Önce seni
Sonra kendimi
Bugün de kimliğimi kaybettim
Hükümsüzdür
Bulanlar
Boşuna yorulup getirmesin yazık
Çünkü
Ahmet'i türkülere
Selçuk'u şarkılara
İlkan'ı şiirlere gömdüm artık
Bundan böyle
'Adım yalnızlık benim
Soyadımsa ayrılık'

gitmekmi zor kalmakmı bilemedim
halbuki gelmeninde,
beklemeninde tadında yüreğim....
başı kolayda sonu ne zor değilmi?
yazamadım tutamadım ben bu gidişi......

yürümedikmi hiçç
bilmedikmi günün tadını adımlarda??
gülerken konuşurken ve hatta ağlarken..
şimdi bunları yanlız yapabilcekmisin??
git o halde......
yoksa ben nasıl giderim senden;
sen nasıl git dersin benden??...

bu masalın sonunu sen yazmamalısın;
ben kazımalıyım çaresizliğimle...
dersinya çare'sizsiniz' die;
çaresizim ben......
sence bi çaresi olurmu;
aldığım üç top vanilyalı dondurmanın,
yada rüzgarın meyvanın ....
tadında sen varsın hayatın;
yokum diyorsan git o halde........

güneş orda 15 dk geç batmış banane
biz aynı güneşi gördük
aynı yıldızlarla selamlaşmadıkmı??
yine aynı güneş doğacak,
aynı yıldızlar olcak gökyüzünde;
yarında,yarından sonrada,yıllar sonrada.......
taşıyabilcekmisin alabilcekmisin selamımı?
kısmadan gözlerini bakabilcekmisin güneşe?
git o zaman...
yoksa ben nasıl giderim senden;
sen nasıl git dersin benden??.....

şimdi hangi müziğin hangi notasındasın
yada hangi şarkının nakaratında?
arayarak bulabilirmiyim seni;
yoksa gelmenimi beklemeliyim?
yada hep senimi dinlemeliyim mavi notalarda
bilemedim.........

işte şimdi izin ver gün gün gideyim,
yavaş yavaş geldiğim gibi.......

değilse;
"ben nasıl giderim senden;
sen nasıl git dersin benden?......"

Geç Kaldım Sana

Ben sana hep geç kaldım sevdiğim..
Ya geldiğimde teknen çoktan sulara kapılmıştı..
Ya da gittiğimde, sen iskeleye yanaşmış,
Başka teknelerle dostluk kurmuştun.

Hep başkalarını seçtin yanına yoldaş olarak..
Hep başkalarının sevdiğini sandın sularını..
Oysa yaşamak demek, üzerinde gezindiğin deniz demekti benim için..
Karası görünmeyen sularda korkmadan, yorulmadan yüzebilirdim..
Evet yaşam suyumdun benim..
Hayat veriyordun bana.
Ama sen hep başkalarını yaşatmayı sevdin..

Ya da korktun boğulmamdan..
Korktun yorulmamdan.
Belki de girdaba kapılmamdan..
O yüzden seni yakalayamamamı sağladın belki de..

Bak yine geç kaldım sana sevdiğim..
Geldim ve uzaktan da olsa gördüm seni..
Sen, o engin denizinde,
Ben, olduğum yerde..
Yine yetişemedim sana.
Yine göz göre göre kaybettim seni..

aşk dedi ki;
ben sevgiyim.
hem acıyım, hem kederim.
hep kalplerde gezinirim,
yerim yurdum yoktur benim.

sessizce girerim yüreklere.
önce coştururum sevgiyle.
bazen mutluluk olurum, taşarım gönüllerden.
sonra şüphe olur,
yavaş yavaş kırgınlığa dönüşürüm.
gözlerde hüzün,
gönüllerde çaresizlik diye bilinirim.
en yakın dostum ayrılıktır,
o da aşka düşenlerden gücünü alır.
yalnızlık kardeşimdir,
benden sonra söz sahibidir.
sevgiyi boynumda, kederi sırtımda taşırım.
gezdiğim yüreklerde kederi bırakır,
sevgiyi büyütür yanıma alırım.

gözyaşında saklıyım.
yanaklardan süzülür, dudaklara ulaşırım.
yine yolunu bulur, kalplere taşınırım.
davetsiz misafirim,
ne buyur gel derler, ne de defol git...
hem cesaretim, hem de korku.
anlayacağınız,
yüreklerin dermansız yarasıyım,
durmadan kanayan.

GEÇMİŞE DÜŞMAN GELECEĞE KÜS'ÜM


Ne kaldı artık heveslenecek
Geçmişe duşman geleceğe küs'üm
Hiç bir şey kalmadı değer verecek
Yıllara duşman yollara Küs'üm..

Savunduğum sevdamın yalanı çoktu
Inandığım aşkın yılanı soktu
Sevdim üzerime bir keder çöktü
Aşklara duşman sevdalara küs'üm..

Inancım kalmadı insan oğluna
Yalanla dolanla yürüyor yoluna
Hiç değer vermez Allahın kuluna
Yalancılara duşman insanlara küs'üm..

Hani nerde o eski temiz duygular
Aşk uğruna yapılan haykırışlar
Artık moda olmuş bize ayrılıklar
Zamana duşman terkedenlere küs'üm.

Haci Murat'ım yaşadım gördüm inan
Yanlızlık oldu benim koynumda yatan
Bir hüzün çeşmesi gözümden akan
Ağlatana duşman Ağıtlara küs'üm..

http://i76.photobucket.com/albums/j23/Snnr/6681781.jpg

gitti o anne
dönmeyecekmıscesıne gitti
bır mezara cıcek atarcasına
beni öldürürcesine, bogarcasına, yıkarcasına
buralarda onsuz bır basıma koyarcasına
GİTTİ O ANNE

bir adım atacak ıkıncısı yok sandım
şakaydı be sevgilim dıyecek sandım
dönmedi anne, benımsın dedım
gözlerım kılıtlendı gozlerıne
dilim doladı, kelimeler anlamsızdı, yalandı
GİTTİ O ANNE

havada toprak kokusu, içimde onsuzluk korkusu
bası bos martının çıglıgı kadar sebepsız
bır serserının askı kadar yalnız koyupta benı
GİTTİ O ANNE

o benım aska ettıgım yemınıdı
o benım aksam gulumdu anne
aglamak ona daır, sevgı onun ıcındı
o benım bedelımdı
o benım yalancı gercegımdı anne

bizi ayırdılar anne, darma dagın ettiler
çok gördüler onu bana
çoçuksu mutlulugumuzu bugulu camlara hapsettıler
bembeyaz dus bulutlarımızı zıncırledıler
kopardılar aksam gülümü
GİTTİ O ANNE
yasanmamıs bir dün gibi bitti anne..

