ki kadınlar
Gün dönünce güz aylarında
Koyulaşan sütler gibi güleç
Ve yoğundurlar
Öyle derin ve manalı

Kadınlar için de söyleriz
Bu şarkıları

Bahanedir suların buharlaşıp
Bulutların yoğunlaştığı
Gökyüzünü yıkar aslında yağmur
Yeryüzü de
Faydalanır bu halden

Mor şarkılar söyleriz gökyüzüne
Arada işte böyle

Musa Öz

KEDER İÇİNDE

I
Dudaklar yansa da dereler soğudu

II
Şarkılar söylüyor tarlakuşu
Geçerken hüzünlü gül sandıkları
Üşüyor anaların gözyaşıyla
Güleç göller, utangaç gökyüzü
Ve reçine kokuyor üzümler
Taneleri iri yar gülümsemesi

Güzdür şimdi anıları okşayan

III
Uçarken mavi gönül kelebeği
Evlendi, çoğalsın diye çocuklar
Ve bitti sevda, savruldu goncası
Ölü güller taşıyor koynunda
Ellerinde boş bir kuş yuvası

Güzel olsun diye meyveleri
Yaşlanan frenkincirleri, boz alıçlar
Gibi soldu her gebe kalışında
Ah hangi üzgün cephede şimdi
Uykusuz geceleri, can yongası

IV
Bir Yemen türküsü güz bahçesinde

V
Ve o bitmeyen kalp ağrısı

Musa Öz

Yaz

Yazın bittiğini nerden mi biliyorum
Susuverdi ağustosböcekleri
Kemençelerini, şarkılarını
Vurup sırtlarına çekip gittiler

Nereden mi biliyorum yazın bittiğini
Arıkuşları daha bir kilim renginde
Taşa, toprağa
Daha bir yakın uçuyorlar

Yazın bittiğini nerden mi biliyorum
Bir beyaza çalışıyorum ben
Gurbete ve ölüme gidiyorum akşamüzeri
Bir giz ile bütünleşiyorum
Oturup yazacağım bunları bir güz

Havada yeleğimin terli resimleri

Nerden mi biliyorum yazın bittiğini
Şu kızın göğüsleri
Uçmaya hazırlanan yaz sonu havası
Ergenliğini alıp götürüyor rüzgar

Sızıyor edası turuncu yollardan

Yazın bittiğini kimse bilmiyor

Musa Öz

Elmanın Kokusu

Duyulmuyor dudağın derine yansıması
El ele duruşun yoğunluğu
Ve her yerde aynı ekmeğin kokusu
Elmanın ve öpüşmenin de
Ergenliğin tendeki esrimesi

Duyulmuyor kalbin dolaylı yorumları
Diz dize tutuşmanın Türkçesi
Savaşın acısı aynı her yerde
Bir çocuğun bilincimizi kamaştıran bakışı
Ah, aynı yoksulluğun sözcükleri

Duyulmuyor tenin tene ince sorusu
Terin tere sıvanan gülümsemesi
Kış ortasında bir ateşi
Ortasına alan insanların aynı devinimleri
Üzümü tane tane yemenin ustalığı
Ve aynı güle yürümenin edası

Duyulmuyor düşlerin uzun yolculuğu
İmgenin imgeye takılan halleri
Her yerde aynı sözün örgütlenişi
Ve ezgileri usulca savurmanın coşkusu
Ah, aynı taşın taş ile öpüşmesi

Aynı her yerde çocuğun duruşu

Musa Öz

ŞİİR KIRINTILARI

I
Dereler denize akar, gökyüzü dağlara

II
Bir anne gördüm yan avluda
Daha küçücük
Çocuğundan bile küçük

III
Savaş gemisi çekilse kenara
Deniz
Koşup gelecek güle oynaya

IV
Sokaklar büyütüyor çocukları
Denizler, masallar
Akşamüstleri yorulunca

V
İnciri dalını eğip de, üzümü salkımıyla
Entarisiyle güzeli

VI
Uzak bir yolcu düşürüp unutmuş
Güz meyvelerini

Musa Öz

YAŞAM

El salla taşlığa soyunan güneşe
Dere ile akan dolunaya
Ya da erotik duruşuna incirin
Çardakta buluşmanın günahına

