http://img108.imageshack.us/img108/9847/collage12ie6.jpg

--------------------------------------------------------------------------------
Senin haberin yoktu bir kalbi titrettiğinden.Yoksa vardıda ,bu kalp ağrıları zevk mi veriyordu sana.Ben, yalnızlığını dert etmeyen insanlarla tanışırken, sen ;aşk sunuyordun güzel gözlerinle.Ve birgün öyle bir bakmıştınki,bütün veresiye sevgilerim boğulmuştu gülüşlerinde...
İşte o zaman cesaret dolu kalbimin ,aslında yenik hatta korkak bir organ olduğunu anladım.Neden olduğum hatalarımı unuttum,hatalarımla sana sığınmama neden oldun.

Hep özlemle yaşar insan.Evet öyledir.Hayatı özleyenler ya mahkumlardır yada ölülerdir.Yaşamayı özlemek başkadır hayatla beraber.Belkide özgürlük adı altında sömürdüğüm sevgiler sana sığınmama bir nedendir.Sana sığıntılarımı yanlış anlama,bu hayatla yaşamanın değeridir.Gözlerini gördüğümde; sen bana bakmasan bile, çıtır çıtır kırılan kalbim,başka özlemleri arzulama engellidir.
Gözlerini yüceltmiyorum.Sadece yaşamayı özlediğim için çıkıyorum yanlızlık mezarından.Bu gösteri daha ne kadar sürer yada ne zaman biter en iyi sen biliyorsun.Bu sadece sana sığınmanın felsefesidir.

Almıyor aklım işte! Geriye dönüp baktığım aşkların hüzünleri vuruyor yüzüme.Sertçe.Sonra sana sığınıyor bedenim.Tutunuyorum gülüşlerine...

Sen anlıyorsun beni diye avutuyorum kendimi.Yoksa korkak ,kırık hatta yenik bir organın sadece atmaklamı görevli olduğunu anlatıyor duyarsızlığın.Belkide öyledir.Sana sığıntılarım,sadece benim için özeldir.
Evet;Senin haberin yoktu bir kalbi titrettiğinden.Yada vardıda bu ağrılar zevk veriyordu sana.Bu hasta yüreğin ,bir yaşama özlemi olduğunu ve o yaşamın seninle dolu bir hayat olduğunu gösteriyordu belirtiler.

Dedimya her insan özlemle yaşar.Benim hayatı özlememde ki sır, ölü canlılığımla gözlerinde dirilmek.Belki bana göstereceğin ilgi azaltacak ağrılarımı.Ne olur çaldığım gülüşünü alma gözlerimden.Anla sana sığıntılarımı...

iyi afferin güzel olmuş ne yapam ödül falan.... rep veremiom en kısa zamanda inş...

eline saglik güliii

Yine gecenin koynundayım sevgili,seni bulurum belki diye.Yıldızlar şarkı söylüyordu,gece bile kavuşamayanlar için.Hep hüzünlü şarkılar.Yakamoz beni alıkoyuyordu geri dönmekten.Sahile savrulan denizyıldızı göz kırpıyordu geceye ve içindeki yalnız kalplere...
Gördün değil mi?Senin yokluğunu savrulan bir gecede arıyorum.Kimsesi olmayan,yalnız ve ürkek bir gecede...Yıldızlar şarkıcım oluyor,ay ise misafir.Deniz evim ve yakamoz beni anlayan tek yoldaşım.Yine benim ilk kez elimi tuttuğun o bank var ya oraya gittim gecenin içinden kopup.O bank ağlıyordu.Beni bırakıp gittin diye.Üzerine oturan sevgilileri kaçırıyordu adeta.Hüngür hüngür ağlayıp,gözyaşı döküyor,hayıflanıyordu.Şimdi o bank sahilin bir kenarına atılmış yetim bir çocuk gibi.Her gün ağlıyor.Bak o cansız bank bile ağlıyor yıkılan sevdamız için.Senin bu gaddarlığın niye???
Beni duysaydın eğer"gitme" derdim sana."Ne olur gitme” derdim.Ama sen ne gözyaşıma bakıyordun,ne de bırakma diyen yalvarışlı gözlerime.....Neden sevgilim???Neden bu işkence???
Her vefasız gibi gittin sende.Seni de terk ederler elbet vefasız.Sen de yanarsın,tadarsın bana ve benim gibilerine yaşattığın,tat aldığın işkencenin sancılarını.Sen hiç yıkılmayacak mısın?Yıkılacaksın,sen de acı çekeceksin sonsuza dek elbette.O cansız bank bile ağlarken ölesiye,sen acıların bin katını yaşayacaksın.Vicdan azabı yahut terk edilişlerinle.İşte ben o gün yeniden doğacağım,gülerek seyredeceğim eriyişini.Tıpkı sen beni bırakıp giderken arkana bir kez bile bakmadan gittiğin gibi,sen belki bana bakmadın,göremedin acı çektiğimi ancak biliyordun.Ben bilmekle kalmayıp izleyeceğim seni.Belki senden daha acımasız olacağım,ama beni acımasız yapan sen,acımasız olmayı öğreten sensin.Sen ve senin terk edişlerin.İşte bu yüzden acımıyorum,eriyişini gülerek seyredeceğim diyorum.Unutma bu konuda beni en iyi anlayan sensin.SEN BENİ BIRAKIP GİTTİN YA!SEN HERŞEYİ HAKEDİYORSUN...ÖLMEYİ BİLE......