GEÇ KALDIN






Suskun kalemin bu sabah
Yorgunluğun mu kaldı katran gecenden
Yıldızlardanmı aşıp geldi özlemlerin
Çok uzaktamıydı dünlerin
Geç kaldın sevdalarıma
Yağmurlarla yağdırdım ardından özlemimi
Taşan sulara döküldü ismin dudaklarimdan
Savrulan rüzgarlara bıraktım hasret kokunu
Çöldeki kum fırtınalarıydı saçların
Saçların savruk
Gözlerinde harareti hayali suyun
Sıcaklığını geç getirdin tenimin soğuğuna
Geç kaldın ismini hatırlamama
Sabahları içtiğimiz çayı bile unuttum
Kaç şekerliydi...simit mi severdin- börek mi
Geç kaldın güneşi yakan sabahlara
İhanetin erken başladı senin
Çekip gitmelerin
Acele suskunluğun teslim etmekti beni sensizliğe
Tadı olsada teninin dilimde erken değiştin beni başka ellere
Sevdam hep ağır geldi omuzlarına
Dilin varmazdı söylemeye
Gözlerin saklayamazdı oysa
Ben yükün değildimki
Yüküne omuz verirdim seninle
Elinden tutardım zor çektiğin gecelerin
Ben dayanağındım hani
Her zorlukta benide alırdın yanına
Bensiz sen yarımdın hani..
Geç kaldı gözlerime gözlerin..
Gözlerimde başka izler var şimdi.

http://img87.imageshack.us/img87/7915/possed0jo1flcustom2zshe3pq7.jpg

ELVEDA SEVDİKLERİM





Son Gunlerim artık
Bütün eşi dostu sevgiliyi bıraktık
Gözyaslarım içime akan kalbimdeki yarayı açan
Şimdi yanımda kalan bir yalnızlık birde sigaram


Bu şehirde yagmur yagıyor artık
Elveda sevgilim biz ayrıldık
Bekleme beni yollarımı gözleme artık
Gözlerimde yaslar başımda agrılar içimde ayrılıklar
Elveda sevdiklerim bu şehirden ayrılıyorum artık

Elimde olsa çekermiydim bu ayrılıgı
Çıkarır silahımı alnından vururdum yalnızlıgı
Severken vedalaşmak zormuş ayrılık ölüm kadar acı
Elveda sevdıklerim bu şehirden ayrılıyorum artık



Ahmet Öncel
Asi_Siyah
Ankara

Aç Kapıyı Yalnızlık

Aç kapıyı yalnızlık, ben geldim
Hayır, ağlamadım, gözlerim yaşlı değil.
Cephedeydim, kurtaramadım yenilmekliği.
Gece yarısı, uyumuştur sokaklar çoktan
Bir sen varsın işte, bir de benim hayaletim...
Bakma öyle, al elimden valizlerimi
Bir şey yok içlerinde; balık kokusu sinmiş üç beş kazak,
Kırık bir ayna, bir kaç tel siyah saç...

Soğuk burası, yağmur kokuyor
Geceleri uyku tutmaz insanı burda
Bak, yıldızları görmem lazım benim dolunayda; çıldırırım
Yıkarım üstüne bu mahzeni, kaçamazsın...

Morarmış, çatlamış ellerim soğuktan görmüyor musun?
Varsa sıcak bir çorba getir bana, tuzlu
Yoksa uğraşma, aç değilim.
Saat yok duvarlarda, o kadar yalın yaşamak
Günışığı da yok, karanlık ruhun gibi yakın sana...

Yalnızlık kapat kapıyı!
Şuraya, şu soğuk taşların üzerine bir yatak ser bana.
Uyumak istiyorum,
Unutmak istiyorum,
Unutulmak istiyorum...

Şiir bölümünde her üyenin tek başlık açma hakkı olduğundan,açmış olduğunuz iki konu tek başlık altında birleştirilmiştir.
Lütfen şiirlere bu başlık altında devam edelim,teşekkürler.

http://img138.imageshack.us/img138/3535/renzezvousbyfloriandraxr7.jpg

Gölgemi işgal etmiş gölgen.
Gölgemle karışmış gölgen.
Sense farketmiyorsun;
Gölgen,gölgemi sevmekte.

http://img139.imageshack.us/img139/1651/10dj0lu5.png

Fırtınalara göğüs gerek, kalpsiz şey! diye söze başlıyor tutkunum... Savaş zamanı demek şu an:kendimle!

En sen olunası,
Senle olunası günde becerebiyorsam acıyı...
Ve pervasız bir kaçıştan öte değilse adımlarım,
En çok da senken sensizliğiyse müebbetim...

Savunma hakkım olduğunu düşünmüyorum (kendimi).

İnanmalı,
Direnmeli,
Yüreğime Düş serpmeliyim...


En usta olduğum karanlık kuyulara yaşla akıtmak olsa da,

Bilmediğimiz aydınlıkların ışığını yakacak olan bizsek... Savaşmalıyım...

ulaşmak için....

http://aycu33.webshots.com/image/4592/2004252539028542215_rs.jpg


bu mevsimde eskidi, yenisinde hevesim
yırtığını yamamak artık gelmez aklıma
iğneleri paslıdır, iplikleri çürümüş
bir çay ağzında bekler zamanın ejderhası.
kızıl gülün edebi, mevsime meydan okur
güzel kızın yüreği derdine derman dokur.

eritirim örsünde, döve döve sevdamı
kaybederim kaybolan, umutların özünde
çift çarıklı ihtiyar, tırnağında dert taşır
bir kederli bakışın, sevinci var yüzünde
yanmaya alışırsa, yanmadan durmaz insan
her duyduğu ney sesi, dönmeden durmaz insan

ak benizli bebekler, ninniyi kendi söyler
tayların anasına, çifte vurduğu devir
bu tarihi kazıyıp, tarihine sevdanın
kirli görünüyorsa, başka sayfayı çevir.
en berrak duyguların kire girdiği zaman
insanın insanlıktan fire verdiği zaman

bu mevsimler eskidi, bir ömürle beraber
elimdeyken kaybolan, varlığım çekip gitti
ceviz kabuğu dünya, aldı beni içine
sonra verdiği gamla dertle beni eritti.
bir damla su içinde, boğulan insan için
deryaya meyil edip, muhteris olmak niçin.

ah ile yanan dünya, bilmez niye bu yanış
serkeşleşen hayaller, kap kara katran oldu
siyaha tutkunluğum, güneşe hasretimden
siyahın aşkı ile, yeşilim alım soldu.
eskiyen mevsimlerin yenisinde gözüm yok
bu keder bana ait, başkasına sözüm yok.

Zerda Sen Harikasın Ustam

O güvercin uçmadı,yaralandı..
Gittikten sonra dünyadaki tüm güller siyah açtı ve benimle yas tuttular.
Güneş doğmamaya yemin etti,kırlar yeşermemeye.
Ama bir türlü şu kalbim alışamadı ayrılığa ve gözlerimdeki yaşlar direnemedi
Bozdu yeminini...
Şimdi güzel günlerin hatrına yaşıyorum
Ölürsem onlar da ölecekler
Ölmesinler
Birtanem senin gibi öleceklerse
Benimle sonbaharda ölsünler....

ÜŞENME YAŞAMAKTAN

Üşenme yaşamaktan
Kalk, çıkar ayakkabılarını
yürü kumda,sahilde..
Üşenme,hoşuna gidecek.

Üşenme aramaktan
Bir damla sevgi de olsa aradığın
Eskici sergilerindeki
bir taş plakta,
Bilmem kaç yıl önce yazılmış
kağıdı sararmış bir kitapta..
Üşenme,serinleyecek yüreğin.

Üşenme dolaşmaktan
Neresi olursa,nereye olursa
yalınayak veya uçarak
Üşenme lütfen,
göreceğin çok şey var daha..
Üşenme,kendine geleceksin.

Üşenme dinlemekten
Herkesin bir öyküsü vardır
Belki o öykünün bir yerinde
belki o yerin bir harfinde
senin mutluluğun saklıdır
Dinle,kaçırma bir tek harfini bile..
Üşenme,sıkılmayacaksın.

Üşenme paylaşmaktan
Paylaş,vallahi ölmezsin
Sevgi paylaştıkça büyür
Bilgi paylaştıkça ölümsüzleşir..
Üşenme,eksilmeyeceksin.

Üşenme ağlamaktan
Ağlamadan anlayamazsın yaşadığını
Yıkamazsan içini
pişmanlık yağmurlarıyla
ben insanım diyemezsin.
Üşenme,durulacaksın.

Üşenme ölmekten
Kazık mı kakacaksın dünyaya?
Bir yamaç paraşütü gibi
süzülerek ineceksin sonsuzluğa
Bir film şeridi gibi
geçecek yaşamın gözlerinin önünden
Üşenme,tükenmeyeceksin.


ALİ HALLAÇ

ACIYA KURŞUN İŞLEMEZ


Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
Çığlıklarla parçalanmış uykularda
Buruşturulup atılmış aşklarda
Ve çalınmış mutluluklardadır
Ses ile yürek
Büyük rüzgarların o yanık şarkısı
Hala yüselir içimizden dağılır
Coşkunun doruklarında sürer yankısı

İlk kurban adanıtken bir nehire
Korkunun ilk nişanında başlamıştır
Gözyaşının ilk damlasından kalma
yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
Kanla yazılan yasalarala
Açlığın otağ kurduğu sabahlara
Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
Acıya kurşun işlemez artık

Beni vurun
Onun yeşil gözlerinden ölmek olsun sonum
Beni vurun
Bu sevdayı ansızın durdurun
Beni vurun
Bu bir tek kişilik oyun
Yoksa ölmekten beter olurum

Bu yıkık adam ben değilim,
Asırlardan beri ben böyle değildim
Şimdi ne yediğim ne içtiğim
Fayda vermiyor sadece bakar oldu gözlerim
Ben eskiden böyle değildim;
Düşünce anlıyor insan,
Deliler gibi seviyorum diyenlere gülerdim
Ben eskiden böyle değildim...
Beni şimdi sabahsız geceler paklar
Nerede akşam orada sabahlar
Düşünce anlıyor insan
Meğer kara sevda
Adamı ummadığı anda haklar

...

Şimdi beni isimsiz sokaklarda bulun
Tarifsiz adreslerde adımı sorun
Şimdi beni vurun
Ve bu deli aşka bir nokta koyun
Şimdi beni vurun
Belki bu aşka başka bir dünyada
Karşılık bulurum
Eğer vuracaksanız beni şimdi vurun
Öldüğümde hem aşık
Hem de yakışıklı olurum.

Bir kırlangıç hikayesi bu
Kırlangıçların hikayesi
Hani şu altı ayda bi
Havalarda soğuduğunda
Sıcak ülkelere göçmek zorunda kalanların hikayesi

Hani sevmişde kabul görmemiş
Sevildiğini fark edememiş
Ya da sevdiğini bir türlü söyleyememişlerin hikayesi

Hikaye bu ya;
Bir gün bir kırlangıç
Gider
Ve bir adamın penceresine konar
Gagasıyala tıklatır pencereyi
Ve adam pencereyi acıp sorar
"ne var?" diye
"biliyorum" der kırlangıç,
"sana garip gelecek ama , müsaade edersen eğer
seninle kalabilirmiyim?"
"niye ki" der adam
"uzun zamandır izliyorum seni,
evine kimse girip çıkmıyor.
Anlaşılan ne eşin, ne dostun, ne de arkdaşın var.
Beni içeri al,
İster bir kafese koy
İster avucuna alıp sev
Ne olur bundan sonra seninle kalayım"
Der kırlangıç.

...
ugur ARSLAN

Adı esrarengiz
Herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi
Hepsi nedensiz

Kirli sakalları vardı
Kahverengi gözleri, kumraldı

Ben nefret ederim
Ama mahallenin bütün kızları ona hayrandı

Bir gün onunla yolda karşılaştık

Çok güzel bir yüzü vardı
O an sankı kalbim durdu
Deli gönlüm ona aşık oldu

Birgün kızlarla evde otururken
Mahalleyi sirenler içinde bir ambulans geldi

Ambulansdan alelacele inenler hızla onun evine girdi
Bütün mahalle aşşağıya indik ve seyre daldık,

Birkaç dakika sonra onu sedyeyle dışarı çıkardılar
Önümden geçerken "bende seni küçüğüm" dedi ve gözlerini yumdu

Donup kaldım herkes bana bakıyordu eve doğru koşmaya başladım
Gözyaşlarım durmadan akıyordu

