" Güneşimi söndürme " dedim bensizliğe açılan kapıdan çıkarken..

Güneşimi söndürme.. Ayaz yemiş yüreğimi hapsetme serseri gecelere.

Dinletemedim..

Usul usul tükeniyorum saatler sensizliği beş geçerken, çökerken alacakaranlık tüm bedenime..

Kuytu bir köşeye hapsettim nedenlerimi, senin hiç anlayamacağın benimse sana anlatmayacağım.. Kaç yüreğin ağırlığını taşıdım omuzlarımda sorgulamadan, kaç kişilik yürekleri sevdim, hesapsızca..

Yağmur yağıyor şehrimin gözlerine.. gözbebeklerime..

Git[me] dedim içimden sana, ruhum üşüyor Git[me]lerinde. Durupta Git[me] diye söyleyemedim sana..

Sen; anlamsızlığımın anlamı..
Sen; içinde kaybolduğum [z]amansızlığım..
Sen; yorgun kelimelerimin öznesi..
Sen; son rıhtımım..
Bense.. gemiden ilk kaçan..

ALINTIDIR

amansızlığım..
Sen; yorgun kelimelerimin öznesi..
Sen; son rıhtımım..
Bense.. gemiden ilk kaçan] çook güsell ;)

DiLrUbA abLam çok qüzeLdi eLLerine saqLık. :cicek:

begendiginize okudugunuza cok sewindim

of dilo off bulmuşşsun yine tam damar :)))
Güneşimi söndürme " dedim bensizliğe açılan kapıdan çıkarken...
çok güzel canımcım tşk...

DiLrUbA eline ve yüreğine sağlik

İsterdim

Senden ayrı kaldığım günlerde uzaklardan bana bir ses, bir selam, bir nefes olmanı isterdim..Bana, üşüme diye seslenmeni isterdim...Senden uzaklardada olsam bir el, bir kol olmanı isterdim.. Seni çok özledim demeni isterdim...En çaresiz günlerimde bana bir merhaba demeni isterdim..Geceleri aydınlatan ay gibi, umut ışığım olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya ..Geçerdi yüreğimin üşümesi...Seninle suları mavi, mavi akan bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarından öpmek, kokusunu içime çekmek ve nefesinin sıcaklığını hissetmek, sana sarılmak, kucaklamak, mutluluktan uçmak isterdim.
Ama nafile be güzelim, sanki aramızdaki bütün yollar kapalı... Sana uzanan bütün dallar kesik... Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum, üşüyorum... Üşümüşlükten yüreğim de kaskatı kesilmiş adeta...Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, donan yüreğimi hiç bir şey ısıtmıyor artık...Bütün bedenim uyuşmuş....Çektiğim acılar ezip geçiyor ruhumu ...
Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde, hüzünlü nağmeler topluyorum gecelere şimdi...
Bilirim, yüreğimde ki seni sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktı adeta..Yakmaktır yangınlarda ... Ama ben üşüyorum.. Yokluğunu hissetmek buz gibi soğuk... Isıtmak için yakacak bir şeyimde yok...Ağlıyorum, sanki buza dönüşüyor akan gözyaşlarım. Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara. Bakakalıyorum ardından çaresiz.
Ah... bir el olsanda dokunsan şu alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes, nefes..Seni çekseydim içime sindire, sindire... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içimdeki hüznü... Ah bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya...
Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya, anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla...
Yüreğim kan çanağına dönmüş adeta, dikenler acımasızca batıyor bedenime, ayaklarım kırık koşamıyorum artık sevdama, varacağım menzil uzaklarda kalmış...
Hadi gel artık... Yüreğim ol bitanem..Sensizliğimde hissettiğim her ölümümde bana yeniden hayat ver... Elim ol, ayağım ol, can damarım ol... Gecem, gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden yeşert beni, yeniden canlandır umudumu... Benliğim yeniden canlansın ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım yeryüzündeki bütün canlı, cansız varlıklara...Öyle bir haykırayım ki sağır sultanlar bile duysun seni ne kadar da çok sevdiğimi ..
Önce sen gel, bir daha üşümesin yüreğim..
Yoksun işte bitanem, yoksun...Sensizlikten kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.