AtEş çEmBeRiNdE kAlAcAkSıN KurTaRaN oLmAyAcAk sENi

SeN bEnİ O ÇeMbErDe BıRaKıP gİtTiĞiN gİbİ...........

mükemmeldi yaa..saolun ellerinize sağlık...resimide ayrıyetten çok beğendiğimi belirtmek isstiyorum yazı sitli renk uyumu falan gayet hoş :)

yüreğinize sağlık :buyir:

elıne saglık canım çok güzeldi

eline sağlık

Ben..
Sen..
O..

Hepimizin kalbi aynı şey için atar durur. İsimsiz tekil şahıslar bekleriz. Bazen de beklemekle yetiniriz. Gelmez beklenenler.. İsimsiz kahramanları biz sadece özleriz. Geride bıraktıkları nefeslerden habersiz uçarlar havada özgürce…

Kimliği belirsiz kitaplar yazıldı uğrunda .. Şarkılar, türküler söylendi ardından .. ßazen de bakakalındı arkasından!

Biz..
Siz..
Onlar..

Ne için atar dururlar?! ßak yokluğunla sevinen tekil şahıslar, yerini çoğul şahıslara bıraktı ağlamaklı gözlerle.. Özler şimdi hepsi, birer birer.. Görürler halimi de, bir sen göremezsin işte!

Sana “aşkım” demedim ben hiç.. Şimdi “aşkım” demeyi özledim.
Sana sarılmadım bile ben hiç.. Şimdi kokunu özledim.
Senin gözlerine daldım da ne oldu sanki? Aklımdan hiç gitmeyen gözlerini özledim.

Gece soğuk..
Gece ıssız..
Gece sensiz..

Lambalar bile seni hatırlatır bana. ßaşımı kaldırdığımda havaya, bir hayalin karşımda. Telefon çaldığında, “sen” diye heyecanlanmam da bi başka.. Ayrı bir hava.. Ayrı bir koku.. Sensizlik ayrı bir tat.. /gidince anladım/


Yıldızlar gülümsüyor şimdi bana..
ßu gece ay seni anımsatır aşıklara..


ßiliyorum; senin de kalbin kaldı burada.. Kim bilir belki senin de aklına bir “ben” yatar şimdi.. Çift sıfırlı zaman dilimi . .

İki ileri bi geri gidiyorum. Hayatımı örüp eline vereceğim zamanı bekliyorum. Nerdesin? Yokluğunda kayboluyorum! Ne de yakışırdı üstüne yalnızlığım… Tam ölçülerine göre yaşadım. ßak tam istediğin gibi her şey.. Şimdi gidebilir miyim? Hayatımı verdim eline, şimdi yok olabilir miyim? /Karanlıkta beraberce ..

Zaten olucak gibi değildi. Üçüncü şahıslara bıraktım yerimi..
Oysa birbirimize yeni alışmıştık daha. ßelki daha farklı bir ayrılık olabilirdi. ßelki de ayrılık olmayabilirdi. /ßen olmasaydım . .
Oysa ben olmasaydım aşk olmazdı. ßen olmasaydım sen olmazdın. ßiz olmasaydık inan sevdiğim hayat olmazdı. Aşk olmazdı..Sevda olmazdı.. Ama bir gerçek daha vardı. Ayrılık olmasaydı, böyle özlem de olmazdı.