...
Ugur ARSLAN

SÜRÜNEN BİR AŞK HİKAYESİ
VE HER BESTE ACIDIR BİZE
HER PEMBE KARA OLUR HAYATIMIZDA
DENİZLER HEP GECE GÖRÜR ...MAVİSİNİ GÖSTERMEZ GÜNEŞE
BİZİM HİKAYEMİZ, ACITIR BİRAZ
DİNLEMEK BİLE KOLAY DEĞİLDİR HİÇ..
BAZEN BİR DOST GİBİ YAKLAŞIR KALBLERİMİZ
BİRİMİZ MUTLU BİRİMİZ MUTSUZDUR HER AN
YA BEN SEVİNİRİM YA O ...
BİZ HİÇ AYNI AŞKA BAŞ KOYMADIK
BİZ AYNI SABAHA UYANAMADIK
BİZ HİÇ DERİN MAVİLERE DALMADIK BERABER...
BELKİ BENİM MAVİYE AÇLIĞIMDANDI BU,BELKİDE ONUN
MAVİYE DOYMASINDAN
SÜRÜNEN BİR AŞK GİBİ YIPRATTI BİZİ BU HİKAYE...
HER HAZİN SON GİBİ SON BULDU DÜŞLERİMİZ
HER AYRILIK GİBİ ZAMANSIZ TÜKENDİK BİZ
GİDİŞLER ,HIÇKIRIKLAR VE HER NEFESTE BİN ACI...
HÜZÜNLE ALINAN NEFESLER KOLAY VERİLMEZMİŞ..
.HER RENGİN AYRI BİR GÜZELLİĞİ VARMIŞ DA MAVİNİN BÜYÜSÜ
BAŞKAYMIŞ
MAVİ HÜZÜN MAVİ ACI
VE MAVİ MUTLULUKMUŞ!!!!
VE MAVİ NEFES ALMAK EN İYİSİYMİŞ
NEFES,HAYAT ,SU
MAVİ HER ŞEYMİŞ
VE SÜRÜNEN AŞK HİKAYELERİNİN BAŞ ROL OYUNCUSU MAVİ...!!!!
BU HİKAYENİN BİTİŞİ BİLDİĞİNİZ GİBİ DEĞİL
ÖYKÜMÜZ GÖK YÜZÜNÜN DENİZLE BİRLEŞTİĞİ YERDE SON BULUR
GÜNEŞ KAYBOLUR... GÖKYÜZÜ KARARIR...DENİZ KARARIR
AY DOĞMAZ OLUR GECELERE
VE GÜNDEN GÜNE MAVİ KAYBOLUR
KARARIR ZİHNİN DENİZLER GİBİ,MAVİSİZ KALIR
VE BU BİTİŞTEN SONRA HER SANİYE ÖLÜME UZAKLAŞTIRIR AŞKI...
ÖLÜMSÜZLEŞİR GÜNDEN GÜNE... MAVİ ÖLÜR AŞK DİRİLİR...
GÜNLER GEÇER
HİKAYENİN TÜM OYUNCULARI GÖÇER İSLAMİSOHBETTEN
GERİYE KALAN AŞK OLR MAVİSİZ AŞK ...SİYAH AŞK....
SONRAKİ NESİLLERE ARMAĞAN AŞKIN ADI BUDUR
MASALLARDAN ELİMİZDE KALAN AŞK
MAVİSİZ AŞK
AŞK

çok gusel siirler ellerinize salık

Zaman unutturur demişlerdi Seni..
Oysa hala sımsıcak yüreğin içimde..
Benliğimden kayıp gitti her senden ayrı oluşumda sensizliğin..
Bu çaresizlik hissi ölüm kadar ıssız
Bu şehrin ışıkları kadar müşfik
Gönlüme yağdırdığın yağmurlar şimdi teselli
Güncesi olmayan hatıralarımın gölgesinde avunur sensiz yüreğim
Zülüflerimde rüzgarın hazin sesi yankılanır
Gönül yurdumun şehir ışıklarıydın sen
Sen gidince karardı tüm beldelerim nahiyelerim
Mevsimlere küskünmü olmam gerekiyor
Mavilere sitemkar
Dakikalarım anlarım sonbahar şimdi,kışa merhaba diyen
Çaresizliğim çare oluyor ümit ısmarlıyorum şehri sönmüşlere
Artık sokaklarımda söyleniyor hasretin acı türküleri
Kışlarım bile üşüyor mevsimlerimde
Ankaların buğulu gözlerinde emanetimsin
Yüreğimden yıldızlara köprüler kurmuyorum artık
Bütün sabahlara burukluğum
Uzaklarda olsanda yeni dualar ısmarlıyorum yüzünde hüzünler tüllenmesin diye
Hey benim sazımdaki hüznüm
Sılamdaki hasretim
Boynu bükük karanfilim
Gözlerime yağmur diye düşürdüğüm
Ne kardelenler açtı sensizliğinde
Ne lalelerim salındı dağlarımda
Ne bülbüller şakıdı gülsüz ışıksız şehrinde
Ölüm gibi mühürlü bendeki sevdan
Ölüm gibi....

SESSİZCE


Hiç kalbin ağrıdı mı sebepsizce,
Hiç için titredi mi sıcak yaz geceleri,
Dolunaya baktığında hissettin mi hiç
Yapayalnız derin bir karanlıkta olduğunu,
Ve acı bir şekilde farkına vardın mı,
Kalabalık içinde sessizce dolaştığını…

Düşündüğün şeyi bilmeden uzaklara takılır gözlerin;
Ellerin bilmediğin elleri tutar sanki,
Tuttuğun el sana huzur verir de;
Sen o huzurla bir türlü rahatlayamazsın…

Boğazında kelimeler düğümlenir, yutkunursun;
Bakışların buğulanır, gözlerini kısarsın,
Tek damla düşmesin diye çabalarsın;
Bilirsin ilk düşen damla habercisidir; sağanakların,
Bilirsin sağanakların ardından körelir; duyguların,
Bilirsin ki içindeki yangınlar büyür sağanaklarda…

Sen bilirsin ama kalbin bilmez bunları,
Yaşadıkça yaşar sevdalar kalbinde,
Büyüdükçe büyür kalbin, her sevdayı saklar içinde,
Gün gelir sığmaz olur kalbin göğsüne,
Taşıyamaz olur bedenini, artık yorulur…
Duyguların ağır gelir; ezilirsin
Bir gün açıklanmamış duygularınla köşende,
Teslim olursun ölüme,
Sessizce…

Ne dondurucu rüzgârlar üşütür beni,
Ne kışın karı, soğuğu.
Üşümeyi, dostlardan ayrı,
Sevgiliden uzakta görürüm.
Bir güler yüz,
Aydınlık bakışlar,
Tatlı sözcüklerde bulurum sıcaklığı,
Üşüdüğümde onları düşünürüm.


