Gerçekten yaşamak bu mu?
Durmadan acı çekmek,daha kapanmamış yaraların üstüne yenilerinin gelmesi?
Her nefes aldığında içinin yandığınımı hissetmek?
Gözlerinin,yüreğinin nasıl kanadığını izlemek ve artık acıyı hissetmemeye başlamak?

Hayat dediğimiz böyle bir oyun mu ?
Durmadan sırtından vurulmak?
Güvendiğin insanların verdiği acıların ardından ağlamak?
Tam ayağa kalkacakken bir daha çamurlar içinde kirlenmek?


Hayattan bezmiş bir köle gibi yaşıyorum yine
Güneşim batık doğmuyor ağlıyorum gündüz gece...

Çek git artık hayat !
İstemiyorum yaşamayı!
İstemiyorum nefes almayı!
İstemiyorum acı çekmeyi!

Defol git artık hayat!
Yeter bu kadar kanattığın bedenimi,ruhumu!
Yeter bu kadar açtığın yaralar!
Yeter bu kadar çektirdiğin eziyet!


İçimdeki şu yangını söndürmez kimse
İlaç olmaz hiçbir çare dermansız derde...


İstediğin oldumu hayat? Artık bende yaşayan bir ölüyüm!
Hedefine ulaştınmı hayat? Artık banada acı veriyor nefes almak!
Başın göğe erdimi hayat? Artık benimde gücüm tükendi!

İstifamı veriyorum hayat denen oyuna,bana verilen rolü oynamak istemiyorum artık...
Ne çocukluğumu yaşattın bana ne de gençliğimi,geleceğimden şüpheliyim artık...
Herşey senin olsun hayat,yaralarımı,acılarımı ve koskoca bir hiçi alıp gidiyorum...


Yeter Artık Bırak Peşimi Hayat,
Nefretimi Kazandın Tebrikler!.....

yüreğine sağLık :cicek:

İçimdeki şu yangını söndürmez kimse
İlaç olmaz hiçbir çare dermansız derde...

mysterious emeğine sağlık ama hayat bu insanların hiç bir yerde peşini bırakmazz hayat bir kibrit şulesi kadar kısa ve bir okadar acımasız sen ol acımasız diyeceğim ama her insan olamıyor maleseff işte hayat bu bir labirent yazın çok güsel ifade ediyor ama sitem dolu tabiki haklıısın her insanın hayatta kaldıramadığı bir sürü şey vardır ama herşeye rağmen gülümseyebilmektir en güsel silah

ellerine sağlık

güzeldii..
Teşekkürler...