http://img206.imageshack.us/img206/5636/resim2yc6.jpg

Tutamadığım anlara sığdın Sessizce,
Kayıp gittin ellerimden,
Haberin olmadı.

Sen varsan biraz daha eksiğim oysa,
Sen yoksan biraz daha tam...

Hangi gündü hatırlayamıyorum,
Kulaklarımda o günden geriye,
Bir kemanın çığlık çığlığa haykırışları kaldı sadece.

Hisar üstündeydik,
Havada yürek ıslatan bir yağmur vardı,
Üşüyordum usulca,
Sen bilmiyordun.

Susmaktan başkada bir şey gelmiyordu elimizden.
Susup kıyıya vuran martıları seyretmekten başka...
Bir de ağlıyordun galiba,
Ama ben görmedim,
Sen duymadın...

Özledim seni,
Nasıl anlatmalıyım ki bu deli gönlümün kurduğu hikayeleri,
Hangi kelimeye atsam elimi,
Hep yarım, hep kırık.

Bir yanım eksik,
Tamamlayamıyorum,
Sen varsın diye,
Ölemiyorum.

Aşığım sana,
Biliyorum,
Zamanın olmadığı zamanlardan beri.
Her öldüğümde dirilişim,
Her doğduğumda ölümüm sana.

Öyle deli bir fırtına bu,
Bakıyorum,
Görmüyorum,
Duyuyorum,
İşitmiyorum.

Bu şehrin saklısında yaşıyorum,
Ondan bana bakıp ta beni görmeyişin.
Ama her düştüğünde kalkman ayağa,
Her ağladığında gülmen içten içe,
Yalnızlığa takılıp her kaldığında sessiz bakışlarını,
Ben dolduruyorum,
Bilsen.

Ama bilme.
Bilirsen gidersin,
Gitme...

http://img395.imageshack.us/img395/4884/ayrilik8xj5.jpg
Bir başıma kaldım sanırdım
avuçlarımdan bir yıldız kayardı
alacakaranlıkta biri düşlerime siyah bir çelenk koyardı
korkardım..
İçeride gümüş gözlü bir çocuk ağlardı
kalın bir sis otururdu geceye
şarabım kan kokardı
kan bürürdü gözlerimi
UpUzun bi öpüşle boğulmak isterdim...
Sevgilim, sevgilim bağışla beni
seni böyle seversem asarlar beni.

Bir deniz fenerinin söndüğünü görürsün
evlerine kapanır gemiler
sis basar bütün limanları
Seni böyle sevdiğimi bilseler asarlar beni

Önce yokluğunu anlatırlar bir güzel
dudaklarım çatlayınca susuzluğuna
sabah beş-buçukta ipe çekerler
Sevdiğim Seni böyle sevdiğimi bilseler asarlar beni..

Sevdiğim seni böyle sevdiğimi bilemezler
bilselerde bilemezler
ay batar, gün doğar
yer oynar yerinden Bilemezler..

Sen Hic Eylülde Sevdinmi...

Bir sabah,
Zamanı durdurdun sen...
Ayrılığı ekledin sonbahara
Mevsimin bütün bulutları,
Gözlerimde birikti de
Ben yağamadım bakışlarına...

Söyle!
Hangi güneş
Baharı getirecek şimdi bana?
Kadehimiz ayrılağa kalkmadı ki hiç
Ben nasıl içebilirim yokluğuna...

Belki,
Zamansızdı sevgim
En az gidişin kadar!
Elde değil bu.
Sen hiç eylülde sevip de
Vakitsiz hüzünlere beyaz bayrak salladın mı?
Bilemezsin sevdiğim...
Nasıl da koyuyor adama güzün geri kalanı...

Doğduğum gündeyim şimdi.
Yoksun...
Bir başıma içip,
Kağıda gidişini karaladım...
Hazanda sevmek akıl kârı değilmiş sevgili
Anladım...

İskelenin en ucundaki, en gıcırtılı tahtanın üstüne oturmuş, denizdeki nereye gittiklerini bilmediğim, bilmeyi de istemediğim parlak renkli balıklara bakıyorum. Bir süre izleyebiliyorum ancak onları, sadece bir yere kadar görebiliyorum, sonrası görünmüyor.

Nedense her düşüncemin arkasına bir olumsuzluk eki katılıyor bu günlerde... Devrik düşüncelerle pekiştiriyorum bu ruh halini. Düşüncelerimin bağlaçları yok, sırf kafiyeli olsun diye kurulmuş iki yabancı cümle gibi birbirinden kopuk ve anlamsızlar... Hava sıcak, su ılık, toprak soğuk, ben yanıyorum.

Gitsem diyorum, şöyle yağmurları olan uzak bir yerlere...

Günahlar gözyaşlarında yıkanır, diyor birisi, yağmurlar kadar çok gözyaşları istiyorum o zaman diyorum içimden... ve eğer ağlayabilseydim ne yağmuru ne de küçük bir ağacın en küçük yaprağına düşen yağmur damlasının süzülüşünü bu kadar çok sevmezdim herhalde...
Gitsem diyorum, balıklarda gitti zaten.

Yıllardır tanıdığım, bana yabancı olan bu evin derin sessizliğinde aslında normal çıkan bütün seslere bile bile kulak verip, kendi kendimi bile bile korkutuyorum. Sonra korkuları susturmak için, kendi kendimi susturup sadece yüreğimi seslendiriyorum, çünkü duymak düşünmekten daha az üzüyor insanı.

Yüreğini ve beynini sırtlanmış, yükünden yorgun adamların halleri geliyor aklıma.

Herkes uyurken korkuyorum, sessizlikten, sessizliğimden... Gitsem diyorum acıları alıp, yalnızlığa sarılmaya..

Yıllardır bilip tanıdığın, yanlış şehirde, doğru otobüse binip, yanlış durakta indiğini fark ettiğinde yürümek zorunda kalmış gibi, geçte olsa gitsem diyorum...

Ve senden daha değersiz olan anlamsız şeylerin bekçiliğini bırakıp, ayağını acıtan ayakkabılara, sıcağa, fırtınaya rağmen ne varsa yakıp yıkıp ardına bakmadan yürümek gibi... Gitsem diyorum, biraz ölsem...

“ Sana baharları getirirken
Terlemiş yüreğimi
Ilık nefesinle kurula.
Sevdanın kundağına sarıp
Düşlerinde uyut beni.
Üşüyen tenimi
Nefesinin sıcaklığıyla sar.
Avuç içlerinde uyurken
Gülüşlerimden öperek uyandır beni.

http://img153.imageshack.us/img153/8192/17cq6.jpg

sana şiirler yazıyorum ya özlemim hafiflesin diye
sanki… sanki daha mı çoğalıyor ne?..

takvimleri üzerime kilitleyip gideli çok ay oldu..
dile kolay..
komşularda işkillenmeye başlamışlar,
evden çıkmak gelmiyor ki içimden..
Asuman teyze meraklıdır bilirsin,
korkuyor ya asansörde kalmaktan,
onca kiloya rağmen
onca katı inileye tısılaya çıkıyor hala.
benim kapımın önünde soluklanıyor güya.
kapıyı çalıp hatrımı sormak geçmiyor değil içinden hani,
ama hep erteliyor benim gibi..

gitmeye karar verdiğin günden beri konuşuyorum kendimle,
sanki beni de aldın giderken..
eğerr öyleyse ne işim var benim burada tek başıma...
çıkamıyorum işin içinden,
belki de bundandır kendime yetemeyişim..
hep yarım kalan yanlarımın yanması bundandır belki de..
galiba insan sevdiğine yakın olunca ondan uzaklaşıyor..
ve ne kadar uzak kalırsa
o kadar yakınlaşıyor..

yeniden geleceğine dair bir umut olmasa içimde
zaman da yitirecek anlamını her şay gibi..
gelmeyeceğini bilmek
umudumu yitirmeme yetmiyor..
belki de işime gelmiyordur
bilmiyorum..
sensizliğin bunca ayından
gün satın alıyor yalnızlığım
yok pahasına..
aylardan eylül
sallanıyor ama Salı değil bugün günlerden..
yine aynı saate akşam oluyor yüreğimde.
aynı yağmurlarla ıslanıyor geceye çöken hüzün..

unutmak istedikçe aklıma geliyorsun
aklıma geldikçe unutuyorum seni unutmak istediğimi..
yine kaldığın yerden devam ediyorsun..
ruhumun semalarında pervasızca uçup başımı döndürmeye..
kanatlarında sevdamı taşıyor,
bilmiyorsun..
bir şarkı çalıyor rüzgar
biraz soğuk
biraz da ıslak
üstüme alınsam üşüyeceğim biliyorum..
oysa nar çiçekleri gibi yanıyor yüreğim
iklimlerden yeşil mevsim ne bilmiyorum..
ne fark eder ki..

sen gittiğin günden beri
güzü yaşıyorum..
belki abartıyorumdur
belki de böylesi daha iyi olmuştur..
yanlış anlama ne olur
basite almıyorum sensizliği,
sadece,
sadece..
basit bir Türkçe ile anlatmaya çalışıyorum…

bir şarkı çalıyor rüzgar
biraz soğuk
biraz da ıslak
üstüme alınsam üşüyeceğim biliyorum..


kimin umrunda ki...!

az kaldı yürek dayan..

Son heceler çıkıyor dilimden
Çiçeklerimin tümü soldu
Ne su kaldı bende,ne nefes..

Vazgeçiyorum ben...
Sığınıp gecelerime gidiyorum senden...

Son çığlıklarımı atıp havaya,suya,toprağa..
Ortalığı harabeye çevirip,
Bir de özümü akıta akıta yerlere

Vazgeçiyorum ben...
Çekip alıyorum ömrümü senden...

Son yalvarışları alıp götürüyor rüzgâr
Duyasım yok...inanasım hiç
Ki ben üşür(d)üm bu rüzgârda,
Ben üşür(d)üm yokluğunda..

Vazgeçiyorum ben...
Kışlıkları geçirip üstüme yitiyorum senden...

Ve bitti!!!
Sona erdi tüm zamanlar
Düştü son yaprağı ağacın..
Yere eğilip alamıyorum bile...ne acı
Her eğilişinde nefessiz kalır mı insan?
Kalırmış...
Nefessizlik nasıl batar etine,ciğerine
Nasıl ıszlatır,nasıl kanatır içten içe
Bilirim...
İşte bu yüzden,
Tüm bu bildiklerim yüzünden..

Son sözleri esirgeyerek senden...
Vazgeçiyorum ben bu eziyetten...

http://img183.imageshack.us/img183/5589/ipeksoleyesfromadreambygj5.jpg


Rüyalarında göründü sana belki
Çok yaklaştın
Tam elini uzattın ama tutamadın
Ama yine tanıdın sen onu
Çünkü biliyordun sen
Hayat ancak rüylarda görülebilecek kadar kısaydı
Çünkü rüyanın ömrü üç saniye kadar azdı
Ama yine de sığdın onu tanıdın
Azcık da olsa rüyalarında kanat çırptın
Çünkü sen bir meleği tanıdın..

Sen hep süpersin by his yüreğine sağLık..Kapanışı da zerda ablam süper yapmş ellerinize sağlk :cicek:

Sen hep süpersin by his yüreğine sağLık..Kapanışı da zerda ablam süper yapmş ellerinize sağlk :cicek:

beni şevke getirecek sebeplerr lazım..**zerda** hanım ise en iyi sebebimdi bu gece saolsun:alkiss:

Yüreklerinize sağlık ;)

http://images.bigoo.ws/content/glitter/dividers/dividers_60.gif

Yüreğindeydim yüreğimin yangınıyla. Hayatımın son demindeyim belki son haykırışlarımla.. İçimdeki tarifsiz acıyı anlatmak mümkün değil. Sensizliği sana anlatmak, imkansız…
Derin bir nefes alıyorum,kalbim yaşlandığını anlıyorum. Aslında sensiz hayatımda bile her şeyin sen olduğunu anlıyorum. Yemek yesem aklımda sen,uyusam,yürüsem… Yağmurda bile sen varsın. Hayatımın her deminde, bedenimin her hücresinde sen varsın. Atamıyorum seni içimden.. Söküp fırlatamıyorum bir kenara.
Gece yatağıma uzanıyorum… Korkuyorum yalnız yatmaktan. Gece lambasını yakıyorum ve sol yanıma bakamıyorum. Baktığım zaman yokluğun bir kez daha yakıyor içimi.. Sensizlik yine acıtıyor yüreğimi. Yorgana sarılıyorum ama senin tenin gibi kokmuyor. Uyuduğum uykuda sen hariç her şey var anlayacağın. Kabuslar,huzursuzluk… Bir sen yoksun,bir tek sen…
Artık yemek yemiyorum. Yediğim hiçbir yemek senin yaptıkların kadar lezzetli değil. Yaptığım hiçbir yemekten de zevk almıyorum. Eğlenceli gelmiyor artık bana. Yine yokluğunu hissediyorum. Bir kez daha yanıyorum yokluğunda…
“ Biz aşkı meleklerden çaldık..” diye bağırıyor dışarıdan biri. Senin olmayacağını bildiğim halde penceremden bakıyorum. Yoksun.En çok dinlediğimiz şarkıydı diyorum ve dinlemeye başlıyorum. Sadece hoş bir melodi doluyor kulaklarıma. Yine bulamıyorum seni.
İşten geldikten sonra evi toplu halde buluyorum. Her şey bıraktığım yerde. Bu ev aslında benim değil farkına varıyorum. İçinde yaşayan insanlar sana hiç benzemiyor. Odama kaçıyorum. Duvarlara bakıyorum çeşitli posterler asılı ama hani bizim geçen yaz çektirdiğimiz resim? Kitaplığıma yöneliyorum bunlar senin kitapların değil.
Derin bir nefes daha alıyorum, yaşlı kalbim ağrıyor. Gözlerimde yağmur bulutu ve bir efkar sigarası. Hani seninle de içerdik ya hani Sezen abla söylerdi biz dinlerdik. Sonra bizde eşlik ederdik ona.
Yokluğuna alışmak zor be Bebişim. Sensiz bir evde yaşamak çok zor. Sensiz bir ömür çürütmek bi o kadar acı. Yağmurun yağması bile anlamsız geliyor artık. Islanmak gelmiyor içimden sen olmadan. Gittiğinden beri iki kalp iki ruh taşıyorum bedenimde. Ağırlığında eziliyorum aşkın...

http://images.bigoo.ws/content/glitter/dividers/dividers_60.gif

Devam ediyordum hayatıma, seni hiç tanımıyordum.Renksiz ve belki de sürekli aynı şeyleri yaparak yaşayıp gidiyordum, gri rengi benimseyerek hayatımda..

Ve başka renkler katmıyordum hayatıma..
Kırmızının acısını yaşamak korkutuyordu yüreğimi..Kan kırmızıya boyamak istemiyordum bedenimi.Bu nedenle çekici geliyordu bana ve hergün aynı yerlerden geçip, aynı şeyleri yapan aynılaşmış yaşamları izlemek sıkmıyordu canımı asla..

Yada şöyle demeli...
Biraz sıkıcı ama az acılı...

Gördüğüm mutsuz yaşamları kaleme alırdım çoğu zaman.
Çoğu zaman onların acısı bin parça ederdi yüreğimi.
Sen en çok bu yanımı severdin benim.
En çok bu yanım etkilerdi yüreğini.
Ben senin etkileneceğini bilmeden devam ederdim siyah-beyaz yolumda ilerlemeye elimde kağıt kalem bilinçsizce..

Kimi zaman arkadaşımın gözyaşına karışırdı yanağımdan süzülen damlalar.Kimi zaman ölü yavrusunun başında miyavlayan bir anne kedi etkilerdi beni derinden..

Ve ben düzelmesini ümit ederdim çoğu kez kaleme alırken yaşananları...
Ve sen en çok bu yanımdan etkilenirdin..
Ve ben seni o zamanlar hiç bilmezdim...

Keşke hiç "Bilmeseydim..!"
Keşke hiç "Görmeseydim..!"
Keşke hiç "Bakmasaydım..!" gözlerine sevdiğim...

Söyler misin bana.. ?
Ne yaptım sana, seni çok sevmekten başka...
Söyler misin bana.. ?
Neydi suçum, seni çok sevmek dışında...

Griydi benim hayatım; renksiz ama acısız aynı zamanda..
Sen çıktığında karşıma direndim...
Evet direndim gözlerinden fışkıran renkli hayata...
Evet sevdiğim; siyah-beyaz yolumda, grimsi hayatıma devam etmek için çok direndi yüreğim...

Ama olmadı...
Olamadı..

hocam gene döktürmüşsünüz:) yüzüne söylüyodum şimdi buraya yazıyorum:D

eline sağlık