Aldırmam yağan kara,
Acı soğuğa.
Ben yalnızca,
Sevgisizlikte
Ve yalnızlıkta üşürüm.

Kamuran Esen

HER SABAH SENİNLE BAŞLAR



Önce gözlerin girer odamdan içeri

Sonra ellerin, saçların dudakların

Bir bir hatırlarım

Her sabah senin olan ne varsa

Yüzüm aydınlanır

Şarkılar söylemek gelir içimden

Yakında bir kuş öter

Uzaklarda bir tren sesi

Sonra kornalar, çocuk ağlamaları

Vapur düdükleri

Sesler bir uğultu halinde yükselir büyük şehirlerden

Ve alışılmış bir yaşamaktır çöker omuzlarıma

Sarar benliğimi birden

Büyük, devamlı dalgalar halinde duygularım

Her sabah seninle başlar

Ve ben her sabah

Ta içimde bir ağrı gibi yokluğunu duyarım



Her sabah

Rezil insanlar bekler her köşebaşında beni

Yüzleri, yürekleri kadar kirlidir

Biri gider, biri gelir

Biri gider, biri gelir

Yakamda duygusuz iğrenç elleri

Ve soğuk gözbebekleri gözlerimde

O alışılmış yaşamak ki her sabah

İğreti bir elbise gibi durur üzerimde

Bir isyandır sarar içimi

Her şeyi üzerimden çıkarıp atasım gelir

Fakat insanlar, insanlar bırakmaz beni

Biri gider, biri gelir



Hep aynı ses, aynı şarkı

Aynı sağır gökyüzü

Dilsiz bir deniz

Kör bir düzen

Hep aynı kör döğüşü

Yalancı yüzler, aptalca bakışlar

O iki yüzlü selamlar

Hep aynı tempoda geçen manasız bir gün

Hep o değişmeyen puslu ikindi üstleri

Ve hep aynı yorgun, zoraki akşamlar

Ya o geceler satılmış, utanç dolu

Büyük avizelerin aydınlattığı sefil yüzlerimiz

Renkli kumaşlar, altın kol düğmeleri

Kristal kadehlerde kral içkiler

O hesaplı dostluklar

Satın alınmış sevgiler



Ben alışılmış şeyleri sevmem, bilirsin

Yaşamaksa dilediğim gibi yaşamalıyım

Sevmekse gönlümce sevmeliyim

Kendi ellerimle yazmalıyım alın yazımı

Ölmekse istediğim anda ölmeliyim

ve yaşıyorsam

Her şey bambaşka olmalı seninle

Alışılmış şeylerden öte

Yalanlardan, düzenlerden uzak

Yeter, yeter artık

Dönmesin o eski plak

Her şey gölümüzce olsun

Bulsun

Dilediği zaman ellerim ellerini

Paylaşalım seninle bütün geceleri

Sabahları, akşam üzerlerini

Görülmemişi görelim, tadılmamışı tadalım

Şarkılar söyleyelim kimsenin bilmediği

Yüzüm her zaman aydınlık olsun aydınlığında

Her zaman sevgiyle gülsün gözlerimin içi

Yeter artık, yeter

Kırılsın o çemberler

Sarsın her yanımızı bir yaşama sevinci

Ayrılıklar, kederler, gözyaşları bitsin

Bütün bir ömür boyunca

Seninle başlayan sabahlarım

Seninle sürüp gitsin.

ÜMİY YAŞAR OĞUZCAN

GENÇLİĞİM NERDE ANNE ? ? ?


Gençliğim nerde anne ?
Sobamızda kestaneler patlardı
O engin sohbetler evi sarardı
Gençliğim nerde anne ?

Okul önlüğümüz siyah
Hayallerimiz pembe idi
Yıllar nede çabuk geçti
Gençliğim nerde anne ?

Herşeyin ayrı tadı vardı
Sokaklar çocuk sesiyle dolardı
Telefonlar değil sıcacık mektuplar vardı
Gençliğim nerde anne ?


Sevdalar yalansız
Sevenler sadık olurdu
Sevdilermi ayrılık ölüm olurdu
Gençliğim nerde anne ?


Utangaç ve dürüsttü insanlar
Harama değil sadece helale bakar
Söyleyin Kim Bu hayattan bıkar
Gençliğim nerde Anne ?

Asi_Siyah
Ahmet Öncel
Ankara
01.11.2006

ERKEKLER DE AĞLAR !!!

Bu Şiir ,
Köhne Bir Şehirde Yazılmış
Yitik Bir Aşkın Öyküsüdür..........



Durma hadi vur sende
Vur kanasın yaram
Ağlarsamda aldırma sakın
Takvim yaprağında ağrılık var bu akşam


Yıllar yorgun aşklar solgun
Ben sevdayı sende buldum
Git hadi kalbim sensiz kalsın
Ağlarsamda aldırma sakın


Bir sen anlamadın sevgimi
Oysa nasılda sevdim seni
Durma hadi vur sende
Unutma ERKEKLERDE AĞLAR SEVİNCE.


Asi_Siyah
Ahmet Oncel
Ankara
Tarihi Eski Yitik Bir Aşkın Öyküsü

KALPSİZ

Nedakadar daha yaşarım böyle
Hayallerimdi seninle
Hadi Duygularını söyle
Nede Kalpsizmişsin böyle


Gittiğin günden beri
Şarkımız Çalıyor bu evde
Nede Kalpsizmişsin böyle
Nasıl avuturum kalbimi seni özleyince....

Asi_Siyah
Ahmet Öncel
Ankara
Tarihi Kalbime Gömdüm

http://img59.imageshack.us/img59/5533/clipimage0026cm.jpg


Aşk

Aşk,umut etmektir beklide
çare-sizlikler vardır, birde acılar
Son nefeste bile adını söylemektir,
Kendinden fazla sevmektir.
En tatlı hayal en acı gerçektir aşk
Bizim Aşkımız iki tren gibiydi,
İki ayrı yönden gelip buluştuğumuz;
İstasyonun adı aşk
Sen yola devam ediyosun,
Benim için son istasyon.

