Sakın sevmedim, sevmiyorum deme..
Ümidim kalsın hiç olmazsa elimde.
Bırak hayallerim aynı kalsın!
Değiştirme onları, değiştirme..
Ne yaptım sana birtanem?
Bir selamını bile esirgiyorsun...
Gülümsediğimde hafifçe gülümsesen ölür müsün ?
Resmini yaptım biliyor musun birtanem..
Sana o kadar benzedi ki...
Buruk buruk gülümsüyor o hiç olmazsa.
Onunla konuşup, onunla dertleşiyorum.
Geceleri ona iyigeceler dileyip yatıyor,
Sabahları ona günaydın diyerek kalkıyorum..
Anlayacağın tam bir deli oldum sayende..
Geçenlerde gözüme bir söz ilişti
"Bir insanın kapının kapandığını anlaması için,
Kapının çarptığını duymasına ihtiyacı yoktur."
Gerçekten böyle mi birtanem ?
Kapı çoktan çarptı da ben mi duyamadım ?
Ama sen yine de sus!
Sevilmediğimi, sensizliğimi, yalnızlığımı, kimsesizliğimi
Asla ve asla bilmeyeyim.
Sus birtanem sus!

aşk,dokunmayı bırakabilir
yorgun bulut gibi süzülebilir sigaramdan öksüren duman..
beni bir pembe dudak vurabilir, uyandırabilir kurşun -bir kuşu uykusundan..
melekler(de) inanmayabilir..





her şey akabilir
siyah pelerinin kıvrak belinden..
kalpleri lime lime edilmiş
fosforlu bıyıklar yanabilir kibrit alevinde
zehir gibi ayrılık, seni de vurabilir
beni de…

dudakların
dudaklarıma düşmeyebilir
üşümeyebilir çırılçıplak şiirler
şiirler çırılçıplak olmayabilir
-ki ben şairsem
şairler
satır aralarında dilenmeyebilir
aşka zımbalanmış ağızları..
gölge gibi duruşun
cılızlaşabilir
kopuk ruhun, seni de öldürebilir beni de..

Beni
Bende arama.
Ben
Bende
Değilim...
Ben
Sana kavuşmak için
Denizlere dökülen
Küçük
Bir
Nehirim...
Dünya
Sağdan Sola
Dönse...
Gökyüzündeki
Yıldızlar
Yerlere
Dökülse...
Bu
Senin için
Bir mahşer
Günüyse...
Ben
Sana
Yine
Gelirim...
Salma beni
Gündüzleri olmayan,
Sokaklara...
Bak,
Aklar düştü
Şakaklara...
Hasret içimde
Kanayan bir şarkı,
Olsada...
Ben
Sana
Yine
Gelirim...
Kar yağıyorsa ,
Dışarda...
Yoksa üzerinde
Eski
Bir
Hırka...
Senin için
Nefes alıyorsam
Başka bir
Diyarda...
sana
Koşup
Ben yine
Gelirim..

Unutulduguma degilde,
Unutulacak kadar az sevildigime yandim!



Ke$ke inanmasaydim okadar,
ucmasaydim gokyuzunun en tepesine..
Yikmasaydim kumdan kalelerimi bir UNUTAN icin!
Ke$ke yagmur olup yagsaydim,
firtina gibi esmeseydim bo$ yere!
Bu sevdaya umut baglamasaydim,hayat kaynagimdir diye!
Bana $imdi maziye daldigimda bukadar aci veren bu a$ka,
Tutulmasaydim ke$ke delicesine!


Unutamamaya degilde,
Unutmayacak kadar cok sevdigime yaniyorum $imdi..
Degermiydi bukadar cok sevmeye?
Bilmiyorum..


Ama unutulduguma degil..
Unutulacak kadar az sevildigime yandim!

alıntı


Bu bir yakın dönem romanıdır.

adım yeşil.

yıkık duvarı siper etmiştim kendime

dört taraftan kurşun yağıyordu

ateşin ortasındaydım

kıstırılmıştım.



nereye gitmişti arkadaşlarım?

nerde dava adamları?

Hani? hepimiz birimiz

birimiz hepimiz içindik

ne olmuştu ideallerimize?



tabancamda iki mermi kalmıştı

annem geliyordu gözümün önüne

ne diye öldüreceklerdi beni

ölürsem düzen değişecek,

umutsuzluklar umuda,

mutsuzluklar mutluluğa mı dönüşecekti?

saplanmıştım çamura.



dört taraftan kurşun yağıyordu üstüme

Mustafa, Ömer, Ercüment, Ramazan Turhan,

Süleyman Özmen, Dursun Önkuzu, işkencede ölenler,

isimleri cisimleri unutulanlar,

hepsi çerçeveli resimlere girip görünüyorlardı bana.

birkaç saat sonra

benim de resmim çerçevelenecek,

benim de yıldızım gökyüzünden kayıp aşağılara düşecekti.



