http://img232.imageshack.us/img232/7023/ggiu7.jpg

Gelmeyişlerin tek kötü kaderiydi yalnızlığımın. Bir alın yazgısı, kara bir dua gibi...

Tüm hücrelerime sen yazılmıştın yar. Çoğalıyordun... Bu çoğalışı durdurmak için yavaş yavaş öldürüyordum kendimi.

Sonra..

Sonrası mı? Aklıma her düşüşünde seninle birlikte yeni hücreler doğurdu bedenim. Ölüm gecikti, sen çoğaldın, ben varoluşa tutundum... Yine, yeniden seni çizdim vücudumun her karesine...

Yorgunum...

Sokakların ihmale uğramış köşelerine yasladım sırtımı. Önümden yaralanmış yürekler geçiyor ağır ağır. Gözleri kanlı bakıyor sokak çocuklarının, sokak kan kokuyor, ben içten içe kanıyorum...

Viran evlere sakladım ruhumu, beni vareden toprağa gömdüm aşkımı; yeşermesi için baharı bekledim; gelmedi. Seni yeniden yaşamak için bahar oldum...
Yıllardır bu köhne yaşama hapsolmuş gibiyim, yıllardır bilmediğim suretinin hayalini çiziyorum semaya. Bu labirentin çıkışları sana değil miydi sevdiğim?

Gelmedin..

Gelmeyişlerin gelişlerini anlamsız kıldı. Ne büyük yanılgıymış yıllarca seni beklemek...

Ağlamaklı gülüşler gelip yerleşti dudağımın kenarına. Bir kahkaha atsam gözlerim boşaltacak yüklerini biliyorum, bir yaş seli seni gözlerimden alıp tekrar tekrar yüreğime taşıyacak...

Sensizliğe giden seferin son neferiyim,yangın yeri çöllere sürgünüm; açlığa, sefalete mahkumum, sana susuzum...

Bir antik kent yalnızlığı benimkisi, bir ortaçağ haraplığı, bir karanlık dönem, bir illet; gelip beynime yerleşmiş. Sensizliğe oynadığım tek kişilik bir oyun hayatım, sana söylediğim makamsız bir şarkı aşkım, uyaksız şiirimsin sen, parlak ciltli kitaplarım, kalemlerim, kağıtlarım...

Putlaşmış yazgılarını devirip hayatın sana koşuyorum. Ulaşılmazım oluyorsun; sevgim isyana dönüşüyor. Çığlıklarım sardı bu kenti duyuyor musun?

GELMEYİŞLERİN EKSİLTİR BENİ

çok güzeldi yüreğine sağlık :cicek:

sağol canımseninde gözlerine sağlık beğenmene sevindim :cicek:

emeğine sağlık http://www.tatliaskim.com/images/smiles/atongue.gif http://www.tatliaskim.com/images/smiles/atongue.gif

tşkler ederim :sap:

çok güseldi cnm paylaşımın için saol :)

Çok GüzeLdi.. YüreĞine SağLık CanıSım.. :)

tşk ederim beğenmenize sevindim :sap:

Ne sendin o ne de başkası. Aynaya yansıyan başkasıydı. Başkası!
Sanki kırk yıllık yabancı. Gözleri buz gibi dudaklar suskun; Dudaklar
buz gibi gözler suskun; Onlar uzak, onlar donuk, onlar boş; Bu yüzünün
kesişme noktasıydı.
Yollara vurulmuş bir sürgündü. Meçhule giden bir yolcu. Önü
karanlık, önü kanla kaplı; Vakit ise dönmek için çok geç. Zamanla bir bağı
kalmamıştı. Çünkü zaman pervasızdı. Büyük bir umarsızlıkla ilerlemişti
önü sıra. Hep dalga geçmişti hayalleriyle. Hep bekletmişti soğuk ve
köpeklerin dolaştığı caddelerde;
Üşütmüştü!
Üşümüştü!
Başı kaldırım taşlarına kardeş olmuştu, yalnızlık kapısına
dayandığından beri. Kendi kendine konuşmuş, çocukluğundaki oyunları oynamıştı.
Özlemle ağlamış, olur olmaz kahkahalar atmıştı. Beyoğlu küçümsemişti
onu, o da Beyoğlu;nu;
Çaresizce beklemişti güneşin doğmasını. Bunu kendine yediremeyen
gece daha da kararmıştı. Ama yalnızdı ve de soğuk; Bundan da öte
umutsuz. Aylardır sabaha kadar gözünü kırpmamıştı. Bu koca şehir, uykusuzlukla
açlığı en derinden yaşatmıştı. İşte bu yüzden sevmiyordu, kalabalık ve
ölüm makinesine dönen ışıklı kent İstanbul;u. Gözünde hep silikti;
insanları, yolları, çocuk parkları;
Ne komik, dediler bu haline.Ne komik...Sen de bizim gibi ol.
Yaşa, yaşayabildiğin kadar. Bu seslenişi artık bırak. Gitme daha öteye;
Ama gitmişti. Gidecekti de! Bulamasa da..Zamana bu yüzden ihtiyacı vardı
işte. Ne var ki unutmuştu! Uğramaz olmuştu ocağına, yalnızlığına,
cennetine; O da diğerleri gibi onu bu zalim şehirde yapayalnız bırakmıştı.
Geleceğim, demişti. Gelmemişti! Hem de hiç.Derin yaralar açmıştı
yüreğinde. Kanatmıştı dizlerini...
Artık yorgundu, artık bitkin.Çorbası soğuk! Zamanı bekleyecek gücü
kalmamıştı. Her gece eli muslukta; Akan suya aldırmadan; Gözlerini
dikiyordu kirli aynaya; Derin çizgiler görüyordu yüzünde, dudakları
dermansızca kımıldanıyordu, çocukluğuna akıyordu makyajı..Öylece duruyordu. Bir
yandan da konuşuyordu kendi kendine, anlamlı anlamsız gülüyordu! Ona
aldırış etmeyen zamana kızıyor... Bazen küfrediyor; Bazen kahkahalar
savuruyor...Musluk hala akıyor; Bir de ağlıyordu.



ALINTI

En umutsuz kelimelerim dilimin ucunda Seni unutmak için söyleyeceğim yalanlarımı hazırlıyorum Ezberlemeye çalışıyorum yalanlarımı Sensizlik bana ağır geliyor Saçmalamaya başlıyorum…

Yüreğimde ki eksikliğin Utanmadan sana acıktırıyor beni Ben sana doyamadım ya
Bundandır belki açlık nöbetlerim…

Bir yanlışlığın içinde kaybolmak gibi Ben sen olmadan kendi yanlışlarımın içinde kayboluyorum Yanlışlarım sana dairdi Seni unutamamak ta bir yanlışlıktı…

Bütün çareler çaresizleşmişken Ben bir şeylerden çare koparmaya çalışıyordum
Bir küçücük çare…Seni bana getirebilirmiydi…bilmiyorum

Yokluğun da hayalinle avunmak…Acılar damlatıyordu beynime Acılarım birikiyor…
Hayalinle savaş açıyor Yine hayalin galip geliyordu Ben acıyı unutuyorum
Hayalin ise hala gözümün önünde duruyordu…

Kalmadı…
Mecalim
Seni unutmaya da…
Sana kavuşmaya da…
Birileri çalsa seni hücrelerimden Koparsalar yüreğimde ki yüreğini Senden bana hiçbir kırıntı kalmasa…

Sen benden gideli çok zaman geçti Benim zamanlarım olmadı seni unutmaya
Unutmaya katlanamadı yüreğim…
Hasretini sardı yaralarıma…durdur dedi kanayan yanlarını Ama durmadı…
Yüreğim de çare olamadı kanayan yanlarıma

Oluk oluk akıyordu sensizlik her yerde Ve ben çaresizce seyrediyordum aynada ki acizliğimi…
Bana verdiğin acı seni unutturmuyordu içimdeki ateşi daha da alevlendiriyordu
Ve bu alevlerim sıçrıyordu her yana küçük küçük yangınlar çıkarıyordu
Küçük yangınlarım gittikçe büyüyordu Seni bulamıyordum…
Yangınlarıma su gibi akman gerekiyordu Ama ben seni bulamıyordum
Yoktun…

Sonra sus dedim yüreğime…
Sustu…
Sanki yorulmuştu…