???

http://img368.imageshack.us/img368/3356/imzam0lt3ro.gif


Yağmur yağıyor.
Ve yere düşen her bir damlanın çıkardığı hoş ve tatlı ses, beynimin en ücra köşelerine kadar işliyor,
kalbimin taşlaşmaya yüz tutan noktalarına serpiyorum.
Sonsuzluğa dalmanın hazırlığı içinde bir an gözlerimi kapıyorum.
Gözlerimi açtığımda pencerenin kenarında,
karşı binanın çatısında kanatlarını açmış,
yağan yağmurla duş yapan bir kuşla karşılaşıyorum.
Daha da artan sağanak yağmura aldırış etmiyor.
İçimde bir an bir inkılap doğuyor.
Delicesine sağanak yağmurun altında koşmak.
Kime mi, neye mi, niçin mi? Hiç düşünmeden yokluğa, meçhule...
Nasıl ulaşacağımı bilmediğim özgürlük sevdası için.
Dalgalarıyla sahilleri döven deniz kadar sebepsiz.
Fakat bir anlık.
Karşı binanın duvarlarına senelerin tozları dökülmüş.
Her zaman münzevileşen, her zaman ölüme daha da yaklaşan bu bina.
Yağmur bu tozları yıkamak, silmek istiyor.
O da biliyor bunun imkansız olduğunu ama bir çaba.
Belki de bir sevda. O da biliyor Ferhat'ın dağları deldiğinin koca bir yalan olduğunu!
Yağ yağmur yağ! Gönül ister ki hiç durma.
Fakat her aşkın bir bitişi, her fırtınanın bir dinişi,
her mumun bir sönüşü olduğu gibi sen de bizi bırakacaksın.
Dirilttiğin anılar yeniden cesetleşecek.
Özgürlükmüş, sevgiymiş, aşkmış. sensiz hiçbir anlamı yok bunların.
Hepsi sana muhtaç.
Ben bile...

ikinisinde ellerinise ve yüreğinise sağlık
ablalarım benim ya yine harika paylaşımlar sunmuşsunus
tşk ederim hepinise...

Geçenlerde bir sevgi buldum yolda...
Aldım onu yerden yavaşça,
Çatlamıştı her yeri...
Tozlanmış... Yıpranmıştı.

Ellerimle dokundum yavaşça...
Ürkekçe içine çekildi birden
Gülümsedim... Sıcak ve içten,
Üstündeki tozları temizledim dikkatle
"Acaba?" dedim kendi kendime...
Acaba eski haline getirebilir miyim?

Dikkatlice çantama yerleştirdim,
Artık eve gitmeliydim...

O’nu görmek, dinlemek...
O’na dokunmak istedim delicesine...
Eve gidip odama kapandığımda,
Oturdum önce çantamın başına.
Açmasam daha mı iyi olur acaba?
Ya... Ya daha da kırılırsa...
O’na dokunmamı istemezse
Ya da sevmezse beni!
Hayır, yine de görmeliyim.

Günlerce... Evet, günlerce dinledim O’nu
Bir gece güldüm,
Bir gece ağladım yaşadıklarına.
Ve... Ondan sonraki her gece sadece ağladım.

Üzgünüm sevgi,
Yaranı kapatamayacağım kadar kırmışlar seni.
Üzgünüm sevgi,
Belki ölüm senin için olacakların en güzeli...
Üzgünüm sevgi,
Parça parça yaşatılamayacak kadar bütünselsin.

Ve, üzgünüm sevgi...
Çünkü sen,
Ya hep güzelsin doyana dek,
Ya da bir bilinmeyensin sonsuza dek...