SUNRISE
28-01-2007, 04:35
Yuregimin en ucra koselerine kadar hissediyorum boslugu, yoklugu...
Bana biraktigi ask gibi yarim yasiyorum su gunlerde herseyi...
Baslayip da bitiremedigim yazilarim, sonuna kadar gelip de okuyamadigim kitaplarim, dalgin dalgin yurudugum yollarim, son kelimesini bir turlu soylemedigim cumlelerim var.
Her seyi askimiz gibi paramparca yasiyorum. Sanki butun dunyam, dudagimdaki yarim bir opucugun tadinda artik...
Sacmaliyorum, sacma sapan cevaplar veriyorum. Aci veren o gercegi, kimselerle paylasmadikca da sevdiklerim korkuyor benden.
Duvar oluyorum bir anda...
Asamadigim, kimselerin asmasina izin vermedigim bir duvar!
Ne onu yasayabiliyorum, ne de sevdiklerimle mutlu olabiliyorum.
Hicbir cozumu olmayan matematik problemi gibi, cevabi olmayan bir soru gibi beynimi kemiren acitici bir duygu bu...
Aci cektikce mi yazi yaziyorum, yazdikca mi aci cekiyorum bilmiyorum.
Bunca aciya ragmen hala niye mi seviyorum?
O gidince yalniz kalmayacagimi biliyorum, ama onsuz kalabaliklardan daha buyuk bir yalnizlik olamayacaginin da farkindayim..
Bana biraktigi ask gibi yarim yasiyorum su gunlerde herseyi...
Baslayip da bitiremedigim yazilarim, sonuna kadar gelip de okuyamadigim kitaplarim, dalgin dalgin yurudugum yollarim, son kelimesini bir turlu soylemedigim cumlelerim var.
Her seyi askimiz gibi paramparca yasiyorum. Sanki butun dunyam, dudagimdaki yarim bir opucugun tadinda artik...
Sacmaliyorum, sacma sapan cevaplar veriyorum. Aci veren o gercegi, kimselerle paylasmadikca da sevdiklerim korkuyor benden.
Duvar oluyorum bir anda...
Asamadigim, kimselerin asmasina izin vermedigim bir duvar!
Ne onu yasayabiliyorum, ne de sevdiklerimle mutlu olabiliyorum.
Hicbir cozumu olmayan matematik problemi gibi, cevabi olmayan bir soru gibi beynimi kemiren acitici bir duygu bu...
Aci cektikce mi yazi yaziyorum, yazdikca mi aci cekiyorum bilmiyorum.
Bunca aciya ragmen hala niye mi seviyorum?
O gidince yalniz kalmayacagimi biliyorum, ama onsuz kalabaliklardan daha buyuk bir yalnizlik olamayacaginin da farkindayim..