Dişlerinden okunmalı sevincin

Hamarat bir kadının koynundan
Dökülen yaz meyveleri
Gibi yaşamın içerisinden
Bir sözcük edin ve çoğalt boyuna

Ah öyle ya bak unutmuşum
Bir de ölüm var arada
Yorgun kokusuyla bağbozumu
Ya da kuşların giz yolculuğu

Gülümse dudağındaki ısırığa
Yüreğindeki tırnak izine
Gençlik dediğin de ne ki? Olsa olsa
Turuncu kokulu kır çiçeği

Düşlerinden okunmalı gönencin

Ah öyle ya hatırladım, bir de
Gül bozumu var arada

Ya da perilerin güz yorgunluğu

Musa Öz

SÖZCÜKLERİN RENGİ

Şiirim bir delice çakıl taşı

Ey Külebi, şiirin süt kardeşi
Can bacanağı Karacaoğlan’ın
Aklımı başımdan aldı
Ortanca sürmeli baldızın

Dünürcüm olur Abdülkadir Bulut
Sözcüklerin rengiyle

Eğiliyor dalları düşlerinden
Ağuları işveli gülüşlerinde
Uçura uçura gelsin mevsimleri
Dişiliğini sürüp de dişlerine

Devşirdiğim bir tutam mavidir
Ey Külebi, şiirin ermişi

Musa Öz

KUMRU

I
İskelede, sapan taşıyla
Bir kumruyu vurdular
Açtım yüreğini
Yıllar önce küçük sevgilimin
Dizime attığı taş
Düşüverdi avucuma
Kanadı durdu günlerce

Ve yine o kızı
Koşup buldum yollarda
Öptüm kekre dudaklarını
Ah, tık dedi taş
Döküldü menevişler dalından
Bir arpacık kuşu
Alıp göğü uçuverdi

II
Günah işlemenin güzelliği
Gibi büyürdü Kaleiçi sokaklarında
Eteği savruk düşlerim

III
Bir kumruyu vurdular
Soldurdular eski sokakları

Musa Öz

YEDİ SÖZCÜK

Bir çingenedir Cemal Süreya
Dizelerin ucunda
Toplar sözcükleri
Samanlığa götürür

Sırtlamış M. Kemal’in kağnısını
Dağlarca
Taşır ha taşır

Geçerken bir köprüden
Metin Demirtaş
Bakar da tay sağrılı kızlara
Mavi şiirler söyler

Kavun taşır Cahit Külebi
Ve düşünür de boyuna
Dul bir kadının
Kokulu çamaşırlarını

Düşen gülleri toplayacak
Necatigil
Bir kalkabilse
Pencerenin önünden

Olmayan kadınları sevdi
Attila İlhan
Sisli bir sokakta
Korsan gemilerinde

Bulutları taşlar Orhan Veli
Isırıp gökyüzünü
Sere serpe sözcüklerle

Musa Öz

EGE’NİN ELA KIYILARI

Ege’nin ela kıyılarında
Korkuyla yaşar zeytin ağaçları

Oysa dokunsa bir kız
Bu taraftan
Dökülür meyveleri karşı kıyıya
İncir kuşu devşirdiği incirleri
Taşır da ada vadilerine
Bölüşür Yunan çocuklarıyla

Söyler şiirleri, içli şarkıları
Ritsos ile Theodorakis
Livaneli
Uçurur kardeşlik türkülerini
Hüzünlü, üzgün sulara

Ege’nin ela tepeleridir yüreğim

İki kıyının güzel çocukları
Tutuşup el ele
Karşılıklı oynayın çelikçomağı
Sirtaki ve Zeybek
Köprü olur aranıza

Ege’nin ela kıyılarında
Kucaklaşır sonbahar anıları

Musa Öz

YÜREK ÇİZİĞİ

Gözleri kocamandı
Öpücüğü gibi bir annenin

Ay kocamandı
Çocukların çizdiği gibi
Suluboya resimlerinde

Buluştuğumuz çalılıklar
Büyüdü büyüdü ah
Geçip gittikçe solgun yıllar

Derinleşti yürek çiziği

Musa Öz

HARELİ YAZLAR

Söylüyor da şiirleri
Çoğaltıyor soluğu Akdeniz’in
Bin yıl dinliyorum çocukça

En haram elalarıyla el ele
Hareli bakıyor bakınca
Atıyorlar kimi de bir ülkeden
İncecik iller büyütüyor
Yaralı turnalar telinde

