Aşık Yaşar Rayhanî

GİDİREM

Öz canımdan çok sevdiğim Erzurum
Çaresiz dişimi sıktım gidirem
Gafillerden darbe yedi gururum
Kaderime buyun büktüm gidirem

Selam olsun ecdad ile abaya
Abdurrahman Gazi, Habib Baba’ya
Tuz ektiler çalıştığım çabaya
Emeğimi suya kattım gidirem

Palandökenlerin sisli dumanı
Engininde bulamadım gümani
Ezanlar okunur seher zamanı
Üç kez geri döndüm baktım gidirem

Sırtıma verdiler sitem yükünü
Yel devirsin sebeplerin kökünü
Elli yıldır beklediğim ekini
Harmana dökmeden yakdım gidirem

Benim canım feda olsun bin cana
Bin can az gelirse iki bin cana
Kırk sene gözyaşımı döktüm fincana
Kattım Kara su’ya akdım gidirem

Kırılmış sazımı astım tavana
Çevirdim yüzümü döndüm divana
Gurbet kelepçeymiş yurd ise verem
Bilerek koluma taktım gidirem

Yüzümüz apaçık anlım karasız
Buna rağmen koymadılar yaresiz
Tanbura köyünden Emrah çaresiz
Ben de Erzurum’dan çektim gidirem

Kulağımda tekbir veren ses kaldı
Yüreğimde hiç çıkmayan pas kaldı
Konu komşu, ahbap, yaren, dost kaldı
Üç kez geri döndüm bakdım gidirem.

Reyhani’yim derdim, gamım bitmedi
İftira darbesi cana sinmedi
Zeynel Horasan’a gitti dönmedi
Bu da benim kara bahtım gidirem.