http://img156.imageshack.us/img156/458/baharlayagmurperisiyimpapatya2df1.jpg



sana bir sürprizim var...
içinde papatyalar elimde umutlar...

kulaklarında baharın ezgisi
tanıdıktır melodisi, seni çağrıştırır sesi,
böyle, gel diyen, sarıl diyen tatlı bi melodi...
ve sana sürükleyen beni meltemsi...

sana bir sürprizim var...
düşlerimi sana sunduğum içinde.

baharları getirecek sevgimize,
uzak kaldıgımız günlerin acısına.
sarılacaığız birbirimize sıkıca!
herşey suskun, bir sen konuşurken;

dedim ya sana bir sürprizim var...

kıskanacak gözyaşı, akmak isteyecek...
kıskanacak acı, kanatmak isteyecek...
kıskanacak hüzün, yokluğu zor gelecek..

sana bir sürprizim var...
yok olurken izlerim...

güneş bensiz doğacak ülkene,
ay saklanacak yine karanlık gökyüzünde,
bir tutam yağmur düşecek gökyüzünden yüreğine,
yalnızlık kokarken tüm ruhlar,

bir sürprizim var sana...

geceye inat, gireceğim düşüncene...

ruhuna...
dileğine...
düşüne...

hayat sürprizlerle dolu... bir varsındır bir yok farklı düşüncelerde.. bazen tam da anlattım derken, anlamsızlıkların anlam kazanır. üzüldüğün kar kalırken yanına çok zaman; ağlama! hayatın ummadığın anda sana sarılası kolları, beklenemdedik hevesleri, doyası mutlulukları vardır...

ve ne mutluluktadır sonsuzluk... ne de hüzünde...

sana bir sürpriz vardır...
iki kişilik mısralar bizimkisi o ve ben

Sevmek nedensiz baslardi, iste bu yazida öyle basladi, önce kagidi sevdim serdim önüme, sonra kaleme sevdalandim aldim elime ve hiç nedensiz basladim süt beyaz kagida yüregimi çizmeye...

on yillik sevmeye adanmis bir maziyle dikildi karsima yüregim, hatta taa ruhlar aleminde ögrenmisti sevdalanmayi, önce sevgilerin en büyügünü içine yerlestirmisti tanrıya duydugu, ki onun sevgisinden razi gelmemismiydi dünyaya imtihan için gönderilmeye... Sonra ruhunun bedene sarilma zamaninda bulundugu kutsi bedene sevdalandi, onun varligi için tüm çabalari sarfeden kisiye adini bile bilmedigi, sonralari anne demeyi ögrendigine... Gözlerini ilk açtiginda onu ürküten dünyayi tanidikça sevdi, tanidikça sevmekten vazgeçti...

Büyüdü, büyümeyi sevdi. Yürüdü, yürümeyi. Aglamayi bile sevdi zor zamanlarinda,yanlizligi sevdi kalabaliktan sikildiginda, ve kalabaligi yalnizliktan korktugunda... Oyuncaklari oldu, barbisini sevdi ama onunla oynamayi degil! Arkadaslari oldu birsürü sevdi onlarida kimileri çoktan unutmus olsalarda, Sevmekten vazgeçmeyenlerini sevdi, Dost bildi! Dost bildikleri de unuttu kime zaman, çekip gitti... Çekip gitmeyi degil kalmayi sevdi, kalip sevmeye devam etmeyi...Sevmekten hiç vazgeçmedi!

Bir gülü sevdi; dalinda duran, mevsimleri; dogayi zaman içinde renkten renge boyayan, mektuplari; uzak diyarlarda sevilenlerden birkaç satira sikistirilmis özlemleri tasiyan, dogayi, hayati, varligi, yoklugu hepsini sevdi iste... Parkta oynayan çocugu sevdi, dolmusta yanina oturan yüzüne bile bakmadigi kizi, yasli bir teyzeyi yer verdigi...Sevdi iste nedensiz...


