GÖÇMEN KUŞ

Hey göçmen kuş birgün burayada uğrasana
Diyeceklerim var sana...
Yolun düşermi bizim diyarlara.
Yüreğimdeki sevgiyi,hasreti ve sıcacık bir öpücüğüm var,
Götürsene onu sevdalıma.
Ne olur unutma!
Eğer yorulursan yılma...
Bizim bu hasrete dayandığımız gibi dayan yorgunluğuna.
Eğer başına bi iş gelirse vazgeçme,
Benim ondan vazgeçmediğim gibi...
Ne olursa olsun götür sevgimi aşkıma.
Çok özlediğimide söyle ona.
Ve yapabilirsen benim yerimede ağla...
Sen nasıl sıcak diyarlara hasretsen,
Bende öyle hasretim ona...
Belki onunda çok ihtiyacı var bu yolladıklarıma.
Neden bu kadar ısrarcısın diye sorma;
ÇÜNKÜ DELİLER GİBİ AŞIĞIM BEN ONA...

HaqaN

ACI SON

Bir zamanlar bir arkadasım vardı
yıllar once bır kıza sevdalıydı
bırgun karsılastık bıraz sohbet ettık
yıllar gecsede o kızı hala unutamamıstı
hayata kusmus artık yapayalnızdı
bıraz tesellı ettım..
konusmak ıstedı ama dayanamadı,sustu konusamadı..!
bırden gozlerı doldu ve hıckıra hıckıra aglamaya basladı.
uzulme dedım be dostum yıne seversın,
unutursun dedım senı yarıyolda bırakanı.
umutsuzca bana baktı ve hayır dedı.
caresızdı,yanımdan kaltı ve uzaklastı.
gunler sonra;
bır kalabalık gordum caddede...
etrafta şaşkın ınsanlar,ve ortada arkadasım...
haykırıyordu sevgısını dunyaya
ama bu ıhanete daha fazla dayanamadı.
aldı sılahı elıne,dayadı alnına.
ve aglamaya basladı...
gözlerı nefretle doluydu belkı ama,
yuregı hala sevıyor ınkar edemıyordu.
tum yalvarmalar bosunaydı.
yıkılmıstı artık,kararlıydı!
ve cektı tetıgı...
dudaklarından dokulen son kelımeler,
onu hala cok sevıyorum oldu.
işte böyle;
sevmeyı bılmeyenler sonunda mutlulugu buldu ama,
olan yıne sevenlere oldu...
bu buyuk sevdanında sonu acıyla noktalandı.
Sevdiği kızı başkası,
CAN DOSTUMU KARA TOPRAK ALDI...

HaqaN

Gideceksin
özlemi harmanlayıp
anılar bırakarak tenha yollara
Gönlüm sevdana rehin
gözümde yıkılmaların tadı
umudun bana yasak!..

Ömrün uğuldayan duvarlarında
yalnızlığım çiselenen
Artık/ sonsuz bir gizemin
üstüne kapanan kirpik
gülücük bekleyen aynalar!. .

Gideceksin
okşarken dudağımı
fısıltılı sesin
Erguvan düşler
yarım kalacak!. .

Yüreğin sende kalsın
duymuyorsun soluğunu rüzgârın
yangın çıkacak!

UTANSIN

Beni bu hale dusurdunya alacagın olsun
Senınde sevdıgın yarıyolda koysun
Kalbın acı,goslerın yaslarla dolsun
Olanlardan ben degıl,kader utansın...

Sevgısı sahteymıs elden bısey gelmez
Bu kalp senden baskasını sevmez,sevemez
Utanmam;sucum yok,basım yere egılmez
Benım sucum sevmek,sevmeyenler utansın

Ask boyledır ınsanı kör eder
Sevdıgıne sevecegıne bın pısman eder
Ummadıgın anda bırakıp gıder
Ben degıl bırakıp gıden eller utansın...

HaqaN

yoldan geçerken elektronik panoya ilişti gözüm:
"06.07.2005"
"23.45"

az kaldı demek...
bir kaç saatten biraz az,
bir saatten biraz fazla...

doğum mu
yoksa
ölüm mü
bu
kara yalnızlıkta...

telefonuma mesajlar düşmeye başlar yine...
sabahleyin bir iki dost hatırlar beni,
uyandırırlar uykumdan.

sonra gün geçer,
akşam olur yavaş yavaş
ve
gece...

sonra...

sonrası;

otobüste muavinin sesi kadar acı işte;

"arka taraflara ilerleyelim, BOŞ yerler var hala..."

birazdan doğum günümü kutlayacağım
hiç tanımadığım insanlar arasında,
bir otobüsün içinde
ve
hiç DOLMAYACAK BOŞLUĞUN pençesinde
giderken
06.07.2005'e...

Doğum günüm kutlu olsun yüreğim,
gölgem,
bedenim
ve
KİMSEsiz
mumlar;
üflediğim...

ARAMA ARTIK O GULEN GOZLERI

Bosuna ugrasma canım
getıremessın gerı guzel gunlerı
mutlu edemessın artık eskısı gıbı benı
sebebını soyleyım canım
öldurdun artık sana olan sevgımı...

Sevıyorum deme ınanmam artık
yok ettın sana olan butun guvenımı
bir guzel soz bekleme bu dudaklardan
onlarda anladı sahte sevgını...

istedıgın oldu bıtanem;
gıdıyorum artık kalbıme gomdum senı
nerden bulursun benım gıbı ölurcesıne sevenı
cok acı verdın,aglatın gunlerce benı
Canım eskıdendı o ;
Arama artık o gülen gözlerı...

HaqaN

GIDIYORUM

Gunlerımız sayılı canım...
gıtme vaktı gelecek elbet
gıdıyorsun dıyosun ama bırde bana sor,
Kolaymı sevdıgını bırakıp gıtmek.
kolaymı arkamdan bakarken,
bırsey dıyemeden,basımı egıp,
donup sessızce gıtmek.
anılarla kalan sensın,üzülursun elbet
ama ben senı bukadar severken,
sana olan sevgımı,sana olan hasretımı ıcıme atıp
yuregım yanarken cıldırmıscasına,
kolaymı senı bırakıp gıtmek.
kolaymı canım senı bırakıp bılmedıgım dıyarlara gıtmek...
olsun be bıtanem ;
ben senı bukadar severken,
alev alev yansada yuregım gıderken,
araya gırsede yollar,aylar,seneler...
Ben senden vazgecmem;
Senı bu kadar ölürcesine yürekten sevmişken...

HaqaN

Kalemim Sen ve Ben


Dislerim demir parmaklik,
Dilimse suçsuz bir mahkum.
Düsünce suçundan yargilanan bir zavalli gibi,
Duygularimi anlatamadim.

Iste bu yüzden yaziyorum bos sayfalara,
Yaziyor yirtiyor ve atiyorum...
Seninle yürüdügüm yollara.
Belki bulup okursun diye,
Okuyup ta geri dönersin diye,
Durmadan yaziyor yirtiyor ve atiyorum...
Seninle yürüdügüm yollara.

Hani ölmemis bir insani gömersin ya !
Iste onun gibi gömüyorum.
Yosun tutmus anilarimi,
Karbeyaz sayfalara.

Kalemimin her temasinda,
Bir kazma daha vuruluyordu topraga.
Kendim için kazamadigim mezari,
Kalemim kaziyordu karbeyaz sayfalara...