Hangi gece seni düşünsem, ya daha karanlık oluyor gökyüzü yada mavi bir ışık tıpkı gündüzmüşçesine aydınlatıyor evimi. Ortası yok bunun. Hangi gece aklıma düşsen, ya avını parçalamaya hazırlanan bir arslan oluyorum yada uslu bir kedi…
Bazen iklim bahar oluyor, uçsuz bucaksız yeşil kırlarda koşarken buluyorum kendimi. Bazen kara kışta gri binalarla dolu, kömür dumanlarının kirlettiği, siyaha dönüşmüş karların ortasında oluyorum, donuyorum.
Gecenin bir yarısında anarşist ruhum ayaklanıyor, ne var ne yok yıkıp yakasım geliyor. Diğer yarısında iflah olmaz romantikliğim ağır basıyor, bir şiir okuyorum, sana armağan ediyorum:


Gece
Duvardaki gölgemle oynadım.
Kuş oldum, uçtum sana,
Nilüfer oldum, yavaşça açtım.
“seni seviyorum” yazdım,
Bozuk harflerle…
Öpmek istedim, öptüm kendimi
Öptüm ken-di-mi…
Dün gece duvardaki gölgemle oynadım.
Her şey ikilemiş bu gecede
Masam
Sandalyem
Kitaplarım
Ellerim,başım,kollarım…
Ya gözlerim? Ah yüreğim!!!
Dün gece duvardaki gölgemle oynadım.
Kuş oldum
Nilüfer oldum
Mum söndü
Sen oldum


Bu aşk mı hırçınlaştırıyor beni, yoksa aslında yokluğuna mı isyanım bilmiyorum. Ama ben sensiz gecelerin hesabını tutmaktan bıktım. Seni var bilirken, sana ulaşmak mümkünken kendime gölgemi arkadaş edinip bütün bir geceyi onunla konuşarak geçirmek istemiyorum. Ya elinde sönmeyen mumlarla, gel ışıl ışıl yapalım dünyamızı yada bırak, karanlıkta görmeye de alışırım ben. Bir yakıp bir söndürme ışığı. Ben “aşk” istiyorum, yarım yamalak sevdalar değil…

Ben hiç çocuk olmadım
Nebir oyuncagım
Nede kırmızı bir bisikletim oldu
Ben hiç çocuk olmadım

Nebir Bilyem oldu
Nede bir uçurtmam oldu
Ben hiç çocuk olmadım ki

Ne sokaklarda oynayıp güldüm
Nede elmalı şekerin tadını bildim
Herkez yeni ben eski kıyafet giydim
Ben hiç çocuk değildim

Hayat hep bana oyun oynadı
Çocukluğum rüyalarda kaldı
Gözlerim hep geçmişi aradı
Duyun bu adam hiç çocuk olmadı.....


Asi_Siyah
Ahmet ÖNCEL
Ankara
03.11.2006
21:00

süper paylasımlar arkadaslar teşekkürler
:alkiss:



Gece sessizce basliyor ve irmagin-
Öte yakasina geçiyor atlilar.
Bir papatyanin acisini dinliyorum.
Gökyüzü gitgide genisliyor.
Islak yapraklarin derin yesilligi
Islak daglarin uyandirdigi keder.
Kendime bir demet çiçek topluyorum
Ögretmenimin ilikledigi gögsüm
Ne kadar genç
Agzimda taptaze bir tütün kokusu
Ve taze ceviz kabuklarinin kararttigi parmaklarimda
Bir agiz mizikasi.
Ögrendigim ilk sarkilar
Yollar yollar yollar boyunca
Söyledigim ilk sarkilar
Sevgilim olan bütün kizlar
Siyah önlükleri ve
Kaçamak bakislariyla geçip gittiler
Ilk fotograflarimdaki yakisikli saçim...
Ey aksam, ey bir askin
Baslamasi ve bitmesi
Ey turuncu aksam, bütün aksamlarin aksami
Ey mor aksam, dudaklarim gibi moraran.
Gece evleri sardiginda
Ve bahçeleri
Isiklar içinde kaçip giden
Bir tavsan gibi yalnizim.
Yolun iki yaninda kalan
Karanlik daglarin ötesinde
Neler olup biter
Ve girdigimiz uykulu kasabada
Lokantadaki uykulu cocuk
Olgun isikli lokantada
Olgun patatesler.
Bir adamin
Dogmasi ve ölmesi
Ve bazi islemeler yapmasi hayatinda
Bazi baglardan
Üzüm toplamasi
Bazi sinemalara gitmesi
Bazi kizlari sevmesi
Ve ölesiye yalnizlik çekmesi
Bazi sehirlerde.
Ey aksam, turuncu ve mor aksam
Ey gökyüzü, ey benim
Gittikçe esmerlesen kalbim.
Simdi beyaz bir kizin
Yaninda olabilmek için
Bazi çilginliklar yapabilirim
Onu boynundan öpsem ve onunla
Dönyada olup bitenleri konussak
Ingiliz birahanelerinde
Damali kasketleri
Ve sasilacak kadar yorgun yüzleriyle
Ve bütün emekçiler gibi
Çocuksu gözleri
Partal elleriyle oturan
Isçilerden konussak
Zencilerden konussak sonra
Gülünce bütün yüzleriyle gülen
Yakisikli ve hazin
Zencilerden.
Gece dünyanin her yerinde
Geliyor ve her yerde
Ayni duygu uyaniyor kalbimizde.
Sen simdi
Duvarina bir siirimi asmisindir
Uyuyorsundur
Belki düsünüyorsundur
Sonuncu kattaki odandan
Yildizlara bakarak.
Ve yildizlar her zaman
Eski ve tanidiktir.
Özellikle bir tren penceresinden bakildiginda.
Içimiz nedensiz bir hüzünle doldugunda
Sirtüstü uzanip topraga
Baktigimiz yildizlar.
Bir harman yerinde ya da.
Düz bir damda.
Uzaktan
Bütün kürtçe türküler gibi
Yanik bir türkü gelirken
Sicaktan bunalirken
Evler ve yollar;
Ve yasli kadinlar
Uyuklar gibi büzülüp minderlerine
Düsünürlerken eskisini
Olaganüstü günlerini
Gece sesizce basliyor ve irmagin
Öte yakasina geçiyor atlilar
Çalilarin hisirtisini dinliyorum.
Sana seslenmek için
Yeni siirler tasarliyorum..

dönüşü olmayan yolculuk
gidiyor işte bugün,
yüzünün en tatlı tebessümlerinide götürüyor,
yeni bir hayata gidiyor
ve bensiz gidiyor
ağlayabilseydim eğer bugün,belki gitmezdi
ama o entatlı diliyle gidiyor
ve ben ağlayamıyorum.
saçlarım ağardığı zaman
dönecek belki ama ben o zaman
benliğimden çıkmış olacağım
sensizliği ise
gözyaşlarımla boğacağım...........
ne olursun gitme

http://img288.imageshack.us/img288/756/crystalballskulll0hi.jpg

Kalbim Enkazında Kalmış

Çıldırmış bir yanlızlık bu
siyah mı siyah....
gökyüzünün en kötü makyajı
yıldızlar silinmiş,ay sönük,
gözlerini özleyen gözlerim,
gözbebeğimden vazgeçiyor..
beynimde fırtınalar kopuyor
depremlerle sarsılıyor yüreğim,
kalbim enkazında kalmış can çekişiyor...

Ben Sokak Çocuğuyum



şu dört direkli köprünün altında
açmışım gözlerimi
sahipsiz
rüzgar sarmış kundağımı
yağmurla beslenmişim

adımı insanlar koymuş
benden habersiz
benimsemişim
serseri derler, hırsız derler
.... derler, anlamam da
alınmam da

hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda
marka satmadım
gökyüzü yorganım oldu hep
dirseğim yastık
alışkınım; kara, yağmura, soğuğa
üşümem
sıcak dokunur bana

özlemem, hiç tanımadığım hisleri
istemem varlığını bilmediğim şeyleri
kıskanmam hiç kimseyi
özenmem

halbuki bilmez kimse
kendilerinden şanslı olduğumu
daha özgür
ve daha zengin

şu deniz herkesten çok benimdir
arkasındaki orman da
bütün sokaklar benimdir herkesten çok
her simitçi biraz bana çalışır

aslında her çocuktan daha çocuğum
canım hiç sıkılmaz buralarda
en sevdiğim oyundur
köşe kapmaca

yalnız da değilimdir
yüzlerce kardeşim var
benim gibi, bana benzer
kimse ayırt edemez bizi
birbirimizden

geceleri toplanmaya başlarız
el ayak çekildikten sonra
konuşuruz, güleriz, dertleşiriz
biraz farklı olsa da
herkes kadar biz de umut besleriz
hayallerimiz de vardır
ayın dolaştığı yerlerde

herkes kadar okumuşluğum da vardır
her tip insandan bir harf öğrendim
insanları en iyi ben tanırım
okuldan, öğretmenden anlamam ama
bu sokakların mektebini bitirdim
bana lazım olanı öğrendim

herkes kadar insanım da galiba
herkes kadar ben de bazen ağlarım

kafam da var, kalbim de
severim de, düşünürüm de
yalnız ben sokak çocuğuyum
sokaklarda yaşamak tek suçum

bir gün ben de gideceğim buralardan
herkes gibi
yalnız biraz sessizce
kimseler anlamadan

cenazem omuzlar üzerinde gitmeyecek
belki
belediye kaldıracak gürültüsüzce
ağlayanlar olmayacak başucumda
bir hayırsever uğramazsa geçerken
mezarım da çorak kalacak sonunda
benim gibi

içimizden kimin gittiği
fark edilmeden
biri alacaktır yerimi
vakit geçmeden

evet, ben sokak çocuğuyum
bu sokaklarda ne ilk
ne de sonuncuyum

Reşide Sarıkavak

İlk sabahım sensiz.
Hiçbir sabah bu kadar sessiz olmamıştı evimiz.
Uyan artık saat ...
Uzun sessizlik söylüyor saati, gerçeği
Yalnızım artık değil mi.
Yalnızlıkta sen yoksun şimdi öyle mi?

En sevdiğin şarkıyla bozsam bu sessizliği,
Çoğalır mıyım yeniden.

Perdelerimi açarsam güneş içeri dolacak.
Mavilik gözümü alacak.
Bu denize bu güneşe bakarsam mı ?
Bakmazsam mı ?
Canım daha az yanacak.

Hâlâ tütün kokusu ellerimde,
Hâlâ hazırda duran gözyaşı aktı akacak.
Ben başlarsam korkuyorum menekşelerde ağlayacak.

Bir zaman keyifli yemeklerin piştiği mutfak mı burası.
Sadece geceden kalma bir bardak var tezgahta,
Yalnızlığımı, tekil hayatımı bana bir daha hatırlatan.
Tek bardak,
Tek tabak.
Tek başına bir hayat.

Ne çok anı yüklü bu ev,
Sen hep varsın derken,
Yokluğun çıkıyor varlığının karşısında.

Sen yolu yarılamış çocuktun benim için.
Saçlarında ki beyazların çoğaldıkça, çocuklaşıyordun.
Alışkanlıklar zincirine bir yenisini eklemişim.
Bağımlın olmuşum,
Yok olunca anladım.

Bu gün Pazar,
Pazar sabahı bu ev kızarmış ekmek kokardı.
Şimdi duvarlarına sinmiş hüzün, dumanlı anılar
Ve çok yanmış bir ekmek kokusu gibi ayrılık var.

Adımlarımda, avuçlarımda sen (sensizlik)çıkıyor.
Islanıp, ıslanıp kuruyan şu mendil sıkıldı mı,
Benle yaşamaktan bu hüznü ?
Gökleri dost bilsem,
O ağladıkça sevinirim ben.
Ben ağladıkça da sevinir mi ki gökler.

Rüzgar esiyor mu acaba şimdi dışarıda senin sevdiğin gibi.
Sen rüzgarı, ben yağmuru severdim.
Şimdi hep rüzgar essin hiç yağmur yağmasın,
Sen mutlu ol,
Beni mutlu etmeye kasım yağmurları bile yetmez.

Ben yabancısı artık bu şehrin,
Gitsem bu acıları ardımda bırakabilir miyim.
Söke bilsem yüreğimi belki bu şehirde bile yaşarım.

Seni hep var bilmek mi ?
Yokluğunu kabullenmek mi ? zor.
Resmine bile doyasıya bakamıyorum.
Göz yaşlarımla karışmış yazılarını okuyamasam da
Her satırı ezbere biliyorum.
Bu yazıları yazan ellerini özlüyorum.
Dokunamıyorum, bakamıyorum kendime,
Senin olan her şeye olduğu gibi.

Sen yorgundun.
Ama bu kadar değil..!
Susardın sebepsiz
Ama bu kadar değil...!
Küsemezdin bana,
Gülüşüm yetmiyor mu gönlünü almaya,
Ama bir bana da değil bu sefer küslüğün.

Bak hayat baharı sundu mevsimlerinden.
Dört mevsim yeşil zeytin dalları, yine yeşil Aydın da.
Portakal ağaçları çiçekte.
Faydasız mı hayatın çağrıları.

Sen gittin biz artık yok muyuz.
Bu hikaye yarım mı kaldı.
Yada sonu böyle mi olacaktı.
Böyle mi başlardı ayrılıklar.
Hep böyle mi olacak artık sabahlar.


Elçin Orhan
HAZİRAN/2003

oysaki gizli sevmelerimden en değer verdiğim sendin... belki hissettirebiliyordum seni sevdiğimi, belki içten içe yüzüne haykırmak istiyordum ama genede tam olarak bilmemeliydin.. galiba beni seviyor demeliydin ama asla ilerisine gitmemeliydi.”beni seviyor” dememeliydin.

Bardağımdaki çay gibi
Yudum yudum içtim seni
Sigaramda duman gibi
Ciğerime çektim seni


Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların
sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum. gecelerime bıraktım seni, gözümün göreceği en uzağa fırlattım, yüreğimin en derinine ektim...


Oysaki sen yoktun yanımda
Tomurcuk oldun sen dalımda
Düşündümde ben en sonunda
Hayal edip öptüm seni
Yüreğime ektim seni

içtiğim her çayda biraz daha yudumladım seni, elimde bardağımla derinlere dalıp gitmem oldun sen, farketmeden gözümden akan damla oldun, türkülerimin demi oldun...ama işte: oysaki sen yoktun yanımda...

Öyle çok özlemişim
Öyle çok beklemişim ki
Öyle benimsemişim ki
Benliğime kattım seni...

Git artık… o sende değilsin, benimsediğim, benliğime kattığım, tözünde kaybolduğum… yeni bir can olacak ama bu sefer bilmeyecek sevildiğini, düşünüldüğünü…

Oysaki sen yoktun yanımda
Tomurcuk oldun sen dalımda
Düşündümde ben en sonunda
Hayal edip öptüm seni
Yüreğime ektim seni

Nerde,napıyo,nasıl diye düşünme sevdiceğim. senden ayrı günlerimi sen nereden bileceksin ki… kapattım kendimi zifiri karanlık odama, arasıra yoklayan yokluğunla yaşıyorum…. En derindesin .

Bu satırları yaşanabilecek durumdayken benim hatalarım yüzünden asla yasanamayacak olayların anısına yazıyorum. Benim korkularımı , benim aşklarımı, herseyimi sana yönelten bu hayat bize en acımasız oyunlarını oynadı..şimdiyse tüm olanların unutulması gereken bir gecede, şafak sökmeye yakınken yine sana dönüyorum..
Aslında tüm olaylar benim sucumdu,itiraf etmek gerekir. çünkü sen yaşanmayan ilişkimiz boyunca hiç bir şey yapmadın,hep soguktun!! Buz kalıbı rolünü oynardık birbirimize. Sen ilgi isterdin ben gösteremezdim.. böylece karsılıklı buz kalıpları olurduk . kimse aramızda bir şey gectigini anlayamazdı,sen rolünü öyle güzel yapardın ki..bense seni görünce heyecanlanır,kızarır,şımarırdım. SAflık taslardım heterojen aşkımıza. o ise kendi gibi olan sende kalmayı tercih ederdi. yani ben ne yaparsam yapayım boştu...
Seni özledim herşeye ragmen.. seni caldırabildigim nadir aksamlarda geri caldırmanı beklerken uyuyakalmayı,uyandıgımda mesajını görmeyi,boşuna küstügümüzde barışmayı teklif etmeni (caktırmadan da olsa ),yan gözle beni izlemeni özledim.. ve sesini duymayı istiorum su an,buna ihtiyacım var,en iyi dostum radyom bile baha ihanet edior,sarkıları yanlış seciyor.Ama ona ne diyebiliriim ki.. suc bende, olmayacak hayalleri olabilir kılan sana olmaz bir tavır takındım..
Artık okula gitmei hiç canım cekmior. okulda kafayı yiyecek gibi oluorum. hangi köşeye baksam aklıma sen geliyorsun. İnan , spor salonuna adım atamıyorum,o akşamın aklıma gelmesinden korkup geri dönüyorum. beraber yürüdügümüz ufacık anları,bana dönüp baktıgın ve gülümsedigin 2 saniyeleri bile hatırlıyorum. Hani bir kez okula saclarını jöleleyip gelmiştin. ve o ara nedense ayrıydık,uzaktık.. etrafın kucuk cocuklarla doluydu ve sen dırdır konusuyordun.ikinci donemdi ve senden ayrılacagım gün git gide yaklasıyordu. o gün cok tatlıydın,ve seni gordugum her saniye bana kacınılmaz sonu hatırlatıyordu. SENİ KAYBEDECEKTİM:!! o gün dayanamayıp msj cekmiştim fakat cevap yoktu..korkmustum seni coktan kaybettim sanmıştım..ama bir kac gun sonra bir cevap vermiştin.. unutamıyorum hala...
daha fazla konusmayacagım.. yazdıgım her saniye bana acı veriyor.. seni unutamıorum.. koyamadım yerine kimseyi, sevemedim kimseyi icimdeki sen gibi.. belkide beni bana ogreten sendin, belki o yüzden senden kopamıyorum..

Sönmüş ışıkları şehrimin, Kim ki bekçi bu karanlıklara?

Darlıklar genişletiyor dağınıklığımı, daraldığımı hissediyorum yokluğun çoğaldıkça...




Farklı bir suluetim ben,
Gün doğdukça izleri belirgenleşir yaralarımın.
Güneşe ramak kala çığ düşer düşüme, senden.


Tebessüm edilesidir yüreğimdeki sen,
Sende yokluğumun anlamsızlığından anlamlar kazanırken ben,
Şairi olmadığın duyguların şiirini dinlerim _rüyalarımdaki_ senden...

Çiçeklerini vazolarım topladığın bahçemden,
Kokun siler odamı oysa ki sadece bir yoklukken sen,
Görünmezliğinden mi, imkansızlığından mı bilmem ki neden?
Sana gelirim adım adım, yol yol,

Yol iz bilmezken ben...
Seni bilirim oysa!


Yaktım ışıklarını şehrimin, yokluğuna inat!

Avunayım!

Avutayım!


Ne de olsa,
Kendi yazdığım hikayem, yokluğuna aşina,
Düşümse varlığına...




Darlıklar genişletiyor dağınıklığımı, daraldığımı hissediyorum yokluğun çoğaldıkça.