Bağlanmayacaksın



Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini... Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...

Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.

Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak..

Bu son mektubum..son çırpınışı yüreğimin,
Satır aralarında hüzün vardır...
Kelimeler ürkek,kelimeler çaresiz,
Kanayan yüreğimde mührün vardır....
Yırt,yak istersen onlar yüreğimden dökülenler...
Onların içinde seninde sözün vardır....
Ağlayan benim...benim amma,
Yürek içinde nice nazın vardır....
Bir akşam daha güne veda ederken,
Giden içinde alın yazım vardır....
Sözler hitam bulmuş,yitik duygular...
Tek tesellim,can dostum sazım vardır...
Sarışın belki de esmer ,duygular içinde günler...
Geceler içinde gözün vardır...
Kelimeler tarifsiz,anlamsız kimi,
Bu anlamsızlık içinde dünün vardır....

Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...


Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...


Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...


Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...


Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...


Gittin...
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım...

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni güçlü biliyor
Onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor
Ben aslında geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken
Onlar benim içimin sızladığını, yüreğimin yandığını bilmiyor...

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni kral biliyor
Onlar beni kızdım mı, dünyayı yakacak insan biliyor
Ben aslında onun gözlerine bakmaya bile kıyamazken,
Onlar benim bir erkek uğruna üzüleceğimi tahmin bile etmiyor...

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni ağlamaz biliyor
Onlar beni... Üzüldüm mü bulunduğum şehri bulutlar kaplar biliyor
Ben aslında odama kapanıp sitem duygusuyla bir köşeye sinerken
Onlar beni hiçbir şeyin sarsacağını akıllarının ucundan bile geçirmiyor

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar bunu hiç bilmiyor
Onlar için ben en sağlam köprülerden daha sıkı bağlıydım hayata
Ben aslında ölümle yaşam arasında ki ince çizgide bir o yana bir bu yana giderken
Onlar hala benim için hayatın büyük bir kırıklığı olduğunu bilmiyor.

Ağladığımı sende bilmiyorsun ki anne ,nasıl söyleyesin !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Sen Yoksun Artık!

Sen yoksun artık!
Papatyalar boynunu bükmüş
Toprağını terk ediyor!
Sarısında umutlarımı,
Beyazında sevdamı,
Beni de benden, bedenimden
Alıp gidiyorsun…

Sen yoksun artık!
Şehrimin yağmurları buruk,
Güneşi ayrı kasvette;
Karanlıklar öpüyor sokaklarını,
Sen diye adımladığım kaldırımlarını
Söküp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Sabahlar kederli,
Öğlen vakitleri na hoş,
Akşamlarımsa bomboş,
Gecelerimi hasrete
Döküp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Şiirlerimin dili lal,
İmgelerim kayıp;
Sensizliğe tüm yazdıklarımı,
Seninle içinde bulamadıklarımı
Bırakıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Zifir mavim yok; senlerim yok!
Siyahlar daha aydınlık
Uçurumlarım “-hadi be’”lerim,
Kör bir kuyuya beni
Atıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Yaşanmamış nice sevdalarda,
Düşlerde; hele ki rüyalarda,
Anlamsız riyalarda,
Hayalini gözlerimde
Yıkıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Çıkmazlarım çoğalıyor,
Umutlarım dağılıyor,
Gitme deyişim boşuna.
Beyhude çırpınışlar
Binlerce atın koşumuna,
Gemi azıya
Çekip gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Annesiz yavru gibi;
Bükülmüşlerimde seni beklerken,
Gözlerine son kez gülerken,
Aşkına, sevdaya açılası kapıyı
Çarpıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Sensizlik çok pahalı;
Ödeyemem bedelini,
Bulamazsın benden sevdalı
Pazarlıkta çektin artık elini
Umudumu üç kuruşluk hasrete
Satıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Mekanım cennet olsa ne olur?
Beni ateşine attın ya!
Cehennem nedir ki mahşerde?
Ciğerimi cayır cayır
Yakıp gidiyorsun..

Sen yoksun artık!
Dilim dönmüyor hiçbir duaya;
Aklım ermedi gitti bu davaya,
Bir daha gelmezmişim gibi dünyaya,
Ölümümü bedavaya
Getirip gidiyorsun..

Dokunmak İsterim, Dokunamam.

saçlarına düşerim,
kimliği belirsiz bir buluttan
çıplak bir yağmur olarak,
karanlık bir sokağın başından dönersin,
hızla yürürsün ıslanmamak için,
biraz daha kalmanı beklerim oysa,
beklerim yüzünün bakmasını bana,
kalbinin çarpışını kuşlar duyar,
toprak olurlar hüzünden,
ve yağmurun adıyla başlar,
bastığın her yer...

ve bastığım her yer seni hatırlatır bana,
aynaya bakarım yüzüm seni sorar,
fakir bir gözyaşı akar gözümden,
yumruğunu vurur dudaklarıma,
isyanına ortak arar,
özlemini çalar kalbimden,
ellerimle sildiğimde gözlerimi
avucumda kalırsın,
sımsıkı sıkarım sonra,
erir herbir damlası,
bulut olur,
gökyüzüne karışır...

dokunmak isterim dokunanam...
hırçın bir şiirdir tüm hasretim,
sözcüklere sığmaz,
istifa eder tüm mısralarımdan,
gözlerini arar sokak sokak,
koşar karanlığına,
umudu sorar korkularımdan,
güneşi bekler tüm duraklarda...
ellerini tutarım hayaliyle! *
gülümser, çocuksu bir gülümsemeyi,
dokunmak ister dokunamaz...