İz biriktiriyor dişlerinde

Ah zehirli memeleriyle
Emziriyor da özışığını
Ölü olarak geçiyor ele
Usulca örtünüyor dikenlerini
Bir hoyrat at oynuyor
Gökçe gül koynunda

Yaz anlatıyor seviniyorum
Hayal olsa da

Musa Öz

GÜZEL

Çocuk şarkıları, ah bir de
Kuytularda üşüyen
Dalgınca devşirilmiş, al benekli
Güzel bu kırların yüreği
Gülün en durusu çocuğa işlenen
Durgun sulardan sinmiş
Çağla tüten

Hüzünlenmek başını alıp giden yaprağa
Güzel bu şiirlerin ilahesi
Çocukça sevmek, yüreklerde muştu
Okul yolu uzunca bir şiir mi Lorca’dan
Saklar ya hayal kızları bakışlarını
Güzel bu

Sevdadır şiirlere yakışan
Koklamak çoğul göğüslerini kızların
Günbalı, püren ve kekik
Güzel bu öptükçe kuş kanadı
Barış çiğ düşümünde, kuğu fırtınasında
Büyür de yar olur şiire

Güzel bu ergenlik hüzünleri
Buyur edebilmek sevgiliye gülücükle
Gül kokuları, mahmur ve gönül hoşluğuyla
Okumasa da hiç kimse şiirlerini
Uçur sözcükleri uçur güz renkleriyle
Güzel bu

Musa Öz

ELA BİR GÜZ

Kayıkları taşıyor martılar
Dalga ve yakamozları
Uçuyorlar denizin bittiği yerden
Gagaları çiziyor suları
Kanat vuruşlarıyla oyuluyor iskele
Kaleiçi güz uykuları

Bir çiçekle uçuyorlar
Kokmuyor solan taç yaprakları
Ah unutuldu
Hoş bir adı olacaktı

Boyunları büküktür selvilerin
Uça kona kumrular
Bulutları saçılıyor gül işlemeli
Ezberde evler bahçeler
Kızların sessizce büyüdüğü sofalarda
Güneş serilip üşümeli

Bir çiçekle uçuyorlar
Kekre miydi acı mı
Ela bir adı olacaktı

Uğruyor bağ arasına
Dallara çamur getiren incir kuşları
Sürme çekiyorlar usulca
Gökyüzünün mavi donuna
Çocukların bakışlarıyla olgunlaşan
Üzümleri aşırmaları

Bir çiçekle uçuyorlar
Kokmuyor solan tomurcukları
Unutuldu ah
Hoş bir adı olacaktı

Musa Öz

BAKINCA O KIZA

Bakınca o kıza
Topukları dolaşıyor
Belleri, kolları
Karışıyor birbirine

İnce kız delişmen
Bir de işveleri
O can içi sızı
Yürüdükçe tozuyor saçları
Döndürüyor başımı
Ergenlik kokuları

Kız bu koku çirkin ya
Kız bu koku güzel

Bakınca o kıza
Gülüşleri dolaşıyor
Sokaklar esriyor her çıkışında
Dokununca koluna
Kanatıyor göğü hırsından
Limon dikenleri

Saçlarını
Yosun uçlarından devşirmiş
Göğüslerini
Ekşi alıçtan

Bakınca o kıza
Bakışları dolaşıyor

Musa Öz

LİRİK KAVGA

M. Demirtaş İçin

Acıları güle daldırır da söyler
Çoğaltır Akdeniz’i şiirleri
Kederleri sevdayla nakışlar

İteler de dalgaları usulca
Okuya okuya Nazım’dan
Geçer hüzünle Kadınyarı Köprüsü’nden
Hançere karşı
Lirik bir kavgaya tutuşur
Maviyi martı düşürür şiirlerine
Çocukla çocuktur

Ve metin bir meşedir her çağda

Şapkasında gül ve kenger
Su içer Ege’de Yunanlı çocuklarla
Dal altında, ay ve kuş altında
Gözyaşlarından şiir ayıklar

Lacivert bir şehirdir Antalya
Gülüşüyle Metin’in
Asi ve mavidir ala dağlarla yan yana
Mahmur ya da morca

Çoğaltır Antalya’yı şiirleri

Musa Öz

Ellerine Saglık