Asik olmayi sevdi sonra, içine oturan o duyguyu, o delirten, bir anda terletip bir anda üsüten, ellerini titreten, yüregini sizlatan, aklini basindan alip uzak diyarlara tasiyan, özlemleri kavurup kavurup sicak sicak yüregine döküp daglayani, aglatani, güldüreni... Sevdi hiç pes etmedi, nedensiz basladigi yolculugunda yol almaktan vazgeçmedi... Sevdi, Sevdi, Sevdi...

Gün oldu kapiyi sabir çaldi,hiç tereddütsüz buyur etti içeri, "Beni misafir etmen gerek ne zaman gidecegime ben karar verecegim" dedi! En güzel minderlerini serdi yere, oturttu onuda kösesine... Evet ya sabretmeyide sevdi hala oturuyor minderinde...

Herkese yer var yüreginde! Aci çekmeyi bile sevdi bu divane yürek güzel günlerin kiymetini bilmek ugruna...
Hiç nedeni olmadan, içinde bir parça gaye gütmeden, çikar büyütmeden Sevdi ,Seviyor, Sevecek... Eger birgün vazgeçerse bu sevdadan iste o vakit bilinsin ki yüregim son nefesini verecek...

aLIntı

Ellerine sağlık

Ruhumun derinliklerindeyim yine…
Oturdum
Seni düşünüyorum
Siyah siyah.
Ne gökyüzü eskisi gibi mavi
Ne de yıldızlar eskisi kadar parlak.
Seni uzaktan sevmek kaderimse benim,
Bu sevda
Tüketecekse yüreğimi,
Böyle her gece ayrılık acısıyla sabahlayıp,
Akşamları
Buluşma hayalleri kuracaksam
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…
Böyle günden güne
Dirhem dirhem eriyeceksem
Acılar ok gibi saplanacaksa
Gönlümün ta derinliklerine
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…
Her geçen gün düşlerim yıkılır,
Ve ben yıkılacaksam.
Bırak içimde dağ gibi büyümesin
Hayallerim,
Yerin dibine batsın.
Korlaşsın bu sevda
Yüreğimin ta derinliklerinde
Yana bildiği kadar yansın.
Bırak,
Bırak bu sevda
Bitsin…

elinize emeginize saglik....

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.
Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.
Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden
bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.
Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?
Sanırım, düşünmedin.
Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.
Aslında çok şey var sevdiğim,
kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun
vedalaşma anları,
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun
saatlerinde geldin, ya da sen vurdun.
Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,
denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,
sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.
Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.
Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.
Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek sana dua edecek.
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine - senin baban öldü mü?
Bu gidiş ölümden beter olamaz.
Hangisi doğru bilmiyorum,
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git, hayır gitme! Yani git de önce üstümü ört,
ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.
Hayır hayır gitme!
Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da!
Hem sensizlik hem karanlık bu kadarı fazla.
Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.
İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git.
Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.
Seni seviyorum.
Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye.
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum...
Yine de tanıdı gönlüm yaşadı
Bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim

Her akşam vaktinde bu gönül üzülür
Hüzünle dolar seni düşünür
Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin
Geri dön ya da dönme ben sendeyim...

eLLerinise ve emeğinise sağLık arkadaşLar
yine harikaLığınıs üstünüsde :p :alkiss:

Demiştim sana, ''sevdim mi öLümüne severim'' diye...
Ama sen inanmadın bana, bak seneLer gecti haLa sendeyim...
Sen ise eLLerde...
GeçmişimLe içiçeyim ama geLeceğim meçhul,
SensizLiğim kaderime işLemiş ama sen...
Değermiydi bu acıLarı bana yaşatmaya,
Onca senemi heba ettiğim bu yoLLara...
Sen inanmadın ki hiçbir zaman bana,
Sadece cekip gitmekte buLdun careyi, ama ne fayda...
Sen yoksan, ben bir yarımım,
Ben yoksam eğer, sende bir yarımsın...
Çünkü; karşına onca zaman bekLeyecek kadar seven çıkmayacak,
Bundan adım gibi eminim, nasıL senden bir sen daha yoksa bu dünyada
Benden de bir ben daha yok bu ZaLim hayatta...
Şimdi git sevdiğim, ama varoLan mutLuLuğu yaşayamazsın...
Sen, bir ben daha buLamazsın...

By meLih :sap: