SUNRISE
18-08-2006, 01:53
Öylesine yalnız, öylesine soguk bir kalp ki şimdi. birzamanlar ne
mutluluklara şahit olmuş bu kalp. Şimdi hayatımda ki boşluga şahitlik
ediyor. İçimdeki bu boşluk öyle doldurulması zor gibi görünüyorki. Hayata
tutunma vaktidir şimdi diyorum.Ama yaşamak içimden gelmiyor işte. İçimdeki
yaşam kıpırtılarının tümünü kaybetmiş gibi hissediyorum. İçimdeki bu
boşlugu doldurak bir şeyler olmalı. illede olmalı ki bu yaşam sancısı
sürsün.Birisinin gelip içimdeki bu boşluga dokunup, yaşam hissini bana
hissettirmesi lazım. Bu öyle apansız bir anda olacakki, en ümitsiz anımda
gelecek bütün sevinçler hep birlikte...
Nedense buna inanmak istiyorum!...
Her insanın belli dönemlerde bunalıma girdiği, herşeyini kaybettiğine
inandığı zamanlar vardır. Madem nefes alıyoruz demekki yaşıyoruz! hayat bir
insanın veya bir şeylerin üstüne kurulmadıki, insan yeterki istesin mutlaka
yaşama tutunacak birşey bulabilir. Heryerde savaşlar oluyor, çocuklar
ölüyor, kardeş kardeşi vuruyor yinede yaşamaktan kopmuyor, bir umutla
yaşıyıorlar! hayatta ne olursa olsun mutlaka bir umut vardır! önemli olan
insan umudunu kaybetmesin, her gün yeni bir başlangıç, yeni bir umut demek.
Kendinden daha kötü olanları düşün ve hayata dört elle sarıl. İnsan istesin
yapamıyacağı bir şey yoktur, bir şeyi yapmayı istemek, yarı yarıya başarmak
demektir.
Hayat acısıyla, tatlısıyla yaşamaya değer, mademki yaşıyoruz, mademki bu
dünyayı soluyoruz öyleyse
varız.
mutluluklara şahit olmuş bu kalp. Şimdi hayatımda ki boşluga şahitlik
ediyor. İçimdeki bu boşluk öyle doldurulması zor gibi görünüyorki. Hayata
tutunma vaktidir şimdi diyorum.Ama yaşamak içimden gelmiyor işte. İçimdeki
yaşam kıpırtılarının tümünü kaybetmiş gibi hissediyorum. İçimdeki bu
boşlugu doldurak bir şeyler olmalı. illede olmalı ki bu yaşam sancısı
sürsün.Birisinin gelip içimdeki bu boşluga dokunup, yaşam hissini bana
hissettirmesi lazım. Bu öyle apansız bir anda olacakki, en ümitsiz anımda
gelecek bütün sevinçler hep birlikte...
Nedense buna inanmak istiyorum!...
Her insanın belli dönemlerde bunalıma girdiği, herşeyini kaybettiğine
inandığı zamanlar vardır. Madem nefes alıyoruz demekki yaşıyoruz! hayat bir
insanın veya bir şeylerin üstüne kurulmadıki, insan yeterki istesin mutlaka
yaşama tutunacak birşey bulabilir. Heryerde savaşlar oluyor, çocuklar
ölüyor, kardeş kardeşi vuruyor yinede yaşamaktan kopmuyor, bir umutla
yaşıyıorlar! hayatta ne olursa olsun mutlaka bir umut vardır! önemli olan
insan umudunu kaybetmesin, her gün yeni bir başlangıç, yeni bir umut demek.
Kendinden daha kötü olanları düşün ve hayata dört elle sarıl. İnsan istesin
yapamıyacağı bir şey yoktur, bir şeyi yapmayı istemek, yarı yarıya başarmak
demektir.
Hayat acısıyla, tatlısıyla yaşamaya değer, mademki yaşıyoruz, mademki bu
dünyayı soluyoruz öyleyse
varız.