“Elveda” diyen ben .. Sahipsizce özleyen gene ben .. Gidince anlarmış ya insan değerini.. “Sen” gidince anladım “hayat”ın değerini !
Üzülmüyorum şimdi.. Ödedim hayatın bedelini!

Virgüllerle başlayan hayatım soru işaretleriyle devam etmekte.. Ve bir gün konulacak o büyük noktayı beklemekte ! . .

SüPErDi Tüm PAyLAşımLar HePinizE Tşk..LEr :cicek:

Sen’ yokken hayatımda ‘ben’de yoktum.
Bedenimde ruh vardı ama o ruhta sen yoktun.Bedenim vardı ama o ruhta sen ruhu henüz oluşmamış ve ‘ben’ olgunluğuna erememişti..

Sen yokken hayatımda bende yoktum.
Kalbim sadece yaşamak için atıyordu. Var olduğu bedeni yaşatmak için atıyordu..Henüz sen diye atmıyor ve yaşamın heyecanına, hızına ‘ben’ diye ulaşamıyordu..

‘Sen’ yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum!
Gözlerim henüz senin gözlerini görmeyip benim gözlerime mühürlenmemişti. Aşkın körlüğünde görmenin lezzetini hissetmemişti, bakışı esrarlı gözlerim..

‘Sen’ yokken hayatımda henüz bende yoktum.
Gönül sarayımın sahibi ‘sen’ henüz çalmamıştın kapılarımı. Yada ben çalınması için senin gelmeni bekliyordum. Herkes kapımı çalıyordu.Ben: Kim o? diyordum. Herkes: Benim!. diyorlardı..Oysa ben senin gelmeni bekleyerek kapımı çalmanı istiyordum. Ben : Kim O?. diye sorduğumda sen: “Senim!.. diyecektin. Ben de : “İşte ben geldim!. diyerek kapıyı açacaktım sana.

Sen yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum.
Aşkın dilenciliğini yaparken seni istiyordum. Bir ALLAH’ın kulu açıp da kapıyı Onun Aşkı için Sendeki beni verememişti bana.

Sen yokken hayatımda henüz bende yoktum.
Henüz gökyüzünde bulutlar oluşmamış ve yağmur başlamamıştı. Senin semalarında bulunmayıp benim gökkuşağımda sarmamıştı etrafını..Tüm renkleriyle hayatın rengi, hayatın rengini yansıtamamıştı.

Sen yokken hayatımda bende yoktum.
Sensizliğin çölünde hep senin serabını görüyordum ve hep benim çaresizliğimin rüzgarı karışıyordu çölün rüzgarına.Yüreğim sens
izliğin sıcağında üşürken, sana susuzluğumla kavruluyordu benliğim.

Sen yokken hayatımda henüz bende yoktum.
Senin ellerin benim ellerimin ellerini tutmayıp henüz aşkta bizim evliliğimizin ellerinden tutmamıştı..Senin ellerini tutmadan, benim ellerimde kimseye dokunmayacak tutmayacaktı.

‘Sen’ yokken hayatımda henüz ‘ben’de yoktum.
Sendeki beni bulmak için seni arıyorum..Ben sensizliğin içindeki seni bulmak istiyorum ve seni bulduktan sonra sendeki beni bulup ben olmak istiyorum..Yani SENDE BEN olmak istiyorum.

SENDE BENİ BULAYIM YAR.
Artık gelde senin bedeninde benim ruhum oluşsun..Ya da benim ruhumda senin bedenin olsun.

Sen ve ben kelimeleri BİZ e dönüşsün.
Yürek iklimimde sensizğin sonbaharı ve kışı bitsin.Ve senin doğuşunla yeniden canlansın tabiatımdaki ben.

Gözlerim senin gözlerinin penceresine dalsın.

Kalbim aşkın sonsuz mührünü sen diye vursun..

Senin derin kuyularında ki Yusuf benim sarayımdaki Züleyha’sına kavuşsun.

Senin aşkının fırtınalı denizi dinsin ve beni senin limanına götürsün.Beni bile bile attığın özlem denizinin içinden senin vuslatın kurtarsın.

Sonsuz yolculuğun sonsuz yolcuları olalım..Noksanlığıyla , eksikliğiyle ayrı iki ruhun bir bedeninde varolalım..Yada bir bedende iki ruhun birleşmesiyle yok olalım!..