Sözde aşklar sarmışken şu bedenimi, sen sarılma ne olur. Korkarım kendimden seni de onlardan sanıp, duygusuzca sararım diye. Biliyorum aslında bir daha kokunu duyamayacağımı ve kahkahanı. Ama özlüyorum, seni ve o günlerdeki beni. Senden sonra, seni kaybettiğim yetmiyormuş gibi içimi de kaybettim. Artık boş bakışlarım ve soğuk ellerim var. Hatırlar mısın? O soğuk İstanbul gecelerinde bile soğumazdı ellerim ve asla boş bakmazdı gözlerim hayata. Senden sonra o bebeksi kokumu da kaybettim yada en azından artık kimse almıyor o kokuyu. Keşke kaybettiklerim seninle gelebilecek kadar yakınımda olsalar. O zaman belki... Ama değil ve artık olamaz. O kadar kirlendim ki yüzümü bile tanıyamazsın. Sesime kadar kirletti hayat beni. Artık “seni seviyorum” derken titremiyor o senin çok sevdiğin La minör sesim. O kadar katılaştı ki kalbim, hani seni gördüğümde kuş kanadı gibi olurdu ya, artık atmıyor bile en mutlu olduğum sanılan zamanlarda. Saçlarım beyazladı mesela, hala uzunlar ama yarısını döktüm senden uzaklaşan yolda. Ve hala tahmin bile edemeyeceğin kadar inatçıyım dünyaya. Ve senden sonra daha bir kızgınım dökülen yapraklara. Ve senden sonra... Hala burkuyor içimi biliyor musun şu yağmur denen baş belam. Belki de eski benden tek kalan duygusal miras bu, yağmurun anlamsız ve yıpratıcı etkisi. Hala var yani içimde, bir parça dahi olsa romantizm. Bakma! Artık yapmıyorsam o küçük, mum ışığı muhabbetlerini, çalmıyorsam kalbimle gitarımı, senden sonrayı yaşadığım içindir. Bıraksalar da bir dönebilsem siyah beyaz olan, o adadaki günlere. Bak nasıl okurum aşk şiirlerini ilk ağızdan. Yok ama. Yapamaya bilirim. O kadar çok düştüm ve koştum ki, nefesim yetmeye bilir. Ne yaptığın ve hatta yaşayıp yaşamadığını bile bilmiyorum. Ama bildiğim ve emin olduğum tek bir şey var; eski seni ben bile bulamam artık. Çünkü ben ki, hep yere yakındım, bu hale geldim. Sen ki, ne yapmışsındır o yükseklikten düşünce sahteliğin tam içine. Yalan dokunuşlar yumruk etkisi yapmıştır ve kanatmıştır tenini, yardım içinmiş gibi uzanan ellerin sahteliği hele, kavurmuştur beyaz kalbini. Beraberken çoktuk, ikiydik ama tam bir iki. Tek olduk, çok bizi eritti yavaş yavaş. Ama mecburduk yalnızlığa. Ya çok geç kalsaydık, kopamasaydık, sevgimizden kaynaklanan yalnızlığa dalıp sonra da nefes almak için birbirimizden izin koparmaya çalışsaydık. Ya kirletseydik sevdamızı. Bak, o zaman hiç yaşayamamış olacaktık tam bir sevdayı... Yağmur durdu. Artık dönmeliyim yatağıma, bir de dıngırtısını çekmiyim yolcumun. İlk durakta inecek zaten... Seni özlüyorum.

Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için paha biçilmez bir inci

Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düşünürken gülüşündeki sıcaklığın içime dolup da beni sardığı bir anda sevdim
Seni sadece selvi boyun, siyah saçların yada kara gözlerin, güzel bir yüzün var diye değil

Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için paha biçilmez bir inci

Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düşünürken gülüşündeki sıcaklığın içime dolup da beni sardığı bir anda sevdim
Seni sadece selvi boyun, siyah saçların yada kara gözlerin, güzel bir yüzün var diye değil
Fikirlerinle,konuşmandaki güzelliğin ve benim o kor halde yanan yüreğimle sevdim
Ben seni derinden ve hissederek sevdim
Her kalp atışımda vücudumun dört bir köşesine yayıldığını
Beni sardığını her nefes alışımda ciğerlerime işlediğini bilerek sevdim
Seni kış gecelerinin o soğuk yatağında birlikte uyuyup beni ısıttığın
Yaz sıcağında uyuyamayıp sıkıntılarım olduğun
Ve rüyalarımda buluştuğumuz gecelerde sevdim
Seni ellerinden tutup kanımın kaynadığı
Kalbimin yerinden fırlayacağını hissettiğim anlarda
O ıslak dudaklarınla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim
Ben seni o sensiz anlardaki boş ve değersiz geçen dakikalarda
Kayıp zamanlarımızda, seni arayıp bulamadığım
Çaresizlik içinde olduğum,içki sofralarını dost bildiğim anlarda sevdim
Sen ne kadar uzak olsan da,
Aramızdaki kilometreler nasıl çoksa
Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
Seni kalbimde yanan ateşin ile
Zihnimde oluşan hayallerin o ay parçası çehrenle
Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı göreceğim anları beklerken
Kalbimin yanıp tutuştuğu anlarda
Gelip o bu ateşi alevlendirerek
Bana sarılarak beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim

Korkuyorum!
Hakkettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum.
Seni beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum.
Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafından o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum.
Seni kazandım derken kaybetmekten korkuyorum.
Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum.
Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum.
O temiz ve masum göz yaşlarını daha fazla akıtmaktan korkuyorum.

