SuPeRiSi
05-06-2007, 17:43
http://img386.imageshack.us/img386/47/adszpe9pn8xz0.png
cümlelerin renksizleştiği anların birindeyim, dilimde çuval çuval kelime var
yığılmayı bekleyen. sevdiğim! kadehimi doldur hüzünlerle, bu anı hatırlamak
istemiyorum..! bu kabulleniş ben değilim biliyorsun, gidişindeyse
mutluluğun, yolun açık olsun..
“öpüyorsam ayrılığı gözünden
söküyorsam yüreğimi göğsümden
geçiyorsam gözlerinin içinden
sana olan sevdamdandır bilesin”
iklim iklim seriliyor bakışların.. kirpiklerin demir parmaklık, baktığın
uzaklara sürülüyor sevdam, boğuluyorum. etten bir duvar olasım, yoluna
serilesim geliyor; zor tutuyorum kendimi.. içimden bir ses geri döneceğini
söylüyor, inanmak isteyip kalemini kırıyorum elvedanın..
isyanlarım bastı sensiz bu kenti,
faili meçhulleri arttı sessizliğin,
hüzünler bire bin veriyor gidişine…
boynumu büküyor, dudağımı büzüyor, kendimi ilk rüzgara teslim edecek kadar
güçsüz hissediyorum. sirenleri çalıyor yalnızlığımın, yanımda sen olmayınca
yürüdüğüm yollar bir bir kararıyor, gözlerimden akan kanlarla kızıllaşıyor
her yer.. sol yanım uyuşuyor.. bu şehirde sadece çığlıklarım var, sana
dokunamayacağım kadar yoksun artık..
“meğer ne yalnızız insan olmuşsak
yaprak gibi dalda sessiz solmuşsak
yeri gelmiş acıya da gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin
yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin”
giyindim karakalem gülümseyişlerimi, ilk adımı attım. başı sonu yok içine
düştüğüm boşluğun, bir körkuyu.. yalnızlık bu olsa gerek; senle dolu, düşe
kalka bir yapayalnızlık.. zulaladığım düşlerimle yerçekimi infilak etti
sanki.. hapsettiğim umutlarım firar planları kurarken ben yine göğsümde
pamuklara sardım acılarımı..
“karşılıksız sevebilmekse sevda
gerçek seven küle dönmüş her çağda
elim kolum bağlanmışsa kıyında
sana olan sevdamdandır bilesin”
yakıyorum yüreğimi cehenneme inat, üşümesin yokluğun..
sustukça konuşuyorum, kızgın bir demir gibi yaralarımı dağlayan gecelerle
boğuşuyorum..
tek çözemediğim şey var;
göz kapaklarıma ağırlığını mı sürdün sevdanın giderken¿
güneşi göremiyorum….
Hakan Yeşilyut
cümlelerin renksizleştiği anların birindeyim, dilimde çuval çuval kelime var
yığılmayı bekleyen. sevdiğim! kadehimi doldur hüzünlerle, bu anı hatırlamak
istemiyorum..! bu kabulleniş ben değilim biliyorsun, gidişindeyse
mutluluğun, yolun açık olsun..
“öpüyorsam ayrılığı gözünden
söküyorsam yüreğimi göğsümden
geçiyorsam gözlerinin içinden
sana olan sevdamdandır bilesin”
iklim iklim seriliyor bakışların.. kirpiklerin demir parmaklık, baktığın
uzaklara sürülüyor sevdam, boğuluyorum. etten bir duvar olasım, yoluna
serilesim geliyor; zor tutuyorum kendimi.. içimden bir ses geri döneceğini
söylüyor, inanmak isteyip kalemini kırıyorum elvedanın..
isyanlarım bastı sensiz bu kenti,
faili meçhulleri arttı sessizliğin,
hüzünler bire bin veriyor gidişine…
boynumu büküyor, dudağımı büzüyor, kendimi ilk rüzgara teslim edecek kadar
güçsüz hissediyorum. sirenleri çalıyor yalnızlığımın, yanımda sen olmayınca
yürüdüğüm yollar bir bir kararıyor, gözlerimden akan kanlarla kızıllaşıyor
her yer.. sol yanım uyuşuyor.. bu şehirde sadece çığlıklarım var, sana
dokunamayacağım kadar yoksun artık..
“meğer ne yalnızız insan olmuşsak
yaprak gibi dalda sessiz solmuşsak
yeri gelmiş acıya da gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin
yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin”
giyindim karakalem gülümseyişlerimi, ilk adımı attım. başı sonu yok içine
düştüğüm boşluğun, bir körkuyu.. yalnızlık bu olsa gerek; senle dolu, düşe
kalka bir yapayalnızlık.. zulaladığım düşlerimle yerçekimi infilak etti
sanki.. hapsettiğim umutlarım firar planları kurarken ben yine göğsümde
pamuklara sardım acılarımı..
“karşılıksız sevebilmekse sevda
gerçek seven küle dönmüş her çağda
elim kolum bağlanmışsa kıyında
sana olan sevdamdandır bilesin”
yakıyorum yüreğimi cehenneme inat, üşümesin yokluğun..
sustukça konuşuyorum, kızgın bir demir gibi yaralarımı dağlayan gecelerle
boğuşuyorum..
tek çözemediğim şey var;
göz kapaklarıma ağırlığını mı sürdün sevdanın giderken¿
güneşi göremiyorum….
Hakan Yeşilyut