Mutena
08-05-2008, 15:49
Şeddad b. Evs r.a. bir gün Nebi s.a.v.’i ağlar vaziyette gördü. Sordu:
– Ne oldu ya Rasulallah, niçin ağlıyorsunuz?
Nebi s.a.v. buyurdu:
– Ümmetim için ağlıyorum. Onların şirke düşmesinden korkuyorum. Gerçi ümmetim puta, aya, taşa tapmazlar. Ancak onlar amelleri ile riya ederler. Yani insanlara gösteriş yaparlar. Amelleri yalnız Allah için değildir. İnsanlara herhangi bir dünyalığı hedefleyerek ibadet ederler. Ve Efendimiz s.a.v. karıncanın ayak seslerinden daha gizli olarak tarif ediyorlar.
Ve bir kudsî hadislerinde buyuruyorlar:
“Allah Tealâ buyurur: Benim için bir amel işleyip başkasını buna ortak eden kimsenin bu ameli tamamen kendisi içindir. Ben bu amelden uzağım. Bu ortaklıktan en uzak, en müstağni olanım.”
– Ne oldu ya Rasulallah, niçin ağlıyorsunuz?
Nebi s.a.v. buyurdu:
– Ümmetim için ağlıyorum. Onların şirke düşmesinden korkuyorum. Gerçi ümmetim puta, aya, taşa tapmazlar. Ancak onlar amelleri ile riya ederler. Yani insanlara gösteriş yaparlar. Amelleri yalnız Allah için değildir. İnsanlara herhangi bir dünyalığı hedefleyerek ibadet ederler. Ve Efendimiz s.a.v. karıncanın ayak seslerinden daha gizli olarak tarif ediyorlar.
Ve bir kudsî hadislerinde buyuruyorlar:
“Allah Tealâ buyurur: Benim için bir amel işleyip başkasını buna ortak eden kimsenin bu ameli tamamen kendisi içindir. Ben bu amelden uzağım. Bu ortaklıktan en uzak, en müstağni olanım.”