Evet korkuyorum;
seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten ...
Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum.
Yada yanlış anlaşılmaktan korkuyorum.
Uçurumun kenarında yalnız kalmaktan korkuyorum.
Dostluğuna doyamadan uluorta yalnız kalmaktan korkuyorum.
Yüreğimdeki o ince sızının bir gün çoğalmasından ve beni sarmasından korkuyorum.
Sevgi denen güzelliğinin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum.
Dostluğun ölüp yerine nefretin yeşermesinden korkuyorum.

Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten...
Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kıyamıyorum uzaktan seyrediyorum
çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.
Ömründe yaşadığın mutluluğu huzuru sana yaşatamamaktan korkuyorum.
Sana kalbimden fazlasını verememekten korkuyorum.
Sonunda sana gözyaşından başka bir şey bırakamamaktan korkuyorum.
Seni sevmekten degil;
dostluğunu suistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve değerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum.
Belki de çok fazla korkuyorum ...

ÇÜNKÜ; BEN iLK DEFA SEViYORUM

http://img69.imageshack.us/img69/6286/jeneveuxquilbywannakillcc4.jpg

Bana acıyı öldürebilcek bişey ver..Yarın yok ve bugun yok.Ben ebediyet için değilim ve biliyorum hatıralar içinde kaybolup gideceğim.Kuru ağlayan gözlerim içten içe.Düşündükçe umarsızca bişeyleri özlüyorum..



Ve tek olsılığı yanlızlık olan bi şehrin göbeğinde kendimi yürürken görüyorum gözlerimi kapattıgımda.Kulakları delici çığlıkları duyamamak içten değil..Herkes kendinden bi yerlere gidiyo..Ve dünyaya el sallarmıscasına uzaklaşan vapurlar..Kendiliğinden gözyaşına bogulmus bi şehrin tam ortasında..



Küçük bi otel odasına kapanmıs hayalperest düşünceler..Aynı sarkıyla çiseleyen tanrının gözyaşlarına isliyorum..



Bana acıyı öldürebilcek bişey ver..Bu odanın yanlızlıgını giderebilcek bi öpüştü meleklerin istediği..Arkama döndüğümde binlerce insanın ağladıgı ; küçük otel odasının kirli yatagında uyuyan bedenini görüyo gibiyim..Sessizliğin beni boğuyo böle anlarda.Olmayışın beni sürüklüyo inançsızlıga...



Hiç bulamadıgım bi resmini kaybettim yıllar sonra..Şimdi yüzüne bakamadıgım milyonlarca yüzsün..Belkide hiç yazamıycagım en acınası intihar mektubusun...Silik anlarla bugulu camlara yazılmıs kader oyunları gibi gördüklerim...Bütün gece duvarda yansıyan gölgeni isleyebilirdim gene.Bu hayaline gelinlik giydirmek gibi bişeydi sanırım..



Ve içinde bulundugun dünyaya umarım bigun benim dilek tuttugum yıldızlar kayar.Yüzyıllar sonra aynı dileği dileyebilme umudunu sürdürüyorum..Şimdi gözlerini kapat sadece ve bütün erkeklerinle seviş.Sana dokunan ellerimi hissediceksin..



Bana acıyı öldürebilcek bişey ver.Küçük otel odasının kirli yatagında uyuyan hayaline bakmıycam..Dünyayı görebildiğin camları tozlanmıs pencereye küçük bi çocugunkini andıran kirlenmiş ellerimle bi kaç harf bıraktım..



GÖZYAŞLARIMIZI BİTTİMİ SANDIN.

Tek bir kelime dahi çıkmamalıydı dudaklarından.. Geçmişe ait ne varsa silmeliydin bir kalemde.. Gecenin en koyu vaktinde yüreğimi yakıp, cevabı olmayan binlerce sorunun derinliğine atmamalıydın beni.. Hakkın yoktu.. Yokluğuna alışmaktan korkarken, varlığının dayanılmaz sancısını yaşatmamalıydın bana.. Öylesine içten, öylesine kararlıydı ki sesin dur bile diyemedim sana.. Sustum.. İçimde deli bir özlem, anlatılması imkansız bir aşkla seni konuşuyordum oysa..

Duymak istemediğim en acı sesti sesin..
Ve içimi acıtan tüm kelimeler sana ait..

Var olan bütün kelimeleri aşmıştı aşkım.. Yüzüme baksan gözlerimiz konuşurdu.. Tutsaydın ellerimi tenlerimiz kaynaşır, ruhlarımız kavuşurdu.. Bütün sıcaklığın yayılırdı bedenime.. İmkansız olan tüm hayaller gerçeğe dönüşür, kavuşabilme umudu daha da büyürdü içimde.. Özlediğim duyguları yeniden yaşatırdı bana.. Hüznün karanlığından, geçmişin pişmanlığından çekip alırdım seni.. Sussaydın eğer, sesimin duyulmadığı yer kalmazdı.. Yüreğim anlatırdı seni bana.. Anlardım bunu...

Sözlerin gözyaşı olup aktı yanaklarımdan..
Gülüşlerim yarım kaldı..

Haykıracak çok şey varken susmanı istedim.. Gerçekleri susmanı.. Olmadı, sen konuştukça acıdı yüreğim.. Kelimeler bir bir dökülürken dudaklarından, çaresizliğime sadece gece şahit oldu.. İlk kez yüreğimin titrediği gördün belki de.. Oysa anlamalıydın o an nelerden vazgeçebileceğimi.. Sen konuştun, Aşk küçüldü gözümde.. Bütün kelimeler anlamını yitirdi..

KizLar harikasiniz ya :alkiss: ikinizinde yüregine sagLik :cicek: :cicek:

Yüreklerinize sağlık :buyir: