http://img261.imageshack.us/img261/9664/siir10169gulys2.gifhttp://img264.imageshack.us/img264/6862/blume1120fs4.gifhttp://img261.imageshack.us/img261/9664/siir10169gulys2.gif

O'na...


Senden önce ne yapardım ben,bunu hatırlamaya çalışıyorum.
Hatırlamaya çalıştıkça da kocaman bir boşluğun içine,
yuvarlanmış gibi oluyorum.
Senden önce ne yapardım ben?
Niye düşündükçe herşey boş ve anlamsız?
Şaşırıyorum çünkü bir insanın hayatını bir başka insan,
nasıl bu kadar değiştirebilir ki?
Sen olmadan önce anlamsız mıydı hayatım?
Değildi elbette.
Belki hayatıma seninle birlikte yüklenen anlam,
daha önce yaşanan herşeyi silip götürdü... Ne dersin ?
Doymak bilmeyen bebeklerin,
annesini gözlemesi gibi gözlüyorum bende seni.
Sürekli senden gelecek bir haberi beker durumdayım.
Zamanı seninle nasıl geçireceğimi hayal eder durumdayım.
Ne yaptın bana bilmiyorum.
Aşksa aşk, sevdaysa sevda.
Daha önce de yaşadım en koyu aşkları...
Ama bu başka bir şey.
Hani aşktanda üstün diyeceğim,
bir türk filminin kavuşamayan iki kahramanı gibi olacak.
Bu da değil.
Senden önce nasıl mutlu olurdum ben?
Neler sevindirirdi beni?
Yine aynı kitapları okurdum,
yine aynı müzikleri dinlerdim.
Ama senden sonra sanki,
hayatımda ilk kez müzik dinliyormuşum gibi geliyor.
İlk kez bir kitabı elimden bırakmadan,
her satırını beynime kazıyarak okuyorum...
Ansızın hayatıma girdiğin o andan öncesi yok..
Daha ne olduğunu anlayamadan birdenbire doldun içime..
Teslimdim artık sana,
yüreğimle.. bedenimle.. ruhumla teslimdim.
Varlığınla hayatımı değiştirmene seviniyorum;
ama, senden öncesini hatırlamayan ben gidersen ne yapacağım?
Ya herşey tıpkı hayatıma girişin gibi yarım kalırsa?
Gidersen ve ben yarım kalırsam herşey yabancı gelecek bana.
Herşeyi yeniden öğreneceğim.
Üstelik öğretmenim de olmayacak.
Bunu yapabilir miyim bilmiyorum.
Düşüncesi bile ruhumu karartıyor.
Senden önce ne yapardım ben?
Nasıl mutlu olurdum?
Ya gidersen?
Nasıl yaşarım ben senden sonra?
Söylesene sevgili... ne yaptın bana?....


Mehmet Coşkundeniz

http://img403.imageshack.us/img403/76/msnkalp1sshc8.gif


SENİ SEVİYORUM. ÇÜNKÜ;
Seni seviyorum,
çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle geçirecek olmanın
mutluluğunu yaşatıyorsun bana. Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı
yeniden keşfediyorum.

Seni seviyorum,
çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en parlak renksin sen. Herşey
senin rengini taşıyor ve benim için ancak o zaman anlamlı oluyor.

Seni seviyorum,
çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin. Sıcak günlerde ise ferahlık
veren kuzey rüzgarı. İliklerime işleyerek esiyorsun.

Seni seviyorum,
çünkü herşeyde sen varsın. Nasıl olmayacaksın ki? Sanki sen doğduğumdan beri
içimdeydin. Yüreğimin en derin köşesindeydin. Sanki ortaya çıkmak için beni
bekliyordun. Ve ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere çıkardım
seni.
Seni seviyorum,
çünkü hep benimlesin. Seni görmem için yüzüme bakmam gerekmiyor. Gözümü
kapatsam ordasın. Gördüğüm her yüz aslında sensin.

Seni seviyorum,
çünkü gözlerinin içindeki binlerce yıldız, gecenin karanlığını delip
geçiyor. Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlara bakıyor gibi hissediyorum.
O yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi. Gözlerim kamaşıyor ama
şikayetçi değilim aydınlığından. Güneş doğmasa, yıldızlar kaybolmasa
diyorum, ama biliyorum ki güneşim de sen olacaksın gecenin sonunda. Bu kez
daha parlak, daha aydınlık çıkacaksın karşıma.

Seni seviyorum,
çünkü saçların ellerimin arasında kayıp giderken , dünyadaki cenneti bulmuş
gibi hissediyorum kendimi. Cennetin sahibi sensin ve biliyorum ki sadece
izin verdiklerin girebilir o cennete. Ben o cennette kalmaya kararlıyım.

Seni seviyorum,
çünkü her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor. Her
gülümseyişin, karamsarlığı yıkıyor, umutsuzluğu parçalıyor. Bir çiçek
bahçesine çeviriyor çorak dünyayı.

Çiçek dedim ya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun. Açışıyla
dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya. İddiasız ama güzel.
Güzel ama kibirsiz.

Seni seviyorum,
çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı, seni dinlemeyi, sana bakmayı, seni
koklamayı, seninle paylaşmayı seviyorum.
Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.
Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumu da görüyorum.
Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni yeterince
anlatabildim mi diye.

Biliyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi
anlatamamış olacağım.
Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak.
Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana...


Mehmet Coşkundeniz

http://img266.imageshack.us/img266/9858/adszmb4.png (http://imageshack.us/)

http://img122.imageshack.us/img122/8043/coeur2cg0.gifhttp://img186.imageshack.us/img186/8749/blume1118ik6.gifhttp://img122.imageshack.us/img122/8043/coeur2cg0.gif

Birtek Seni Unutamam


Bir başıma bu kentin sokaklarında yürüyorum.
Üşüyorum.
Ne kadar uzaksan bana o kadar soğuyor hava.
Sen yoksa, sıcaklık hep mevsim normallerinin altında.
Bu yüzden meteoroloji raporları umurumda bile değil.
Kar mı yağıyor yoksa yağmur mu bana ne?
Ben senin hasretinle sırılsıklamım zaten,daha ne kadar ıslanabilirim ki?

Burada mısın değil misin belli değil.
Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun,
bazen sonsuz kalışların.
Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman,
bazen de yalnız karanlıklardasın.
Bitmek bilmez bir şarkısın,
ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun?
Neden susuyorsun?

Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin?
Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik.
Kendi kendiyle konuşana deli derler ya,
beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi.
Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne…

Yokluğuna alışmaktan korkuyorum,ne kadar kötü…
Yokluğunu yürüyorum sokaklarda.
Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh.
Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni.
Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde,
ölümün soğuk nefesini hissederek…
Anlamlı olan bir şey yoktur onlar için.
Belki de bir an önce ölmektir akıllarından geçen,
bu bekleme işkencesi bitsin diye…
Bu yokluk hissi öldürecek beni…

Gelebilme ihtimalinse yüreğimdeki kuşları havalandırıyor,
kanat seslerini duy.
Gelmek iste bana.
Bir görsem yüzünü,ah bir dokunsam sana…

Göreceksin,sevdanın çiçek çiçek açtığını,
umudun bir yangın gibi alev alev ikimizi birden sardığını.
Anladım ki mümkün değil seni sensiz yaşamak.
Ben o gönlü genişlerden değilim.
Madem içimdesin,
yüreğimde taşıyorum seni,
o zaman yanımda da olmalısın.
Sensiz yaşanmayacak bu aşk ötesi yok..

Şimdi yalnız geceleri seviyorum.
Seni yıldızlarda buluyorum.
Daha bir dayanılır oluyor sensizlik sancısı.
Mümkünü yok çıkmayacaksın aklımdan,
bu yüzden gece, el ayak çekilmişken,
hiçbir ses yokken sen ve gece..
Zaman geçer,her şey unutulur,
bir örtüyle kaplanır acılar ama…
BİR TEK SENİ UNUTAMAM..


Mehmet Coşkundeniz

YaPRaK DöKüMÜ...


İçimde derin sessiz ve dipsiz bir kuyu var!... Gün geceye teslim olduğunda, Sere hüzün çöktüğünde , Mutluluk alıp başını gittiğinde Soruyorum kendime ''Hayattaki Değerin ne?'' diye

Kapanınca gözlerim yürüdüğüm yolun zorluğu ve Yalnızlığım geliyor aklıma!... Yalnızlık korkutuyor önce Sonra tenimi sonbaharın o ılık damlaları sarıyor. Her damla ayrı bir dost oluyor!... Yağmurla birlikte üşüyorum!...

Hayat bana benim ona verdiklerimi sunuyor şimdi bana ''bana değer veriyor'' Öyle olmasa yanımda olmazdı öyle olmasa bana gülümsediğini hissedemezdim!...

An geliyor öyle bir fırtına esiyor ki yüreğimde hayat bile dindiremiyor!... sonra o yaprak dökümü baş gösteriyor içimde Gönlüm yine Sonbaharını yaşıyor
Değer verdiğim yapraklar savrulup gidiyor bilinmezlikler denizine doğru...Artık içimdeki ağacın yaprakları yeşeremez çünkü orda artık Dipsiz bir kuyu var !...
Ben ise Başkalarının içlerindeki ağaçlardan dökülen sarı yaprağım...

Bakışların güzeldi onları sevmiştim ben
Bir bakardın başkalaşırdı her şey
Anlamı vardı sanki her bir bakışının
Yorulmadan bakmak isterdim hep
Ama her defasında yorgun düşerdim
Erirdim , nefesim kesilirdi , ölürdüm her defasında
Rüya gibi gelirdi geçen her dakika
Rüyaydı , farkındaydım
Ömrümü uzatırdı bakışların
Sorgusuz sualsiz yaşardım
Di'li geçmiş zamanların öncüsü kaldın şimdi
Aklıma geliyorsun ; ama artık heyecan getirmiyorsun ki
Diyorum ki ; bendeydi hata ,
Diyorum ki ; rüyaydı öyle kabullenmiştim başını
Diyorum ki ; iyi ki uyanmışım.

Evet, yine sensizim bu koskocaman odada.
Yine yoksun yanımda
Yine aldım elime kara defterimi seni anlatıyorum, ağlayarak
Benim duman gözlüm diyorum bırakmaz beni
Çıkar gelir bir yerlerden alır götürür beni
Sever beni diyorum ama
Yoksun işte gelmiyorsun
Açmıyorsun kapıyı bir türlü
Ben yine kandırıyorum galiba kendimi
İlişkimizde olduğu gibi
Yok, olan seni var saydığım gibi
Olmayan ilişkimizi yaşatmaya çalıştığım gibi
İşte yine yoksun
Boşuna çabalıyorum belki de
Olmayan bir şey için boşuna
Bakma yüzümün hep güldüğüne
Bakma yıkılmaz gözüktüğüme
Sen beni hiç ağlarken gördün mü?
Görmedin görmeyeceksin de
Ben senin karşında ağlayıp ta sana aciz olduğumu göstermeyeceğim
Kalbim git koş kollarına sarıl bırakma onu dese de
Gelmeyeceğim sana bilirsin ne kadar inatçı olduğumu
Bilirsin yapmayacağım dediğim şeyi yapmayacağımı
Git hadi bırak beni bırak ta yeni sayfamı açayım
Senin olmayacağın beyaz sayfayı



GÜLE, GÜLE…!

Mutluluklar istedim hayata dair,
Uçup giden değil, inadına kalanlar istedim!
Elimde kalan son cümlelerdi sana verdiklerim,

Oysa alıp gittiğin

Kocaman bir dilim hayat oldu benden.
Şimdi uykusuz serzenişlerde benliğim!

Çıkardım en kuytulardan kahkaha küllerini

Savurdum sensizliğin sonsuz rüzgârına!
Bir kez daha anladım aşk neymiş?
Aşk ne biliyor musun?
Benim sana yaşadığım,

Seninse sürekli üstüne bastığın...

HoşçakaL'ım...ELveda'm dı...Anlamadın...

Belki alışkındı kulakların bu iki kelimenin dudaktaki dansına...Hoşça kal ; bir daha görüşmenin güvencesiydi. Bir önceki adımıydı bir sonraki buluşmanın...Hoşça kal denir ve hoşça kalınırdı senin aşklarında... Oysa bende Elveda demektir hoşça kal, bilemedin; kısacık zamanlara sığan tutkunun kılavuzluğundaki bu aşkta...

Duvarlarıma sana dair çok da fazla olmayan anılarımı çerçeveleyip astığım bir gece vermiştim kararımı. Her nedense çok eğri büğrü duruyordu resimler. Anılar mı yakışmadı resimlere, yoksa resimler mi yapışmadı çerçevelerin sabitliğine anlayamadım. Ama ters duran bir şeyler vardı bu tuhaf görüntüde.Sarhoş naralarını tıpkı birer otriş gibi dolamıştım kelimelerin boynuna. Sonra birdenbire hayretle, o gideceği yönü şaşırmış naraların sokaklardan değil yüreğimden geldiğini fark ettim. Yalpalaya yalpalaya yeni bir limana demir atmaya giden, adımlarını bir türlü aynı hizaya getiremeyen bu ayaklar, benim sevdamı arşınlıyorlardı...Yine yanlış yollara, yanlış ayakkabılarla dalmıştım düşüncesizce. Nasır tutan kalbimdi, parmaklarım sapasağlamdı görünüşte! Bakmamıştım mor sarmaşıklı yaprakların altındaki kocaman dikenlerini saklayan bataklıklara...Ah aylak ruhum; yine aldanmıştı gökyüzünün kızıl, fettan saçlarına...Oysa çeviriverseydi tutkudan körelen gözlerini birkaç bakış aşağıya, sevdasına arapsaçı gibi dolanan yalanları fark edebilecekti...Ah aşka hiç doymayan aç ruhum, kısacık mutlulukların lezzetli mezeler olduğu bu sofrada, kadeh kadeh şarapları hapsedip damağına yine de aç kalktın aşkın saflığına...

Hesaplaşma yüklü bir gecenin sabahıydı sana vedam. Oysa sen sadece hoşça kal dedim sanmıştın...Kanter içinde kaldı dudaklarım sana söyleyemediklerimi kendime haykırmaktan. Söylesem anlamazdın, biliyorum...Üstünde hiçbir etiket olmayan bir şişeye konmuş bir yardım mesajıydı kelimelerim...Ben ıssız bir adada; yanında almak isteyebileceği üç şeyi bile olmayan bir kazazedeydim. Çok tirajik biliyor musun? Üç şey alamazdım yanıma, almayı isteyebileceğim tek şey sendin... Ve sen bana aynı cümlenin içindeki iki kelime kadar yakın; ve aynı zamanda aynı cümlenin içinde asla bir araya gelemeyecek iki kelime kadar uzaktın...Çelişkilerin bileşkesi bir sevgili...Şarkılar saki olmuştu masama. Hep acı olan mezelerimi getirirken soframa, biri geldi biri gitti upuzun bir yalnızlık boyunca...Şarabımın tadı daha mı mayhoştu ne! O tanıdık tadı yapıştırabilmek için dudaklarıma, günün ağarması gerekti kadehlerin tanıdık lal kırmızısında...

Sana hoşça kal demek hiç kolay değildi...Çünkü benim için hoşça kal, elveda demekti...
Benim sözlüğüm neden farklıdır bilemedim hiç...Yazmasın istedim vedalar ve vedalara yüklü anlamlar sayfalarda, boş yere aradım uzun soluklu aşkları yırtık sayfalarda...Nedendir bilmem hep ama hep ayak izleri oldu satırlarımda...Kah kuma gömülüp kaybolan ayakların izlerini aradım çöl ıssızlığı akşamlarda, kah demirden bir örs gibi vurdum adımlarımla vurgun sonlara...

Hatırla sevgili içinde koşar adım coşan sevişlerini...Sakin limanlara demir atmak isteyen gemimin çıpası havada kaldı... Uzun soluklu bir aşkı, bir kar tanesinin bir kartopuna ve ardından bir çığa dönüşmesi gibi yaşamak isterken, sağanak yağmurda ıslanıp, sırılsıklam kaldım yalnızlığımla...Çok yükseklere saklamıştım ben sevgimi, sen upuzun adımları yüklerken bacaklarına, dümdüz bir yol üzerinde koşup durdun boş yere...Başını kaldırıp bakmayı akıl edemedin göğün gülümseyen mavi gözlerine...Uzaklıkları hala ölçülerle sabitleyen bir düzene esirken sen, ben çok başka bir coğrafyada farklı bir iklimin estirdiği rüzgara dönüşmüştüm bile...İki kelimenin buluşamadığı cümleler, gökyüzüyle yeryüzü arasından çok daha uzak mesafelerin timsaliydi yüreğimde...Sen takılmışken bildik hikayelerin tanıdık işleyişine, ben bir masalın içinde sakince bekliyordum sessizlikle çoğalan çığlıklarımı gömüp göğsüme...

Sadece hoşça kal deyip gittim diye; yüreğin hala küskün biliyorum...Elveda çok büyük bir kelime. Sığmadı dudaklarımın sınırları içine.
Sözlüğümden haberdar olacak kadar çok kalmadın sevgili , yüreğimde. Benim “hoşça kal” ım yazılmış yanlışlıkla elveda kelimesinin yerine...Kim bilir belki de bir hoşça kal en çok bu aşktaki kadar yakışır elveda hanesine...Bazen sözcükler biz farkına bile varmadan, kayıp gider dilimizden; bizim bile yerleştirmekte güçlük çekebileceğimiz en uygun yere.....

Funda BiLgiLi. .

Gidersen Duracak Yüregim...

Gidersen, bahar asla gelmeyecek bu kentte, hiç kesilmeyecek yağmur. Hep gri bulutla, hep soğuk rüzgar.Yarını meçhul bir hayat, umutsuz günler. Biliyorum aşka dair her şeyde seninle beraber gidecek. Kimse avutamayacak beni. Kuruyacak denizlerim.balıklarım ölecek…



Gidersen, ben asla eski “ben” olmayacağım. Hayat devam eder elbette, yaşamak denirse buna,yaşayacağım.... Bir yanım eksik, kalbim kırık... Tarifsiz bir keder, hepsi birbirinin aynı olan saatler. Ne renkler parlayacak, ne çiçekler açacak.Yaptığım hiç bir şey zevk vermeyecek bana. Hiç bir filim güldürmeyecek, ağlatmayacak. Hiçbir kadeh şerefe kalkmayacak, şarkılar susacak...

Gidersen, bir daha okumayacağım aşk öykülerini. Her aşkın sonu kötü bitecek benim için. Hiç bir sevgili mutlu olmayacak. Kıskanmayacağım bile, çünkü boş boş bakacağım hepsine. Aşka olan inancımı kaybedeceğim ve kendime olan güvenimi de...

Gidersen, senin gitmenin verdiği acıyla baş edemeyeceğim. Saçmalayacağım, çıldıracağım.Her zamankinden daha sinirli olacağım. Hoş görü duygum kaybolacak, en ufak bir olaya bile tahammül edemeyeceğim. Kıracağım herkesi, vefasız olacağım. Sonra giderek terk edecek dostlarım beni. Ben kendi elimle uzaklaştıracağım onları. Derken iyice yalnız kalacağım bir gün. Hem sensiz,hem arkadaşsız...

Gidersen, çok kızacağım sana, arkandan lanetler yağdıracağım. Mutlu olmanı falan istemeyeceğim. Benim çektiğim kadar acı çekmen gerektiğini düşüneceğim. Benden olgun olmamı bekleme, olmayacağım... Çünkü kabullenemeyeceğim bir türlü bu gidişi. Durup dururken, “ortada bir şey yoktu” diyeceğim. Tüm suçu sana yükleyeceğim. En bencil halime bürüneceğim. Yaşadığımız her şeyi baştan sona düşünüp aklayacağım kendimi. Bu rahatlık duygusu da uzun sürmeyecek. Sonra vazgeçeceğim seni suçlamaktan. Tutamayacağım yeminler edeceğim. Bir gün mutlaka geri dönecek ama ben bu kez onu terk edeceğim diye yapamayacağım şeyleri art arda sıralayacağım.

Gidersen, her gece sabahı edeceğim seni bekleyerek. Yorgunluk tüm hücrelerime yayılacak. Bir süre sonra görenler beni tanımayacak. Kimisi acıyarak bakacak bana, kimisi kendimi bu hale getirdiğim için kızacak.Umurumda bile olmayacak ne dedikleri. Bir tek şey söyleyeceğim onlara...

"YÜREĞİM O GİTTİĞİNDEN BERİ ATMIYOR SEVGİLİM GİDERSEN, BU YÜREK DURACAK..."

http://img176.imageshack.us/img176/8145/sebnemferahherkesbilsinistedimva9.jpg

hepSide ayRı ayRı çOk GüzeLdi.. PayLaşdıĞın iÇin tşkLer Canım.. YüreĞine, EmeĞine SağLık..

rica ederim canım..tşkler..