çerçeveye hapis bir resimde başlar aşk,
masalını nefesimde bulur,
sonra büyür de yanıbaşımda,
akılsız bir uyku düşümü bulur,
ama yine de sorgusuzdur bedenin,
alamadığım bir dokunuşumla yorulur,
benzersiz bir masumlukla, yalnızlığıma,
oyunlar kurmaya başlar çocukluğun...

sarılmak isterim, sarılamam...
pervasız bir hüzünde boğulurum, yalnız!
yalnız doğar gecem, sabahıma,
sesin şafaktan daha uzakta,
söyler ismimi fakat haykıramaz,
yinede bekler ulaşacağı günü kulaklarıma,
sıcacıktır oysa yüreği,
bebeğide tam karşısındadır belki,
sarmak ister ama saramaz...

ruhunu yazar kağıda elleri,
altına gözyaşı imza atar,
mektuba sığmaz belki kağıt,
taşar ıslaklığı her tarafından,
yinede bağlar güvercinin ayağına,
penceresinden son bir umutla uğurlar,
mevsimliktir oysa ilk bahar,
uçmak ister ama uçamaz...

Biliyorum nasıl baktığını bana.
Üşüdüğümde nasıl ısıttığını, sıcaklığını biliyorum senin ve özlüyorum...
Bu sessizlik, ölüm gibi..
Yaşadığını biliyorum, anılar yetmiyor bana.
Ben bana bakan gözleri, dokunan teni, nefesindeki sıcaklığı istiyorum.
Yanımdayken hissettiğin heyecanını görmek istiyorum.
Beni ben yapan o insan olmak istiyorum.
Kalabalıklar içindeyim ama ben sadece seninleyim.
Gülüyorum, söylüyorum ve ben sensiz seni yaşıyorum.
Yanımda olduğunu bildiğim için kendim olabiliyorum.
Teşekkürler sana sevgili.
Ya tanıyamasaydım seni...
Mahrum kalacaktım.
Eksik kalacaktım.
Sen tamamladın beni.
Büyüdüm...
Seninle olgunlaştım.
Bir kuşun yavrusu gibi uçmayı öğrettin bana...
Gökyüzü şimdi çok güzel, uçmak güzel.
Ah sevgili yanımda olabilsen keşke. benim göremediklerimi, sen görsen anlatsan bana, senin göremediklerini ben anlatabilsem sana...
Sürpriz yapsan çıkıversen karşıma...
Dokundurabilsem dudaklarımı dudaklarına...
Sarsan kollarını boynuma.
Duyuyor musun sevgili, yaşıyorum.
Bu yürek hızla atıyor.
Vakit geçiyor.
Yaşam kaçmasın.
Biz kaçmayalım.
Sen de özle beni benim seni özlediğim kadar.
Kaybolmayalım.
Tut ellerimi ...

kurallar gereqi açtıqınız 2 konu birleştirilmiştir


iyi paylasımlar

Bu Ayrılık Vuslatsız Kalmaz




Başka bir sonbaharda yine buluşuruz......
Yağmur böylesine delice yağmaz
Güneş acar belki tepenin ardında
Ama inan bana sevdiğim
Bu ayrılık, vuslatsız kalmaz...

Sen gelene kadar
Saçlarımı kısaltmış olurum...
Merak etme azaltırım içkiyi
İyi ama
Yokluğunda delirdiğim gecelerde
Senin verdiğin sarhoşluğu
Bana kim getirecek sevgili?

Yolun açıksa eğer
Durma git...
Ama bana bir cümle bırak giderken
Yankılansın kulağımda günler boyu!
Ve döndüğünde korusun sıcaklığını....
Canım benim;
Bir tek şuna inan
Varlığınla aldatacağım yokluğunu....
Git bu ayrılık vuslatsız kalmaz

Bu Günlerde Uyku Girmez Gözüme




Bu günlerde uyku girmez gözüme, çünkü gitmelerin canımı acıtır
Boş duvarlar arasında kalakalırım, zaman geçmez
Anımsadıkça ağlatır, eşikte alnımdan öpmelerin
Üstüme üstüme gelir gece karanlığı
Korkarım, uzaktan uzağa olmasa sevmelerin

Bugünlerde sesini ararım, tenini ararım,
El ele göz göze söyleşmelerini ararım
Kulağıma söylediğin sevda türkülerini,
Her dizesinde aşk kokan şiirlerini şarkılarını
Yaşama hırslandığında evin ortasında dört dönüp söylenişlerini
Üşüyen bedenimdeki sıcaklığını ararım

Ağlamak düşer nedense hep payımıza
Yalnızlık düşer, günleri saymak düşer
Gitmelerin ardından yüreğimizin yarısı düşer,
Sabırla beklemek düşer yine bize, geleceğin günü
Tekrar gidişini yaşamak
Uğurlarken beni kapı eşiğinde
Yaşlı gözlerimi silmek bana, ayrılık yine bana düşer.