Sen yokken biraz daha ölüyorum ben
Gönlüm sonbahar, yaprak yaprak dökülüyor
Her mevsim kış, hergünüm gece
Sonu yok yolların, yarını yok saatlerin

Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında
Kokusu yok çiçeklerin, gök kuşağının rengi yok
Ateşi yok sevmelerin, sigaramın dumanı yok
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin
Ve ben biraz daha ölüyorum gözlerinin ortasında

Alevi yok yangınların, suyu olmadığı gibi yağmurun
Denizin mavisi yok, tıpkı gözlerin gibi
Gözlerin her yerde, ne yana baksam gözlerin
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında

Dostu yok gecelerin, geceler çok uzun
Geceler bir ömür, ömür dediğin bir tutam ümit
Ümidi yok yarınların,
Tıpkı senin yokluğun gibi
Ve ben biraz daha sana hasret
Hasret bir ip boğazıma düğümlenmiş
Düğümler her tarafımda, bütün yollar kör düğüm
Ve ben biraz daha ölüyorum sensizliğin ortasında

Yalnızlığını ben yazarım şiirlerin, ayrılığını ben
Karamsarlıkları hep senden
Hayalinle süslenen bu şehir
Ve ben ölüyorum bu şehirde sensizlik ortasında

sabah minik bir kuş olur
Konarım pencerenin kenarına
Seyrederim senin uyanışını
Sonra da sessizce uçup giderim
Belki bir yağmur damlası olur
Yağar üzerine ıslatırım saçlarını
Süzülürken saçlarından yüzüne
Öperim usulca yanağından...

Kırlarda gezinirken sen
Bir küçük papatya olurum ben
Beni fark etmeni beklerken
Yanımdan sessizce gelip geçersin
Gökyüzünde gezinen bir bulut olur
Sevgimi yağdırırım damla damla üzerine
Geceleri parlayan bir yıldız olur
Göz kırparım sana çok uzaklardan
Sonra da beni görmen için
Kayar giderim gökyüzünden sonsuzluğa

Bahçende açan bir gül olur
Seyrederim seni doyasıya
Esen rüzgarlarla kokumu savurup
Sevdamı anlatırım sana
Bazende ılık esen bir meltem olur
Eser durur dokunurum saçlarına
Fısıldarım sessizce sevgimi kulağına
Senin beni duymayacağını bilerek...

yüreğinin kıyısında boş bir kayığım oysa...
dedi adam
kadın düşündü
yüreğimin kıyısında boş bir ...
evet boştu
ve sadece kıyısındaydı
ne kadın doldurabildi kayığı,
ne adam kadını içine aldı.
ne yüzebildi kayık
ne koparabildi urganını.
kıyıda bağlı,
salınıp durdu.
ne bildiler,ne hissettiler.
ve
yüzemeyen kayık yabancılaştı
inkaretti,unuttu.
adam öfkeliydi
kadın tek ve uzak
tahammülsüzdü adam
bağıran yüreğiydi
kelimeleri bıçkın delikanlı,gözükara.
saplandı kadının canına
sevgisine ne olmuştu bilemedi.
kadın gördü ki
çürütmüştü kayığını
o güzelim rengarenk kayığını,
tekbaşınalık,bakımsızlık,anlamsızlık.
artık biraz eksik,biraz ölü.
kadının yüreğine değildi yolculuk.
titrek ellerini daldırdı suya
yüreği yandı,yüreği dondu.
yoktu artık parmakalrı
hissiz buz parçası.
okyanuslara açıl dedi kadın.
birgün...
ve bağırdı,ağladı,sızladı
kayığın çözdü ipini,izledi
dalgalarla gidişini.
bağlandığı yer yaralıydı.yosunluydu,lekesizdi.
kadın durdu öylece,düşündü
öğrenecek miydi
yeniden hep yeniden sevmeyi.
adam gitti önce
kadın gitti önceden de önce.
tuzlu su acıttıkça pişirdi
pişirdikçe acıttı.
şimdi bomboştu kadının denizi

süper ellerine yüregine saglik

saat dört yoksun
saat beş, yok
altı, yedi, ertesi gün
daha ertesi
ve belki kimbilir...
(...)
kitap okurum
içinde sen varsın
şarkı dinlerim
içinde sen
oturdum ekmeğimi yerim
karşımda sen oturursun
çalışırım,
karşımda sen
(...)
en güzel deniz,
henüz gidilmemiş olandır
en güzel çocuk
henüz büyümedi
en güzel günlerimiz
henüz yaşamadıklarımız
ve sana söylemek istediğim
en güzel söz
henüz söylememiş olduğum sözdür
o şimdi ne yapıyor?
şu anda şimdi, şimdi, şimdi
evde mi, sokakta mı?
çalışıyor mu, uzanmış mı, ayakta mı?
kolunu kaldırmış olabilir mi, hey gülüm
beyaz kalın bileğini nasıl da çırçıplak eder bu hareketi
o şimdi ne yapıyor
şu anda şimdi, şimdi, şimdi
belki dizinde bir kedi yavrusu var, okşuyor
(...)
belki de yürüyordur, adımını atmak üzeredir
her kara günümde onu bana
tıpış tıpış getiren sevgili
canımın içi ayaklar
ve ne düşünüyor, beni mi?
yoksa ne bileyim
fasulyenin neden
bir türlü pişmediğini mi?
yahut insanların çoğunun neden böyle
bedbaht olduğunu mu?
o şimdi ne düşünüyor
şu anda şimdi, şimdi
(...)
saat dört yoksun
saat beş, yok
altı, yedi, ertesi gün
daha ertesi
ve belki kimbilir...

nazim hikmet

İmkansız birini sevdim
Gözlerinde hüzün olan,
İmkansız birini sevdim,
Ellerindeydi kalbim.
İmkansız birini sevdim,
Sanki O'da bir gün severmiş gibi.
İmkansız birini sevdim,
Benden çok uzaklarda....
İmkansız birini sevdim,
Anılarımın en özeli.
İmkansız birini sevdim,
Yanındayken kalbimin güvercin olduğu.
İmkansız birini sevdim,
Bir gün gideceğini bilerek.
İmkansız birini sevdim,
Bana cennetin kapısını gösteren.
İmkansız birini sevdim,
Hayallerimde büyüttüğüm.
İmkansız birini sevdim,
Sadece bir nefes alış süresinde.
İmkansız birini sevdim,
Kendimi unuturcasına...
İmkansız birini sevdim,
Bugün seslense döneceğim,
İmkansız birini sevdim,
Bana asla gel demeyecek,
İmkansız birini sevdim,
O'na sevdiğimi söyleyemedim...

ELLerİNizE sAĞlık ArKAdşLr :alkis:

Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım...


Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım...


Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım...


Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım.


Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...


Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...


Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...


Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...


Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...


Gittin...
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım...

Beni aramaya çıkarsa düşlerin
Hüznün ruhuna çizdiği resimlerdeyim

Gamsız bir gecenin karanlığında değil
Yüreğinde kanayan kesimlerdeyim

Aklına düşerim hani olur da
Güzelliklerin görünmeyen yüzünde ara
Sevginin menfaate döndüğü yerde
Bir gönül yarasının izinde ara

Yıkılmış umutların enkazından geç
Öksüz bir çocuğun gözünde ara
Ağıtların tüttüğü evlere uğra
Bir ananın boş kalmış dizinde ara

Beni yıldızlarda arama boşa
Yüreğini yasa boğan sızılardayım
Dertlerinle bulursun beni başbaşa
Senin gibi karayazılardayım

Sahte sevgileri tanımaz kalbim
Beni seven gönüllerin ocağında ara
Menfaatle bakmasını bilmez gözlerim
Beni gerçek dostlukların kucağında ara

Mutluluğu anlatan şarkılarda değil
Yaralı yüreklerin ağıtlarında ara
Beni menfaat ve ihanetten uzakta
Yağacak sevgi bulutlarında ara

Öyle senden çok uzaklarda değilim
Görmesini bilen gözlerin bakışındayım
Belki sana senden daha yakın bir yerde
Çarpan kalbinin her atışındayım

Aklına düşerim hani olur da
Beni sığmadığın duyguların içinde ara
O kadar da kolay bulurum sanma
Beni benim seni görebileceğim biçimde ara

Işığım olmadın karanlık gecelerimde
kanayan yarama merhem olmadın
-gel- dedim, -dön- dedim
hiçbir çağrıma cevap vermedin
sen sessiz kalmayı tercih ettin
derdime derman olmadın
aksine derdime dert ekledin
ben hep ağladım.

Ben hep ağladım
yakıştıramadılar bana gözyaşlarını
bende bu sensizliği kendime yakıştıramadım
ben hep ağladım
silmedim hiç gözyaşlarımı silenimde olmadı
hep akışına bıraktım
ben hep ağladım.

Ne desem biliyorum seni bana getirmez
şu deli gönlüm bir sana yandı
ağlamam inlememde fayda etmez
vuslat başka bahara kaldı
ve bende bir sende kaldım
seninse umurunda bile olmadı
ben hep ağladım.

Ey beni gözyaşına sürgün eden yar...
Ey beni en derinden inciten yar
inşallah sen hiç ağlamazsın
düşmezsin kara sevdaya da incinmezsin
inşallah hep seni bulur mutluluklar..
Beni düşünme benim kaderim bu:
hep ağlamak ve hak etmediğim ayrılıklar

Önce herhangi biriydin
Benim için…
Gözlerin gözlerime değmemişti hiç!
Bakışların yüreğime işlememişti ki böylesine…
Bilemezdim ki;
O güzel gözlerinin beni benden alıp
Böylesine derinlere atacağını,
Uykularımı çalacağını…
Biliyor musun?
Gündüzleri sevmiyorum artık geceler kadar!
Geceler benim gecelerim…
Senin gecelerin… Senli gecelerim…
Çünkü onlar seni bana getiriyor,
Seni sevmeme engel olmuyor ki hiç…

Gecelerde yürüyorsun benimle
Mutluluğun güllerle bezeli yollarında…
Saçlarını savuruyorsun önce,
Kendini rüzgâra teslim etmiş
Bir papatyanın narinliğinde…
Ve… Bir de…
Bakıyorsun bana derin derin…
İçim eriyor, içim bir volkan oluyor,
Patlamak, haykırmak istiyor sana:
“Seni Seviyorum, Seni Seviyorum, Seni…”
Olmuyor işte… Olmuyor…
Boğazımda bir şeyler düğümleniyor,
Yüreğimde bir kor parçası… İçim acıyor…
Susuyorum…
Anlayacağın sevdiğim ben sensizlikte;
Yavaş yavaş bitiyor,
Yaşarken ölüyorum…

Ah! Keşke söyleyebilsem seni ne çok sevdiğimi…
Ama söyleyemem ki!
Ya sen beni sevmiyorsan;
Ya ben senin arkadaşlığına ihanet ediyorsam!
Ve sadece bu yüzden, sadece bu yüzden
Seni sonsuza dek kaybedecek olursam…
İnan bana birtanem! Ben sensiz yaşayamam…
O Güneş’i kıskandıran saçlarını,
Huzur veren o güzel gözlerini;
Kaybetmeyi asla ama asla göze alamam…

Ah! Sevdiğim…
Ah! Keşke bilsem ben de
Senin beni bir damla da olsa sevdiğini;
Adımı duyduğunda az da olsa kalbinin titrediğini…
Belki çözülür şu kahrolası dilimin zincirleri,
Söyleyiveririm; seni ne çok sevdiğimi…

Keşke… Bir umut görsem gözlerinde…
Ah! Keşke söyleyebilsem seni ne çok sevdiğimi

sabah minik bir kuş olur
Konarım pencerenin kenarına
Seyrederim senin uyanışını
Sonra da sessizce uçup giderim
Belki bir yağmur damlası olur
Yağar üzerine ıslatırım saçlarını
Süzülürken saçlarından yüzüne
Öperim usulca yanağından...

Kırlarda gezinirken sen
Bir küçük papatya olurum ben
Beni fark etmeni beklerken
Yanımdan sessizce gelip geçersin
Gökyüzünde gezinen bir bulut olur
Sevgimi yağdırırım damla damla üzerine
Geceleri parlayan bir yıldız olur
Göz kırparım sana çok uzaklardan
Sonra da beni görmen için
Kayar giderim gökyüzünden sonsuzluğa

Bahçende açan bir gül olur
Seyrederim seni doyasıya
Esen rüzgarlarla kokumu savurup
Sevdamı anlatırım sana
Bazende ılık esen bir meltem olur
Eser durur dokunurum saçlarına
Fısıldarım sessizce sevgimi kulağına
Senin beni duymayacağını bilerek...

Tarihi yaz..
.. Ve adımı
Adının yanına..
Cumbus kopsun sokakta
Heryerde bir ölüm
Ve biz.. Kimliksiz..
Paramparca!

Ben, usumus yarınların ıslak ortusu;
Bir garip hece dudaklarımda..
Tadı yok, adı yok bir yalan;
Bir basına yasanan..
Terkedilmis bir ömür,
Vuslatında kan!
Say ki,
Yabancısı buraların
Senden sorulan!

Sonra yagmur yagsın..
Ve kar..
Sehir boydan boya ıslak..
Ayaklarımda carık
Kalanı.. Cırılcıplak..

Cocuk ol agla !
Sehir korksun
..Ve titresin adım..
Bir kolon gecsin derimden
Bir asfalt!
Zifte bulansın dün
Yarın;
Dünden uzak!

Umudu sar
Cigerine cek duman duman
Ve korkma
Adım "asi" kalsın bırak!
Kan damlasın, kan bilesin, kan kussun kalem!

Ben,
Herkes degilim!
Sen hickimse..
Savasıyorsam yokolarak gitgide
Belam;
Onlara benzeme!

kurallar gereqi konularınız birleştirilmiştir..

lütfen kuralları okuyalım

zor zamanların kadınıyım ben hep öyle oldum.
olası olmayan hayallerin,
olmaz olsun dedirten aşkların ve olur olmaz yoklara karışan mutlulukların kadını...
sızlatan,acıtan,kanatan ne varsa biriktirdim yüreğimin kırmızısında..
gidenlerin ayak izlerini topladım yollarından içime attım,gözlerimdeki sancıyı ağladım bilmem ne kadar sürdü?
yaşlarımla gözlerimdeki tüm umutlarımı da kuruttum ama yine de derdimi anlatamadım;
yalnızlığımın bir köşesine kıvrıldım ses etmeden yıllandım...
yaşlandım...
şimdilerde biri aşk diyecek olursa bana;
"iste karşındayım;benim."
diyorum tüm mutsuzluğumla
"ben aşkın yalın haliyim!!!"