KeŞKeLeRe eLVeDa...

İçimden gelmiyor artık senin için ağlamak. Senli hayallere dalmak gelmiyor işte ..
Dualarıma seni katmayalı çok oldu .Rüyalarımdan da sildim seni .Ben keşkelere elveda dedim!

Al senin olsun,sevgin, aşkın... al senin olsun.
Nasıl yaşamak istiyorsan, kiminle istiyorsan yaşa.
Al senin olsun yaşamak istediklerin…

Bıraktım artık sevgini, bıraktım artık eskileri…
Ve sildim anıları kafamdan, sildim yaşadıklarımızı, paylaştıklarımızı, birlikte ağladığımız günleri sildim.Arkadaş olduğumuz günleri de sildim. Kilit vurdum anılara ve kapattım bir sandığa her şeyi. Kilidini de attım denize, bir daha bulmayayım diye.

Kızgınım sana, Kızgınım bu vurdum duymazlığına. Ve kendime kızgınım. Niye değer verdim, niye bende unutmadım, niye bu kadar güvendim diye, sen güvenimi boşa çıkarttın. Sana bıraktım sevgileri, sana bıraktım dostlukları ve sana hediye ediyorum. Yalnız yaşanıyorsa sevgiler, yalnız yaşanıyorsa dostluk, al kendin yaşa, paylaş tek başına. Yalnızlıksa tercihin, al senin olsun.

Yok saydım seni, bundan sonraki her baharı sensiz karşılayacağım.
Her sonbaharda hüzünleri unutacağım sana inat.
Bundan sonraki her yaza sensiz gireceğim, yine sevinçle.
Ve her kışı sensiz yaşayacağım zemherisiyle...
Geçerken her mevsim, sensizliğe üzüleceğim...
Yinede bırakmayacağım sevinçlerimi.
Ve sen bensizliğe alışmaya çalışacaksın.

Gidişin kalacak sadece aklımda ve o gidişle yaşayacağım sensizliği.
Sensizliğe inat, sana inat, her günü yaşayacağım hiç olmamışsın gibi.

Al senin olsun gidişler...
AL SENİN OLSUN HER ŞEY..

http://img521.imageshack.us/img521/7468/hope1024cc6.jpg

Ooo döktürüyosun dilruba ablam Buda süper olmuş Paylaşım için tskller:)

http://tn3-2.deviantart.com/fs11/300W/i/2006/167/a/7/Loneliness_in_black_and_white_by_krewZszafy.jpg

Günlerim herzaman ki gibi karanlık yine
acı ile geçiyor saatler özlem ile
ne zaman dalmıyorki gözlerim senli sensizliklere
durmuyor gözyaşlarım yalnızlık çemberinde.

Yorulmuyor hayat dert çile vermeye
şarkılar yoldasım sigaramla birlikte
tükenmek bilmeyen bir boşluğun içinde
savruluyorum rüzgarla birlikte
farkında olmadan yalnızlıık çemberinde.

Nedeni yok belki bu sensizliğin
yada bana verdiğin bu ayrılık yelinin
sana yazdığım ilk şiiri hatırlarmısın
Ayrılıktı adı
ayrılmam dediğin ayrılık
yıkılmıştı o gün dünyam
gözümde yalandı herşey sevda bile
yıkmam demiştin
ama bıraktın beni yalnızlık çemberinde.

Şimdi soruyorum kendime
neden sen, neden sevdim diyorum
oysa ne mutluydum senden önce
aradığım aramasını beklediğim
düşündüğüm kimse yoktu
mutluydum yinede yalnızlık çeberinde.

Şimdi ise perişanım
hasret rüzgarlarını saldın üstüme
çaresizliği tanıttın
derman bulamıyorum şimdi dertlerime
öyle acımasızki şu hayat
gelmiyor ECEL\'im YALNIZLIK ÇEMBERİNDE...

http://www.resimmax.com/data/media/331/www.resimmax.com_yalnzlk_resimleri_1.jpg

Ben hâlâ bıraktığın hüzünde kaldım

Nice mevsimler geçti hasretinin üstünden,
Ben hâlâ bıraktığın hazanda kaldım.
Seneler geçti dinmedi yaşlar gözümden,
Ben hâlâ bıraktığın hüzünde kaldım.
Ömre bedel ne anlar yaşadı insanlar,
Ben hâlâ o mahzun bakışta kaldım.
Nice yangınları söndürdü rüzgârlar,
Ben hâlâ o sönmeyen yanışta kaldım.

Anlatmak isterdim ama nereye kadar hiç bir şeyi yaşamadan bilemez sin işte benide bilemezsin yaşamadan önce yaşamalısın tanımalısın
RÜZGÂRA KAPILAN TOZ TANECiĞi ANiDENN BELiRi WEREN OLSAM BELKi BiR CiSiM YADA BiLiNMEYEN DENKLEM OLSAM BiRDEN BiRE KARŞINA ÇIKSAM YÜZÜNDEKi BEN OLSAM

SADECE SENiN iÇiN YAŞASAM ZAMANSIZ SEWDAN OLSAM YÜZÜNDEKi TEBESSÜMÜN NEDENi HUZURUNUN SEBEBi OLSAM BAŞINI GÖĞSÜNE YASLAYAN BEN OLSAM

OLMASA OLMAZ DEDiĞiN KiŞi OLSAM SEWDANI iÇiNDE BÜYÜTTÜĞÜN BAHARIN OLSAM

YILLARDIR BEKLEDiĞiN WE SONUNDA GELEN OLSAM SENi TÜM WARLIĞIYLA KUCAKLAYAN OLSAM SENi HAYATIN AKIŞINA BIRRAKAMAM DiEN OLSAM BÜTÜN ÖZLEMLERiNi UNUTTURAN OLSAM WE SADECE SENiN OLSAM SEWERMiSiN BENi...??

YA SEWERiM DEYiPTE,

ÜZEN SEN OLURSAN....??

arkadaşlar emeğinize sağlık çok güzel hepside

:alkiss: :alkiss: :alkiss: :alkiss: :alkiss:

dilruba paylaşım için teşekkürler
anlamlı bir o kadar güzeldi..



GİDİŞİ İZAH EDEBİLİR MİSİN?

Kötü birşey planlamadım dedi... ''Egoist değilim''...

Konuya giriş, kendisi açısından hiç de fena değildi. Ego nedir ki! Özgürlük ve zevkin bir boyutta buluşması belki.

Gözlerine baktım derince. ''Ortadan kaybolmanı bu kadarla mı izah edeceksin?''...

Günaha girdim dedi. Günah dediği, ayrı kalmasıymış sadece, başka birşey değil.

Belki gittiği yol, kendi tarzıydı. Tarza kim itiraz edebilir ki?

Ego, isteyerek davranmanın ve sonuçlarına katlanmanın başlangıç noktası mı, yoksa bazen ''reflektif'' davranmanın yani hatasız ''sayılmanın'' gerekçesi mi... Cevapsız...

İnsanlığından çıkmamış bir insan -insanı egoyla tanımlarsan- egoist mi olmalı... Veya, insan, egosuz mu insandır... İşte ''egoistçe'' bir retorik!

''Gidişi ve gelişi irdelemek, felsefenin değirmenine su taşır sadece''... Aldığım tepki cümlesinin özeti bu idi.

Demek, felsefenin değirmenine giden yolda buluşamıyor aşıklar!

Haklıydı. Kötü birşey planlamamıştı. Ve güya ''günaha'' girmişti, giderek, terk ederek.

Nasıl izah edersek edelim, bir tariften öteye gidemeyecekti işte gidişler.

Değirmen değilse de, giderek, pişmanlık kuyusunu dolduruyordu herhalde. Arasıra baktığında, siyah bir dalgalanma kendi merceğinde geçmişi yansıtıyordu.

Gidişler... Egoizm... Pişmanlık...

Var bu işin içinden çık artık!

>akdeniz<

off offfff bu en ilgi böyle tek tek tsk.. paylasimlarinizi elimden geldigince okumaya caliscam cok saolun reb vere bildikce reblarinizi yoluyorum ayrica sizinle paylasmak güzel:]]

Durgun olduğumu hissediyorum…
Her yer karanlığa bürünmüş, etrafımdaki her şey kırılıp dökülüyor.
Aklıma takılan binlerce soru beni sürekli meşkul ediyor, dokunduğum her şey parçalanıyor, kanıyor…
Bir çocuk var içimde, adı belirsiz, kimliksiz cebelleşip duruyorum onla.
Ama onunla durmadan, usanmadan uğraşıp duruyorum.
Benden ona uzanan bir bağ var aramızda…
Bu durumdan acı çektiğimi biliyorum, umarsızlık tüm atılımlar yıkılıp gidiyor…
Yıldızlarla döşenmiş küçük bir gökyüzü kurtulamadığım bir an.

Dilek tutuyorum.

Tuhaf bir düş, ötesi bir hayal…

Verdiği sözü tutmuyor hayat; tutsa bile özlediğimiz şeyin öznelinmeye değer olmaktan ne kadar uzakta bulunduğunu göstermek için yapıyor bunu…
Kimi zaman umut, kimi zaman da umulan şey aldatıyor bizi.

Bir eliyle verdiğini öteki eliyle alıyor…

Bir belirsizlik içindeyim, içimde bir şey var ona yanıt veriyor…
Her şey öylesinee uzak ki…
Ya ben yaşadığım hayatı anlayamadım, ya da bu hayatın hiç bir değeri yoktu.
Artık hayal kuruyorum…
Sahibini arayan düşler kuruyorum…
Bana gelmesini istiyorum…
Hayatım çocukluğumun öncesinden yaşanıyor.

Ne çok istek…
Ne çok özlem…
Ve ne çok acı…
Çok şey ummuyorum, kendime bir çıkar yol arıyorum…
Nedeni olmayan kimsesiz bir sevgi bu…
Aşkın içinde yitip gitmek ve kaybolmak…
Kendimi çok yalnız duyumsuyorum…
Ruhumda öyle bir ağırlık var ki, bütün yetilerimi köreltiyor, hareketsiz bırakan bir bıkkınlık veriyor ve her şey eziyet haline geliyor.
Düşlerin sahibi benim…
Kendimi berbat hissediyorum…
Gece karanlık, simsiyah bir gökyüzü, ay korkuyor, çıkmıyor gecenin içine…

Çoğu zaman kendimii şaşırtıyorum.
Kendime kızıyorum.
Bir çok şeyi kaçırtıyorum, kendimi takip edemiyorum.
Şaşkınlık içinde kandime bakıyorum…

Beni konuşmak ve sevmek suçlarından yargılıyorlar…

Hayat ne kadar durağanlaştı, saatler inanılmaz ölçüde uzadı. Solmak üzere olan çiçeklerin arasında kendi hayalimi görüyorum. Ama gözlerim hayal gücümün tehlikeli görüntülere karşı tüm perdeleri delip geçiyor…
Aşağı iniyorum, ağlamakta olan çocuğa sarılıyorum. Bana bir mesaj oldugunu sölüyor. Birinin ölüyor olduğu mesajı bu. Biliyorum ki ölmekte olan benim…

Tüm düşler başladığı gibi sonlanır mı acaba?

Kimbilir…


alıntıdır...