Kelebekler insandan daha mutlu yaşadı ömrünü…
İnsanoğlu ise onlarca yıla sığdıramadığı ömründen mutlu olmayı başaramadı…
Doğum ile ölüm arasında sıkıştı kaldı insanoğlunun ruhu ve sonunda ölümün gideceğini bildiği için, hayatını keşmekeş içinde tüketti…
Kelebekler ise anladı hayatın değerini…
Sadece bir gün yaşadı kelebekler…
Kendisini yaratan kudretin sanatının işlediği kanatlarını gün ışığıyla çırpmadan önce, günler boyunca bir koza içinde, karanlığın zulmetine katlandı…
Bir kelebeğe dönüşmeden önce, ipek böceği olarak çektiği o zulmetin paha biçilmez hediyesini, ipek kozası olarak bıraktı insanoğluna…
İnsanın paha biçemediği ipe, kelebeğin dünyaya geldiği yaşamın rahmi oldu…
İnsanın onlarca yıl yaşadığı halde, değerini bilmediği, kısa bulduğu ömre inat, kanatlarındaki Tanrı fırçasından çıkma sanatı gösterdi insanoğluna, kısacık hayatının her anında…
Sadece birkaç gün yaşadı kelebekler…
Ve aşkın ne demek olduğunu, insandan daha iyi bildiler…
Aşkın bir ateş olduğunu, yakıp kül ettiğini anladılar ve ateşe pervane oldular.
Dört kelebeği öyküsüdür;
Dört kelebek ateşin gerçek sırrına ulaşmaya karar verirler…
İlk kelebek ateşin uzağından geçip gelir ve şöyle der;
"Ateş aydınlatan bir şeydir."
Bu gerçeğin tam bilgisi değildir…
İkinci kelebek ise ateşe biraz daha yaklaşıp döner ve şöyle der;
"Ateş ısıtan bir şeydir."
Bu da gerçeği anlatmak için eksiktir…
Üçünü kelebek ateşe iyice yaklaşır, alevler kanatlarına değer geçer ve döndüğünde, "işte ateşin gerçek bilgisi" der, "ateş yakıcı bir şeydir."
Dördüncü kelebek bununla yetinmez.
Ateşin çevresinde döner, dolanır, kavrulur ve birden bire ateşin içine dalarak bir an parladıktan sonra, alevlerin içinde görünmez olur…
Ateşin gerçek bilgisini anlayan tek kelebektir o…
Ancak bunun artık diğerlerine anlatacak durumda değildir.
Anlatmasına gerek de yoktur…
Hiç kimse ateşin ne olduğunu başkasının anlatmasından öğrenemez... Ateşe ancak dokunarak öğrenilir, onun ne olduğu…
Hepimiz bu öyküdeki dördüncü kelebek olmayı düşlüyor ama ömrümüzü diğer üç kelebek gibi tamamlıyoruz.
Sadece birkaç gün yaşadı kelebekler…
Ömrünce gerçek aşkı bulunamayan insana inat; ateşin aşk olduğunu bilerek ve aşk için yanmayı bilerek...

aLıntıdır..

Bitanem gönlüne sağlık..

http://aycu18.webshots.com/image/24697/2000764884518955476_rs.jpg (http://allyoucanupload.webshots.com/v/2000764884518955476)

"Sen dar günümde helal lokmamsın,
yar demek yetmez, canımda cansın..
Her kulun hakkını, bahtını, şansını,
verene bin şükür, iyi ki varsın.."

Niran ünsaL-İyiki varSın offff offff.. :(
TeşekkürLer bitanem.. :cicek:

güzeL bi payLaşımdı .. eLLerine sağLık canım .. :cicek:

Hiç kimse ateşin ne olduğunu başkasının anlatmasından öğrenemez... Ateşe ancak dokunarak öğrenilir, onun ne olduğu…
Hepimiz bu öyküdeki dördüncü kelebek olmayı düşlüyor ama ömrümüzü diğer üç kelebek gibi tamamlıyoruz.
Sadece birkaç gün yaşadı kelebekler…
Ömrünce gerçek aşkı bulunamayan insana inat; ateşin aşk olduğunu bilerek ve aşk için yanmayı bilerek...



süpper bi paylasım eline sağlıq

TeşekkürLer canLar.. :cicek:

ellerine sağlık :)

Bu kız adam oLcak Diorumda inanmıOsunuz :)

sevdanin_rengii.. tŞkLer gözLerine sağLık.. :cicek:

One bi sen anLıon zaten beni.. :) :cicek:

bu kelebek hikayesini her hikaye sokanlara sinir oluyorum.kelebekle ateşin aşkı vardır 4.cü kelebgin başlı başına divan şiirlerinde yazılmış hikayesi vardır.ve aslı Allah aşkını anlatır.kelebekler bir gün yaşıyor ama güya aşkı sevgiyi falan yaşıyorlar,insan onlar kadar yaşayamıyor biliyor kıymetini,birşeyleri yakalamış anlatmaya çalışmış ama becerememiş bence...teşekkürler paylaştıgınız için.

FarkLı biR yOrum.. TeşekkürLer ALACAKARANLIK.. :cicek:

ellerien sağlık burcu Güsel bi yazı

iyiki varsın :cicek:

çok güzeldi yine yüreğine sağlık canısım :canim:

zuzum.. :canim:
Ruhumm.. :canim:
ELifim.. :canim:
Beğenmenize sevindim.. TeşekkürLer.. :cicek:

cok güzel olmuş ellerine saglık burrrcuuuu

intihara teşvik etmesin sakın bu yazııııı

çok güzeldi emeğine sağlık :)

king_Lord.. swindLer.. Teşekkür edeRim gözLerinize sağLık.. :cicek: