Kirpiklerimde dağlanan son sevgiydin ölmeden önce gözlerimde;
Kalemimden akan mürekkebim, yüreğimin kapısının bir çift bağcığı gözlerindi, görmediğin;
Kördüğümdüm oysa saçlarında, parmaklarında yaşam bulan kaydırağımdı bütün çocukluğum;
Öldürdüğün bir tutam papatyaydı avuçlarında, soldurduğun sevinçlerimdi, söndürdüğün dizlerimin feriydi, gökyüzüne bıraktığın balonlarım çocukluğumdu.
Sevgiydin, yüceydin ve önemliydin bu yollara düşüp dizlerimi kanatmadan önce;
Yakan topum, çelik çomağım, uçurtmam en renkli bilyelerimdin;
Bir sinema perdesinden kayan Belgin Doruk yine bir sineme filminde; Al Yazmalım Türkan Şoray; ve müzik öğretmeninin aşkı Filiz Akın oluyordun benim Cilalı İbo olduğumda. Çoğu kez Sami Hazinses'tim; Derdimi kimlere desem, başımı alıp nere gitsem, bu aşk beni öldürecek, candan mı yardan mı geçsem;; Derken hazin sonuna Sami Hazinses'in, aslında Vizontele Tuuba; nın el sallayan köyün delisi oluyordum her uğurladığımda seni ve her otobüsün arkasından baktığımda biraz daha deliriyordum.
Yüreğimde yanan son aşktın sen, çocukluğumu öldürmeden önce;
Güler geçerim sardunyalarından,
Ağlar sinerim rüyalarından,
Bakışlarından utanır söyleyemem
Saklanır gizlenirim, usul adımlarından
Ve bir gün susar giderim hayatından...