Reis öldü,

trafik kazasında tuhaf ölümlere tutuldu

derinlerin adamıydı dediler

derinlerde değildi, olmamalıydı

O, derinlerde yüzmüşse

biz kendimizi nereye koyacaktık.



dört taraftan kurşun yağıyordu

tabancamda iki mermi kalmıştı

sona yaklaşmıştım

bir adım sonrası

ölümdü.



anne

ne olur elini alnımdan çekme

yüreğini yüreğime yasla

bırakma beni kahramanların yalnızlığında…

Çek beni içine bir nefeste.
Yorgun akşamlarında
Dokunsun sana / karanfil kokan parmaklarım.
Bahar gelsin hüzünlü dağlarına,
Açsın boynu bükük çiğdemler.
Kar’ı erisin doruklarının,
Aksın dağ eteklerinden
İnsin ovalarına...
Karanlık yüzünü tut da yağmurlarıma,
Kuruyan ırmaklarının
Sular dolsun / hararetten çatlamış yatağına.

Çek beni içine bir nefeste.
Gülsün içindeki ağlayan çocuk.
Çalmaya başlasın / duvarda unutulan sazlar,
Yüreğine konan martılar
Sevda türküleri söylesin ,
Ayrılık sözcüğünü unutsun şarkılar.

Çek beni içine bir nefeste.
Susan davullar çalmaya başlarken yüreğinde,
Kızlar halay çeksin gözbebeklerinde,
Çatlasın tohum / düşsün cemreler,
Isınsın toprak ellerimizde.
Kanımızda yanan ateşler / yakarken ikimizi,
Dal uçlarında yeniden açmaya başlasın aşkımız,
Sıyrılsın tomurcuğundan çiçekler.
Seyre dalsın gökyüzü,
Ova / dağ / bayır,
Utansın ihanetler.


Şimdi bir çiy damlasıyım
Sabah serinliğinde ovaya düşen.
Nasılsa gelmişim
Kırda açan bir çiğdemin yaprağına.
Buhar olup uçmadan,
Henüz doğmadan güneş,
Usulca değdirip dudaklarını / ıslaklığıma
Çek beni içine bir nefeste,
Karışsın sıcaklığın / sıcaklığıma.
Uzaklığıma vur zincirleri,
Artık dayanamıyorum yokluğuna.

Aralanmış perde…

Geliyorlar

sağdan ve soldan

karışıyor, ayrılıyorlar

bir o yana bir bu…

geçiyorlar

Sayamıyorum!



Sessizce izliyorum

sokağın ne başı ne sonu

bir gelip geçenleri

bir de hepsinin oynadığı oyunu



Üzgünüm gülemiyor,

geçemiyorum!

aranızdan bir kedi örneği,

ayıramıyorum bu karalıkta

ihanetinizden sevginizi.



Tek bildiğim var!

yetmese de

almalıyım bir nefes

yalandan!

başımı kaldırıp…

yaşama.

ELINIZE SAGLIK KIZLAR

hepinizinki çok güzeldi ya elınıze saglık

Kimsesizim sen gideli
Uzak diyarlara umutlarım çoktan göçtü gitti
Mewsim hazan…
Bir turna kanadında götürdü mavi düşlerimi
Yüreğim yalnızlığın eksilerinde donuyor
Özlemin sıcaklığı dereceler sığmıyor
Bir masum bakış kaldı gözlerimde senden geride
Ne gece bitiyor ne geceler sabahı bağlıyor
Doğmuyor güneş yokluğunda
Kaldım ayrılığın ayazında
Susuyor sewda türküleri
Bir ateş yanıyor bağrımda
Sewdamın acısı yakıyor boğazımı
Acıtıyor hüzün bir yanımı
Ellerim üşüyor içim ürperiyor
Uykular nicedir kapımı çalmıyor
Ve rüyalara dalmıyorum yokluğunda
Renklerim de soldu…
Tenimde…
Maviler gitti
Bilirsin tutkunumdur mawiye birde sana
Oda bana sırtını döndü küstü
Kalmadı artık sewimli hiçbir şeyim
Sewimsiz yoluğunda
Seninleyken huzur weren her şey
Yokluğunda beni sıkıntıya sokuyor
Seninleyken sahip olduğum büyün duygular
Öksüz kaldı boynu büküldü
Her şey dağıldı
Bişiylerin kırıntısı duruyor şimdi yüreğimde
Mutsuzlukla yeni tanıştık
Ve iki samimi dost olduk
Yokluğunda benden hiç çıkmıyor
Gözyaşlarım sular seller gibi boşalıyor
Hesapsızca hazırlıksızca yakalandığım
Bu ayrılık felaketinden
Kurtulamıyorum…
Sadece çabalıyorum çırpınıyorum
Oluruna bıraktıkça
Daha çok yıpranıyorum
Derman arıyorum bekliyorum
Ama daha çok acı çekiyorum
Bir umman sanki bu sewda
Ve ben kapılmış gidiyorum
Tadını alamıyorum hişbir şeyin yokluğunda
Ne katran karası çayımın tadı war
Ne kır gezilerimin
NE kokladığım beyaz güllerin kokusu aynı
Nede izlediğim sinemaların
Sanki çayım seninle tatlıydı
Sanki kırlar seninleyken başka baharı yaşardı
VE çiçek kokuları sanki tenine karışırdı
Şimdi her şey anlamsızlaştı
Yokluğunda içim acıyor
Bir yangının ortasında
Bir denizin tam kıyısında
Bir filmin en can alıcı yanındayım
Hani bir hareketle yanacak
Hani bir adımla denize düşecek
Hani filmin ortasında gözyaşlarına boğulacak gibi
Yani yaşamla ölüm arasındayım
Ya dön gittiğn yerlerden
Ya da ben kaybolacağım yokluğunda….