f.kulalı
20-03-2007, 20:51
Onsuzluğun 6. günüydü...İçim acıyordu acımasına...Finaller,koşuşturmalar derken kendimi dinleyecek vaktim olmamıştı!Belkide böyle olması işime yarıyordu,çünkü yokluğu arada bi hissettirsede kendini meşgul olmam hafifletiyorudu,geçiştiriyorudu eksikliğimi....!Hep bizi,bolca vakit geçirmemizi engelleyen sınavlarım,sorunlarım çabucak bitsin isterken,artık hiç bitmesin istiyordum...Günler böyle geldi geçti...Onsuz,eksik,dirençli,bazen unutkan ama hep durgun!
Sonra o gün geldi,çattı...Bitti bütün meşguliyetlerim!Bir dostumla sohbet ediyorduk;'Bunlarıda atlattık sonunda,artık gezip tozmak bizim hakkımız,ikimizde yanlızız,O'da yok artık'!!!!Bundan sonrasını duyamadım içimde beliriveren o katlanılmaz eksiklik sancısından!Sanki rüyadaydım o an,uyandırılacaktım az sonra!Ama değildi işte...
Ben onsuzluğu hiç tatmamıştım ki!Bütün dünyamdı 0!Tüm mutluluklarım ,gülüşlerim,heyecanım O'nlayken anlam bulurdu...Artık anlamsızdım da!Ben napardım şimdi...?!
Günler sıradandı artık,her günüm birbirinin aynısı...Her gecem birbirinden kalleş!Böyle olmamalıydı ama...Bi karar verilmişse aşkta arkasında durulmalıydı,sahte olmamalıydı ayrılıklar bile!
Bir sabah kalktım ve dışarı baktım...Güneş,insanlar,ailem ve hatta O'nun bu dünyada bir yerde olması bile mutlu etmeli diye düşündüm kendi kendime...Bir ömür biçilmişse kaderime bunu hakkını vererek yaşamalıydım!'Büyümüşüm belkide,olgunlaştırmış yaşadıklarım beni'!
Şimdi Ayrılığın hakkını veriyorum kendimce!Gülüyorum,mutlu oluyorum,geziyorum,hatta birdaha gidiyorum bu sefer sensiz gittiğimiz yerlere...Gecelere ,hüzüne teslim etmiyorum kendimi..Bazen hiç uyumuyorum bile,savaşıyorum karanlıklarla!Hiç haketmediğin aşkımın hakkını veriyorum ayrılığın kırık buseleriyle,ve sen hiç anlamadan öpüyorum seni alışıldık hasretimle!
Bak sensiz de iyiyim artık!!!
Sonra o gün geldi,çattı...Bitti bütün meşguliyetlerim!Bir dostumla sohbet ediyorduk;'Bunlarıda atlattık sonunda,artık gezip tozmak bizim hakkımız,ikimizde yanlızız,O'da yok artık'!!!!Bundan sonrasını duyamadım içimde beliriveren o katlanılmaz eksiklik sancısından!Sanki rüyadaydım o an,uyandırılacaktım az sonra!Ama değildi işte...
Ben onsuzluğu hiç tatmamıştım ki!Bütün dünyamdı 0!Tüm mutluluklarım ,gülüşlerim,heyecanım O'nlayken anlam bulurdu...Artık anlamsızdım da!Ben napardım şimdi...?!
Günler sıradandı artık,her günüm birbirinin aynısı...Her gecem birbirinden kalleş!Böyle olmamalıydı ama...Bi karar verilmişse aşkta arkasında durulmalıydı,sahte olmamalıydı ayrılıklar bile!
Bir sabah kalktım ve dışarı baktım...Güneş,insanlar,ailem ve hatta O'nun bu dünyada bir yerde olması bile mutlu etmeli diye düşündüm kendi kendime...Bir ömür biçilmişse kaderime bunu hakkını vererek yaşamalıydım!'Büyümüşüm belkide,olgunlaştırmış yaşadıklarım beni'!
Şimdi Ayrılığın hakkını veriyorum kendimce!Gülüyorum,mutlu oluyorum,geziyorum,hatta birdaha gidiyorum bu sefer sensiz gittiğimiz yerlere...Gecelere ,hüzüne teslim etmiyorum kendimi..Bazen hiç uyumuyorum bile,savaşıyorum karanlıklarla!Hiç haketmediğin aşkımın hakkını veriyorum ayrılığın kırık buseleriyle,ve sen hiç anlamadan öpüyorum seni alışıldık hasretimle!
Bak sensiz de iyiyim artık!!!