SEN UYKU BELKİDE RÜYADASIN
SEN İSE CANSIZ HAYALİME
DONUK RESMİNE
BAKIP BAKIP AĞLIYORSUN
ALDIRMA SEN BENİM AĞLADIGIMA
İZMARİTLER SIGMIYOR KÜLTABLASINA
EZAN SESLERİ GELİYOR KULAGIMA
ALDIRMA GÜLUMBENIM AGLADIGIMA
SAKIN OKUTMA BASKALARINA
GORMESINLER SAKLANMIŞ
GOZYASLARIMI İSTER YAK
İSTER HATIRA DİYEE SAKLA
SAKIN OKUTMA BASKASINA BUNLARIYAZAN BENDEGILIM
KALBİMDİR ASLINDA SANA

DÜn Gece Aklima Geldin


Dolaştım dün gece,şehrin tüm sokaklarını,
Dolaştım adım adım...
Eski günleleri aradım her adımda
Seni bulacağımı sandım her sokak başında

Çıkarsın sanıyordum bir ümit karşıma,
Gülersin diye bekledim o yosun gözlerinle.
Gecemin karanlığını aydınlatmanı bekledim hep
Senin yerine boş ve karanlık sokaklar çıktı karşıma...

Yoldaki taşlara döktüm içimi,
Yıldızları,ayı, boş sokakları seyrettim senin yerine.
Yolları suladım gözyaşlarımla
Seni ararken dün gece

Kuytularda saklarsın bakışlarını
Ve gözlerinde toplarsın bütün yıldızları
Bazen bir yıldız kayar gözlerinden yüreğime
Bazen karanlığa konan kus
Bazen karanlıkta saklambaç oynayan çocuk olur bakışların.

Tutunsam gözlerindeki yıldızlarına
ve yüreğine dokunsam
yanar mı ellerim.

Dur kaçırma gözlerini gözlerine hasretim
Bırak kâinattaki geceyi gözlerinde seyredeyim

Bakışların karanlığa yuva yapan kus
Bakışların karanlıkta saklambaç oynayan çocuk
Bakışların sonsuzluğa açılan feza
Bakışların bazen bir umut bazen bir ceza

Tutunsam gözlerindeki yıldızlarına
ve yüreğine dokunsam
yanar mı ellerim.

Dur kaçırma gözlerini gözlerine hasretim
Bırak kâinattaki geceyi gözlerinde seyredeyim

Bir sonbahar günüydü...
Kirpiklerimden yağmur boşalıyordu
Ve sen gidiyordun...
Dağlıyordu her bir adımın
Yüreğimin en gizli köşelerini
Sen... Bakmadan ardına
Savrulan kuru yapraklar
Estiriyordun üzerime
Yıkılıyordum her çiğneyişinde
Islak yolları...
Sen yüreğimin kurşunlandığını
Bense sensiz geçecek günlerin Sayısını bilemiyordum
Üşüyordum düşündükçe yalnızlığımı
Ve sen...
Büyük bir kararlılıkla
Gidiyordun sevdiğim
Yer ayağımdan kayıyor,
Düşüyordum...
Ve yağmur yağıyordu
Ölü toprağı kokuyordu İstanbul
Sen giderken...
ÖLÜYORDUM...
GÖRMÜYORDUN SON VEDA

Gül kokulu akşamlarda
Küf kokulu bir yalnızlık var cebimde
Gök yüzünde pırıl pırıl yıldızlar
Hayal meal, bütün yaşananlar
Sensizlik akşam karası olmuş gözlerimde
Başımı çevirmiyorum bile
Parlement mavisi gökyüzüne
Korkuyorum, ışıl ışıl gülümseyen ay
Göz yaşlarıma eşlik eder diye.
Yalnızlığımı saklarım, göz yaşlarım ile

Aşk dolu bir dünya
Cam kenarında kumrular
Rüzgarın dilinde sevda şarkıları
Gökyüzünde uçuşan martılar
Cemre düşmüş her yere
Çiçekler yayarken etrafa aşk kokuları
Okuldan kaçmış liseli aşıklar
Aşk adına, sevda adına her şey var
Lakin sen olmayınca, kabus bunlar
Yalnızlığıma uyanırım göz yaşlarım ile

Küf kokulu yalnızlığım cebimde
Hüzün makamın da, bir ıslık yerleşmiş dilime
Yürüyorum, bilmediğim bir yere
Sensiz olan her yer aynı, ne fark eder ki
Yolun sonu varsa bile ölüme.
Yalnızlığımı yıkarım, göz yaşlarım ile

Beter Ol

Bana gam gasevet veren güzelim,
Yaprağın döken gülden beter ol.
Derdi bana cefa gören güzelim,
Sazlardan inleyen telden beter ol.

Senin de olmasın halini soran,
İnsafsızca beni derdiyle yoran,
Kış günü başını taşlara vuran,
Boz bulanık akan selden beter ol.

Tüm güller kurusun kalsın elinde,
Dilerim yaralar çıksın dilinde,
Yarısı yanmış bir kor halinde,
Çöplüğe dökülen külden beter ol.

Kararsın o güzel dünyan bir anda,
Eski kılıç gibi paslan kınında,
Derdini anlatamayıp utancında,
Kunuşamayıp da lal’dan beter ol.

Dehlizde kalıp da küflenip kokan,
Yaşamaktan ümidi kesip bıkan,
Umarım gelmez bir araya yakan,
Yıpranmış eskimiş çuldan beter ol.

Saçların ağarsın belin bükülsün,
Ağzında dişlerin hepsi dökülsün,
Viran olsun dünyan birden yıkılsın,
Kuruyup dökülen gülden beter ol.

Dilerim olmasın yüzüne bakan,
Yollarına dolsun çalı ve diken,
Bir araya gelmesin iki yakan,
Ağacından kopmuş daldan beter ol.

Abbas der bitmiyor dünyanın derdi,
Kış gelip geçiyor dinmedi tipi,
Sahibi çıkmayan bir mektup gibi,
Üstü mühürlenmiş puldan beter ol.
abbas yurt

Neler yazmadım şu deftere,senden sonra ve senleyken de...
Mutluluğum, sevgim,aşkım ve bunun yanında keder de...
Şimdi neler yazmak isterdim sana, yüreğimdeki sitemle,
Fakat biliyorum ki; anlamayacaksın gene...
Seni cümlelere sığdırmakta güçlük çekiyorum,
Herşeyi anlattım da; sana geldi sıra fakat anlatamıyorum...
Gözlerim ufak çocuklar gibi seni arıyor,
Kalbimde beni dinlemiyor, vefasızlığını anlatamıyorum...
Hasta olduğun an geldi şimdi aklıma,
Yüreğim acırdı... sana belli etmezdim ama,
Sanki kanser olmuşsun gibi korkuturdu beni
Kanser değildin, ufak bir griptin aslında...
Şimdi ben hastayım, peki sen niye aramazsın?
Bilmiyorum halini seninde,bilmem hasta mısın?
Aramam seni sevgili;
Benim olmayışın varken sesini duyunca nasıl dayanırım

Seni seviyorum ama…
Yinede özlüyorum yalnizligi.
Bazen…
Issiz bir çölde, bombos bir odada,
Sirilsiklam saganak yagmurun altinda…
Yalniz olmak istiyorum.
Ne sen, nede bir baskasi…
Nerede ne konumda oldugum
Hiç önemli degil.
Tekrar baslamak istiyorum…
Özgürlügümü istiyorum ben
Yalniz oldugum o eski günleri!

Tamam…
Tamam…
Hemen kizma!
Ama ne olur anla.
Ara sira böyle oluyor.
Her zaman degil.
Bir agacin altinda,
Saatlerce oturmak istiyorum.
Tek ses duymak istemiyorum.
Zaten duyamiyorum!
Kimse olmasin o anda
Yanimda, arkamda, çevremde, görünürde…
Aslinda fark etmiyor
Kimseyi göremiyorum

Herşeye yeniden başlamak istiyorum istiyorum,
Benim için üzülmeni, "Sigarayı bırak" demeni.
Eskisi gibi sana yakın olmak istiyorum,
Tekrar yaşamak istiyorum o güzel günleri.

Çok sevdiğin o filmi izlemek istiyorum.
Ama yine eskisi gibi hiç izlememeyi.
Önce başını omzuma koymanı istiyorum,
Yavaş yavaş yaklaşmayı eskisi gibi.

Kolumu yine omzuna atmak istiyorum,
Bir süre birlikte sessizce beklemeyi.
Yanağına kocaman bir öpücük kondurmak istiyorum,
Koklamak istiyorum o güzel tenini.

Birbirimize iyice yaklaşmamızı istiyorum,
Hissetmek dudaklarını, eskisi gibi.
Engeller olmadan her şeyi yapmak istiyorum,
Belki de yakınımda hissetmek seni.

Bildiğim her şeyi bir yana atıp,
Bütün yaşadıklarımdan hiç ders almadan sevdim seni.
Sadece sevdim..
Sonra yeni şeylerle birlikte öğrendim seni.
Sen en yenisi oldun öğrendiklerimin.
En iyisiydin sevdiklerimin.
Senden sonra bütün öğrendiklerimi sevdim;
Gerçeklerin acı olduğunu öğrendim,
Gerçekleri sevdim,
Hasreti, sensizliği, gece çöken hüznü
Öğrendim ve yine sevdim.
Ben,
Sadece sevdim..

Ölümsüz Sevgi
bırak yaşasın gönlümdeki son aşk
gülün toprakta yaşadığı gibi
kalbimde sızlayan sade o yaprak
huzura ersin yaşayan sevgi misali

gözlerini karartma sakın yalnızlığıma
bırak ışıklar misali aydınlatsın her yanı
bakma sevdayı bilmeyen insanlara
sensiz anlamaz onlar gelen baharı

solmasın çiçeklerin sonbaharlarda bile
doğacak güller sesizce beklesin bizi
sen karanlıklarda ayrılık hasreti çekme
gönül sevdamız yaşatsın yalnız aşkımızı

belki ararım bulutlarda sevgiyi seninle
gül bahçesine dökülen yalnız yapraklar gibi
tomurcuk çiçekler beklesin baharda ikimizi
aşk hasretiyle yaşatalım yalnız ölümsüz sevgimizi

BENI SEVDIGIMDEN EDEN, SEN DEGIL MISIN?
SUSMUS DUDAKLAR, KELAM SEN DEGIL MISIN?
UYKUYU GÖZLERE HARAM KILAN, SEN DEGIL MISIN?
SU GÖNÜLE TEK HELAL, SEN DEGIL MISIN?

YALAN DÜNYADA TEK GERÇEK, SEN DEGIL MISIN?
BIR ÖMRÜ UGRUNA BOSA HARCATAN, SEN DEGIL MISIN?
AGLAYAN GÖZLERDEKI HER DAMLA YAS, SEN DEGIL MISIN?
SEVGININ DEGERI BILMEYEN, SEN DEGIL MISIN?

GÖNÜLDEN KUS MISALI UÇAN, SEN DEGIL MISIN?
ARDINA BAKMADAN GIDEN, SEN DEGIL MISIN?
GERI DÖNÜP YALVARAN, SEN DEGIL MISIN?
GÖNÜLDE KANAYAN YARA, SEN DEGIL MISIN?

KAYBOLDU UFUKTA GÜNES, GÜNES SEN DEGIL MISIN?
KARANLIKLAR KAPLADI GÖKYÜZÜN, AYIN HALKASI SEN DEGIL MISIN?
YAKAMOZLAR KAYBOLDU DENIZDE, “HALE”, SEN DEGIL MISIN?
SENSIZ KEFENLENDI GÖNÜL, SEBEBI SEN DEGIL MISIN?

Gitmelerine alismistimda
gelmen daha çok acitti canimi aslinda
sensizligin yikintilarini toparlarken bir basima
kimse olmadi benim yanimda
simdi sen son kalan umut döküntülerine bakiyorsun
gozlerinde tedirginlik goruyorum bu defa
yoksa sebebi oldugun bir felaketimi farkediyorsun
sensiz geçen gunlerde fazla bisey yapmadim aslinda
yine sarkilar soyledim yine siirler yazdim adina
sen bensiz mutlulugun caddelerinde dolasirken
ben kalbimin yikintilarini süpürüyordum
sen hayallerini yalanci askinla süslerken
ben yiktigin hayallerime agliyordum
evet dedikleri gibi zaman herseyin ilaciymis aslinda
zaman iyi geldi bu kanayan yarama
simdi senslizliginle süsledigim sokaklarimi
hayallerimle canlandiriyor
gelecege gulen gozlerimle isiklandiriyorum..

YORGUN

Ne zaman dagilsa sesim
Sakagima dayardin gözlerini

Oysa adinla baslamak istedim bu aksama
Istedim ki bir ayrilikta bitmesin buruk
Günlerdir bir tek dize düsüremedim
Bu kaçinci sürgünüm bütün renklerimi götürdün

Kanayan bir öyküdür içimizdeki bozgun
Hergün yeni bir hüznü takip koluna
Bütün saatleri aciya kuruyor sanki
Sarkilarin hüzzam makamindayiz
Kaniyoruz göçebe yollarda yilki atlar
Bir aci kahve hatirini unuttuk
Her köse basinda bir maskara

Tuzun ve sarabin tadi degisti
Nasilsa eskidi yüzün -degismedi gözlerin-
Alevler yakmiyor artik inceltmiyor buzlari
Üstümüzde sagir ve dilsiz bir gökyüzü
Her sey ayriksi sanki bulutlar paslanacak
Iste solan bozkir aksam ve zaman
Sessizlik -sensizlik daha ne kadar
-Asksa ask iste nabzim-
Bütün sagnaklarini yagdir haydi yagdir
Ister bir cehennem aç ister bir mayis getir
Her vurguna hazirim nasilsa her sey pusuda gibi

