PrettyWoman
05-07-2008, 13:56
Sadri Alışık öldü,Nubar Terziyan,Sami Hazinses,Turgut Özatay,Belgin Doruk öldü.
Siyah-beyaz Türk filmleri vardı.Ayhan Işık içersinde ders çalışırken ,mum ışığında onu okutmak için gizlice dikiş diken bir annesi vardı.
Araba çarpıp ölüveren Ediz Hun'un ameliyatını yapan doktorlar ne de babacandı.
Ya o boğaza bakan tanıdık tepedeki çam ağacının altında el ele tutuşmalar.
Kızlar aşkından verem olurdu o günlerde.
Hepimiz Kemallettin Tuğcu kitaplarından fırlamış iyi çocuklardık.
Kayınpederimiz Hulisi Kentmen gibi olsun diye hayal ederdik,yüzü asık,altın kalpli!
Adile Naşit hasta komşusuna çorba götürür ,gözyaşlarını gizleyerek kahkahalar atardı.Turşu yüzünden küserlerdi Minür Özkul la ,ağzımızda bir elma dolusu gülümseme.
Soğuk bir Cuma sabahı elimizde beslenme çantamız ,bir elimizde tereyağlı ekmek okula hazırlanırken AĞA marka lambalı radyodan "Halk hikayeleri" diyen gür sese hayran,masalcıklar dinlerdik;efektör Korkmaz Çakar!...
Belli belirsiz bir çıngırak sesinden anlardık yoğurtçunun geldiğini ,Filiz Akın Mithatpaşa stadı önünde ,bir elinde Beşiktaş bayrağı ,ekmek parası kazanan genç kızdı.Laf aramızda ben Filiz Akın a aşıktım,Nuri Safı da Türkan Şoray'a.
İnsanlar ölmezdi o filmlerde.Bazen;o da bir saniye sürerdi.
Yollara tükürüyoruz şimdi.Sevdiğimizden ayrılıp Boğaz Köprüsü korkuluklarında kameramanlar bekliyoruz.
O babacan doktorlar yok artık,hastanelerde rehin kalmış bebekler var.
Çam ağacını da kesmişler,yerinde gecekondular varmış diyorlar.Kayınpederler artık güleryüzlü ,devlet ihalesi peşinde,Uğur Dündar dan kaçıyorlar.
"Yeter ki gel bana senede birgün"derdi şarkılar .Şimdi "Neremi neremi?"diyor sarı saçlı şarkıcı.Gençlik pop yoluna gidiyor.
Veremle Savaş Derneğimiz var ,kılar,aşkından AIDS oluyor artık.Arabalar şöyle bir dokunup kör etmiyor ,fireni patlamış kamyonlar sokakta oynayan çocukları ezip ,evlere giriyor.
Döner bıçağıyla gidiyoruz maçlara,kapıda bıyıklı adamlar bayrak satıyor.Maçtan önce birlik beraberlik ruhuyla İstiklal Marşı okuyup,sonra hep beraber birbirimizin sülalesine küfrediyoruz.
"Ben tarikatçıların oyununa geldim "diyor yatakta gizlice kameraya alınmış Filiz Akın sarı saçlı kız,dudaklarında banka reklamındaki mutlu çiftin gülümsemesi.
Sabahları SONY Hi -fi den Cem Ceminay ı dinliyoruz."Aygazzz dı dı dımm" diye inliyor kulaklaırımız akşamın sekizinde.ölümler artık yüzlerce yetmiş milyon saniye sürüyor,simsiyah bir kutunu sayesinde.İşin kötüsü kanıksadık tüm bunları galiba.
Artık sokaklarda yaşlıları karşıdan karşıya geçiren çocuklar yok ,otobüslerde gazilere oturma yerleri de yok.
işin kötüsü artık gaziler de yok.
Tam bir hafta TRT nin haberlerinin sonunu dinledim."Kurtuluş Savaşı gazilerinden .........vefat etmiştir."haberi var mı diye?Hiç yoktu.Artık bu ülkede 29 Ekimlerde gurula önümüzden geçen o dürüst ,vatansever,borsa ,döviz kurları ve yolsuzluklardan hebersiz saygıdeğer insanlar da yok.
Son defa Kurtuluş Savaşı'nda kurtarmıştık bu ülkeyi,bir daha kurtarmamacasına...
Ahmet Şerif İzgören
"İş Yaşamında 100 Kanguru"
Siyah-beyaz Türk filmleri vardı.Ayhan Işık içersinde ders çalışırken ,mum ışığında onu okutmak için gizlice dikiş diken bir annesi vardı.
Araba çarpıp ölüveren Ediz Hun'un ameliyatını yapan doktorlar ne de babacandı.
Ya o boğaza bakan tanıdık tepedeki çam ağacının altında el ele tutuşmalar.
Kızlar aşkından verem olurdu o günlerde.
Hepimiz Kemallettin Tuğcu kitaplarından fırlamış iyi çocuklardık.
Kayınpederimiz Hulisi Kentmen gibi olsun diye hayal ederdik,yüzü asık,altın kalpli!
Adile Naşit hasta komşusuna çorba götürür ,gözyaşlarını gizleyerek kahkahalar atardı.Turşu yüzünden küserlerdi Minür Özkul la ,ağzımızda bir elma dolusu gülümseme.
Soğuk bir Cuma sabahı elimizde beslenme çantamız ,bir elimizde tereyağlı ekmek okula hazırlanırken AĞA marka lambalı radyodan "Halk hikayeleri" diyen gür sese hayran,masalcıklar dinlerdik;efektör Korkmaz Çakar!...
Belli belirsiz bir çıngırak sesinden anlardık yoğurtçunun geldiğini ,Filiz Akın Mithatpaşa stadı önünde ,bir elinde Beşiktaş bayrağı ,ekmek parası kazanan genç kızdı.Laf aramızda ben Filiz Akın a aşıktım,Nuri Safı da Türkan Şoray'a.
İnsanlar ölmezdi o filmlerde.Bazen;o da bir saniye sürerdi.
Yollara tükürüyoruz şimdi.Sevdiğimizden ayrılıp Boğaz Köprüsü korkuluklarında kameramanlar bekliyoruz.
O babacan doktorlar yok artık,hastanelerde rehin kalmış bebekler var.
Çam ağacını da kesmişler,yerinde gecekondular varmış diyorlar.Kayınpederler artık güleryüzlü ,devlet ihalesi peşinde,Uğur Dündar dan kaçıyorlar.
"Yeter ki gel bana senede birgün"derdi şarkılar .Şimdi "Neremi neremi?"diyor sarı saçlı şarkıcı.Gençlik pop yoluna gidiyor.
Veremle Savaş Derneğimiz var ,kılar,aşkından AIDS oluyor artık.Arabalar şöyle bir dokunup kör etmiyor ,fireni patlamış kamyonlar sokakta oynayan çocukları ezip ,evlere giriyor.
Döner bıçağıyla gidiyoruz maçlara,kapıda bıyıklı adamlar bayrak satıyor.Maçtan önce birlik beraberlik ruhuyla İstiklal Marşı okuyup,sonra hep beraber birbirimizin sülalesine küfrediyoruz.
"Ben tarikatçıların oyununa geldim "diyor yatakta gizlice kameraya alınmış Filiz Akın sarı saçlı kız,dudaklarında banka reklamındaki mutlu çiftin gülümsemesi.
Sabahları SONY Hi -fi den Cem Ceminay ı dinliyoruz."Aygazzz dı dı dımm" diye inliyor kulaklaırımız akşamın sekizinde.ölümler artık yüzlerce yetmiş milyon saniye sürüyor,simsiyah bir kutunu sayesinde.İşin kötüsü kanıksadık tüm bunları galiba.
Artık sokaklarda yaşlıları karşıdan karşıya geçiren çocuklar yok ,otobüslerde gazilere oturma yerleri de yok.
işin kötüsü artık gaziler de yok.
Tam bir hafta TRT nin haberlerinin sonunu dinledim."Kurtuluş Savaşı gazilerinden .........vefat etmiştir."haberi var mı diye?Hiç yoktu.Artık bu ülkede 29 Ekimlerde gurula önümüzden geçen o dürüst ,vatansever,borsa ,döviz kurları ve yolsuzluklardan hebersiz saygıdeğer insanlar da yok.
Son defa Kurtuluş Savaşı'nda kurtarmıştık bu ülkeyi,bir daha kurtarmamacasına...
Ahmet Şerif İzgören
"İş Yaşamında 100 Kanguru"