BÖYLE OLMASI GEREKİYORMUŞ...


Keşke...
Keşke affedebilsem seni...
Keşke affetmem olsa tek sorunumuz...
Olmazdı, zaten olmamalıydı..
Şimdi düşünüyorumda, nekadar fütursuz, ne gözü karaymışım meğer.. Mantığımı sevgi ağacının dalına asıp, nasılda yürümüşüm altında cehennemler olan,uçurumlar olan köprülerden hiç korkmadan..Nasıl gezinmişim bıçak sırtlarında, ayağımın kanıyacağına aldırmadan..Pembe bir rüyada peri kızlarının kanatlarında hissetmişim kendimi...
Güzel bir gülüşe harcamaktan korkmamışım bütün elde ettiklerimi, hayatımı...Taa içinin güldüğüne inandığım gözlere nasılda takılıp kalmışım..Nasılda gülmüşüm bir çocuk saflığı ve teslimiyetiyle, incitileceğimi hiç düşünmeden..Oysa sadece bir rüyaymış gerçek olması mümkün olmıyan ve yasak olan..Uyandırıldım...Güzel bir rüyadan uyanmak hiç hoş değildi, kabullenmek istemedim isyan ettim.
Ama rüyaymış işte.Şimdi sevimsiz gerçeklerle başbaşayım. Şimdi, isyanlarımı katlayıp, avuç içlerimde sıkıp yok etme aşamasındayım...Başarıcam biliyorum, başarmak zorundayım, başka yolu yok...Nekadar güzel olsada rüyada yaşanmazki hep.
Bazen düşünüyorumda, tekrar o rüyaya dönsem, mümkün olsa
yani...Ne değişecek ki..Eninde sonunda yine uyandırılacağım, hatta uyanmak zorundayım.Yine hayal kırıklıkları yine adaptasyon süreci...
Zaman...
Zaman herşeyin ilacı derler....
Bunu söyliyenleri lanetlemek gelsede içimden ilk zamanlar..Bu gerçek..Ölüm kadar kabullenilmez, ölüm kadar gerçek...Şu an bunları yazarken bile buna hala inanmak istemesemde kendime lanetler etsemde kabullenmek zorundayımki geçecek, geçmeli..Nefes alamadan, boğazında düğümlerle nekadar yaşayabilirki bir insan..Bundan kurtulmam için içimde bişeyleri öldürmem gereksede, hayır ölmesin diye umarsız gözlerle yardım beklesemde karşımdakinden,öldürmem gerekiyor nefes alabilmem için...yoksa o boğazındaki düğüm boğar seni...önce içindekileri öldüreceksin,sonra boğazındaki düğümler gevşiyecek biraz nefes alabilir hale geleceksin,zamanla daha iyiye gidecek herşey. Yaran kabuk bağlıyacak ve normal hayata bile dönebileceksin belkide...İşte şimdi bu minval üzereyim..
Zaman zaman sisler ardında bir çift göz,bir gülen yüz belirip burksa da içimi, bunu kanıksayıp kabullenmiş olacağım artık...


ALINTIDIR...