Bu bungun aksama yazdirarak adini
Dal gibi serin yine gözlerin

Senin olmadigin bir sehirde...
Yangini olmadigin bir kalpte...
Nefesi olmadigin bir bedende...
Hayat devam ediyor !!!
Sadece yasadigindan ve yasattigindan ibarettir hayat !!!
Her biten gün basliyacak yeni bir günün habercisidir !
Tipki sevdalar gibi...
Biri gelir...Biri gider...
Gelen gideni aratir derler ama ...Gelen gidenden daha yürekli cikar !!!

Ben günesi umutla ugurluyorum ki geceye,umutlarimla tekrar dogsun diye !!!
Seni gözyaslarimla birlikte akan nefretimle ugurladim!
Her damlada haketmedigin beni ve benligimi senden geri alabileyim diye !!!!

Birdaha dönme diye.......
Dönmeyi düsünme diye.......
Döndügünde beni degil
nefrete susamis gözlerimi görecegini bil diye.......
Kavra...düsünme...niye diye sorma diye....

Bedenim sensizde nefes alicak !!!!!
Dünya sensizde dönecek ...dönecek unutma !!!
Ve yüregine...ellerine...gözlerine söylüyorum
dinle...
n.e.f.r.e.t.i.m.s.i.n
Oysa ki.....
n.e.f.e.s.i.m.d.i.n

Yıllardır güveneceğim bir sevgili arıyordum,
Tam hayattan sıkılıyordum,
Sen çıktın geldin,
Hemen hayatıma girdin,
Nerden bilirdim ki.

Bu kadar içime gireceksin,
Hayatımı mahvedeceksin,
Parçalayacaksın şu gönlümü,
Yıkacaksın duygularımı,
Niye sevdim ki.

Ne kadar çok sevmiştim,
Ona ömrümü adamıştım,
O ise sadece eğlenmiş,
Aşkım onun için değersizmiş,
Nasıl inandım ki.

Bir gün unut gitsin diyor,
Ertesi gün onun için ağlıyor,
Bu benmiyim bilmiyorum,
Neden böyle yapıyorum,
Lanet olsun onu unatamıyorum ki...

Yine gidişini seyretmek düştü bana
Gözlerine bakarak el sallamaktı oysa hakettiğim...
Yabancı bakışların değildi görmek istediğim
Ve sevdiğim kadar sevilmek değildi beklediğim
Ya da verdiğim kadar değer vermen...
Tek beklediğim biraz destekti,
Tek başına başedemezdim bu büyük sevgiyle,
Karşı gelemezdim hislerime!
Benim için bu şehir sadece sendin
Şimdi yoksun!
Ve ben yok olan bir şehirde yaşamak zorundayım
Zor inan çok zor
Başedemiyorum artık
Ne sevgimle ne de bu şehirle...
Böyle olacağını bilseydim sevmezmiydim seni?
Hayır!
Yine de severdim
Yine omuzuna başımı yaslamak olurdu hayalim,
Şimdi keşkelerle dolu geçmişim
Özledim seni, birzamanlar sevdiğim
Bir zamanlar vazgeçemediğim..
Ama şimdilerde eminim!
Hem senden,hem kendimden hem de bu şehirden vazgeçtim

Sadece Ismini Söyledim
Adin zifir bir zehirdi.
Ama ben,
Diliminin kördügüm aksamlarinda bile,
Senin ismini söyledim...

Her hecenin besteye dönüstügü,
O endamli gece saatlerinde,
Sen bir alabora darbesiydin,
Adin ise zifir bir zehir.

Günesle gelen her isik tanesi,
Penceremde siyah bir canavardi sanki.
Sabah kuslarinin ötüs melodileri,
Bir cenaze merasimi gibi agir ve iticiydi...
Gölgemden daha yakindi ölüm melegim.
Ama ben ölmek için gençtim...

Sen,
Fal baktigim çiçektaçlarinda bir ümittin,
Ben agladikça
Sen islak mektup kagitlarindan silindin.

Tütsülü griliklerin perdeledigi mesut senelerde,
Yazgiya meydan okutan körebe günleri vardi.
Yalanci cesaretlerle açildigim bu körfezlerde,
Ask anaforu... çek beni derinlere.

Zifir bir zehirdi ismin.
Ama ben
Ölecegimi bile bile,
Senin ismini söyledim.