http://img.blogcu.com/uploads/avatars/23010_8660.jpg

Adi karanlik yalnizligimin
ne günes aydinlatabilir,
nede rüzgar savurabilir yönünü
durmadan yargiliyorum sevdami,
dümeni gelmis yarinlarimin gölgesinde
karanlik dogmus girdigim her saniyeye,
umulmadik bir karinliktir benim adim
susadikça, susuyorum,
elinden bir yudum su zehirde olsa da,
içme dileklerimi sunuyorum Allah’a
dualarimla aydinlatiyorum senden kalan tüm dertlerimi,
hüzünleri ve kederleri
bana sundugun her öpücük,
verdigin her umut birer yelken devirdi yüregime
artik gitme vakti hadi git

Git diyorum ama inaniyorum ki
katlanamaz sensizlige yüregim
bahar gelince yazgima,
ciçekler açinca kirlarda, meyve verince agaçlar
hele yavru ceylanlar göç ederken yuvadan,
iste o anda yaram derinden kanar
suskunlugumu bozarim o zaman
allah karsi gelemem ama
haykiran duygularimla kuruta bilirim denizleri
göz yaslarimla yeserte bilirim bir demet gülü
ellerimle oksaya bilirim güzel bir kizin saçlarini
seni unutmayi düsünürüm belki ama
öpemem baska dudaklari
yakabilirim dokunusumla insanlari
yikabilirim hayallerini her seye gögüs gerebilirim
ama sensizlige asla

Gözlerim hiç yalan konusmaz bilirsin
sakin ha dünyamin yanindan bile geçme
katlanamazsin çektiklerime
umulmadik yerde kaybolabilirsin buruklugun içinde
dilim varmiyor sana beddua etmeye
sevgime karsi gelemiyorum
ömrümün her dakikasi ölüm olsa da

ölüm sensizlikse sensizlik zaten ölümdür diyebilirim
kabul edebilirim yalnizligimi
veya sokagin ortasinda
boynu bükük yürüyebilirim kalabaligin ortasinda
yada islanabilirim serseri bir yagmurla
adini yazabilirim her adim atisimda
susmayi basarabilirim insan ogluna
veya ögretebilirim kör bir kusa uçmayi
yildizlari kendimce yönlendirebilirim
rüzgarin yönünü çevirebilirim asiligimle
ama kaderimden silemem seni
adi karanlik yalnizligimin
yüregimden atamam seni
yoksa ölürüm tutmadan ellerini...

yüreğine sağlıkbe ablam:)

Yalnızlığın kırılmaz zincirleri sarıyor ayaklarımı..
Kızıl alevler ortasında girdaplarda yüregim..
Takvimlere gömülmüş yıllarım, aşklarım, küçük yolculuklarım..
Susmayan rüzgarların uğultusunda şimdilerde..
Cevapsız kalan sorularım...

Yaprak fırtınalarına tutulmuş ruhumun hapsolduğu bu karanlıklar adasında..
Zamanın acımasızlığının vermiş olduğu çizgiler var suratımda..
Nefretimin sarfettiği anlamsız kelimeler arasına sıkışan sevgi sözcüklerim ve..
Bugün avuçlarında saklarken yarını..
Gözlerimde uykususuzluğun doğum sancıları..

Zamansız krizlerimin yağmurlarıyla ıslanırken yanaklarım..
Kalemimle,yine korkulara boğulmuş sözlerimin istilasında seni yazıyorum..

Başaramıyorum...
Neyi başarabildim ki senden sonra..
Neyi tadabildim kaybetmekten başka...
Kapılar kapandı..

Gittiğinin sonrası sabahım olmadı..
Gözyaşlarım hiç durmadı...
Gecenin karanlığına sensin diye sarılıyorum şimdi..

Sensiz sahte mutlulukların gölgesi altında yanıyor,yaşlanıyorum..
Avuçlarımda birkaç kelime..
Sensiz cümleler arasında seni kurmaya çalışıyorum..

Seni kaybetmenin son duruşmalarında..
Sensiz aşka müebbetim istenirken..
Kollarımda anılarım, sensizliğe gotürülüyorum..
Düşlerimin intihar anları gözlerimden düşerken..
Bulut gibi, melek gibi Allah'a ağlıyorum..

..Artık sahipsiz mektuplar yazmaktan alıkoyamıyorum kendimi.. Kabullenemiyorum gittiğini..

Bilmeni istediğim ve senin için sakladığım o kadar şey var ki..
Hüzün dakikalarında,yüzyıllara maruz kalan bu kalbin daha fazla gücü yok artık..

Dizleri kırık hayallerimin intihar anlarında..
Sana susayan dudaklarımda..
Gözlerinin telaffuzu yok...
...(kaybettim seni bir gece vaktii)...

alıntı...

Ellerine TŞK ederim