AKSARAYLI
17-09-2007, 10:09
KARDEŞLİK DESTANI
Yıl bindokuzyüzyetmiş,nisanın yirmibeşi,
O zaman doğdu,gönlümün eşsiz güneşi,
Dünyalar kadar sevdim o kız kardeşi,
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
O zamanlar çok küçüktüm ben de.
Ne kadar da çok sevdim desem de,
Hor gördüm onu,acep bilmem nedense?
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Doğduğunda öleceğini çok beklemişiz.
Yaşar mı?diye çok dualar etmişiz,
Mezarın üstündeyken,umudu kesmişiz,
Körpecik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Annemin o günlerini,hayal meyal bilirim;
Kapımızın önünde oynar eve gelirim.
Ben de şüytecem deyince,sevincini görürüm.
Minicik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Nasıl unuturum ben Şambaz dedemi.
’’O kız,onu oynatma döv!’’diyen ebemi,
Dövdüysem de çocuğum,suç bende mi?
Ufacık kardeşim,canım SENCAN’ım.
Daha sonra üçü birlikte,İstanbul’a gelmişler.
Bir yıl boyunca hep beni beklemişler.
Hastalığın nedeni,hasretliktir demişler.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Bir yılın sonunda,ben de yanına gelmişim.
Annemin derdine,ben de derman olmuşum.
Kardeş sevgisini İstanbul’da bulmuşum,
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Okula başlamıştım,İstanbul’a gelince.
Öyle sevinirdi ki;beni uzaktan görünce,
Dünyalar onundu,ben içeri girince.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Kardeşimin okul hayatı,nihayete ermişti.
Meslek olarak kendine,kuaförlük seçmişti.
Öğrenmek için işini,yıllarını vermişti.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Öğrensin diye işini,bizler kobay olmuştuk,
Kobaylıkla kalmadık,yolumuzu bulmuştuk.
Kızımız değil,kazımızdı,epeyce de yolmuştuk.
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Aldığı haftalıkla bana destek olduğunu,
Bunları yaparken de tırnağımı yolduğunu,
Unutur muyum onda ablamı bulduğumu,
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Derken bir gün birisi,karşımıza dikildi.
Allah’ın yazgısı dedik,yüzükleri takıldı.
Körpecik ellerine,kınaları yakıldı.
Minicik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Evlendiler Mustafa’yla,eniştem olmuştu.
Aradığı mutluluğu,kocasında bulmuştu.
Çileli günler gördüler,salonları dolmuştu.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Derken beş yıl sonra Fatih’imle tanıştım.
Heyecandan görmedim,ağaçla da takıştım.
Sanki benim oğlumdu,ne de çabuk alıştım.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Fatih’imiz büyüyordu,ihtiyaçları çoktu.
Eniştemin dükkanda düzgün bir işi de yoktu.
Büyük Allah elbette,onların yüzüne de baktı.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
İşyerini boşaltın,almanyadan gelecekti.
Gelen oğluna kuaförün,dükkanını verecekti.
Allah’tan ki eniştem İgdaş’a girecekti.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
İşlerini çok şükür rayına oturttular.
İkinci çocuğun yolunu da tuttular.
Emirhan’ımızı da dört yıldır,aileye kattılar.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Emirhan da kendini öylece bir sevdirdi.
İçimizde koskoca bir boşluğu da doldurdu.
Bazen bizi ağlattı,çoğunda da güldürdü.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Ağabeyim olarak deme bir şey yapmadın,
Gecenin dördünde sana,şiir de mi yazmadım.
Her şeyi yaptım da sana gerçek kızmadım.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Bugün yine nisanın,yirmi beşinci günü.
Geçen otuz altı yıl,unutturamaz dünü,
Bacım yine gönlümün,solmayacak bir gülü.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
AKSARAYLI Fikret ORUÇ
25.04.2006 04:36
İSTANBUL
Yıl bindokuzyüzyetmiş,nisanın yirmibeşi,
O zaman doğdu,gönlümün eşsiz güneşi,
Dünyalar kadar sevdim o kız kardeşi,
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
O zamanlar çok küçüktüm ben de.
Ne kadar da çok sevdim desem de,
Hor gördüm onu,acep bilmem nedense?
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Doğduğunda öleceğini çok beklemişiz.
Yaşar mı?diye çok dualar etmişiz,
Mezarın üstündeyken,umudu kesmişiz,
Körpecik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Annemin o günlerini,hayal meyal bilirim;
Kapımızın önünde oynar eve gelirim.
Ben de şüytecem deyince,sevincini görürüm.
Minicik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Nasıl unuturum ben Şambaz dedemi.
’’O kız,onu oynatma döv!’’diyen ebemi,
Dövdüysem de çocuğum,suç bende mi?
Ufacık kardeşim,canım SENCAN’ım.
Daha sonra üçü birlikte,İstanbul’a gelmişler.
Bir yıl boyunca hep beni beklemişler.
Hastalığın nedeni,hasretliktir demişler.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Bir yılın sonunda,ben de yanına gelmişim.
Annemin derdine,ben de derman olmuşum.
Kardeş sevgisini İstanbul’da bulmuşum,
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Okula başlamıştım,İstanbul’a gelince.
Öyle sevinirdi ki;beni uzaktan görünce,
Dünyalar onundu,ben içeri girince.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Kardeşimin okul hayatı,nihayete ermişti.
Meslek olarak kendine,kuaförlük seçmişti.
Öğrenmek için işini,yıllarını vermişti.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Öğrensin diye işini,bizler kobay olmuştuk,
Kobaylıkla kalmadık,yolumuzu bulmuştuk.
Kızımız değil,kazımızdı,epeyce de yolmuştuk.
Küçücük kardeşim,canım SENCAN’ım.
Aldığı haftalıkla bana destek olduğunu,
Bunları yaparken de tırnağımı yolduğunu,
Unutur muyum onda ablamı bulduğumu,
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Derken bir gün birisi,karşımıza dikildi.
Allah’ın yazgısı dedik,yüzükleri takıldı.
Körpecik ellerine,kınaları yakıldı.
Minicik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Evlendiler Mustafa’yla,eniştem olmuştu.
Aradığı mutluluğu,kocasında bulmuştu.
Çileli günler gördüler,salonları dolmuştu.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Derken beş yıl sonra Fatih’imle tanıştım.
Heyecandan görmedim,ağaçla da takıştım.
Sanki benim oğlumdu,ne de çabuk alıştım.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Fatih’imiz büyüyordu,ihtiyaçları çoktu.
Eniştemin dükkanda düzgün bir işi de yoktu.
Büyük Allah elbette,onların yüzüne de baktı.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
İşyerini boşaltın,almanyadan gelecekti.
Gelen oğluna kuaförün,dükkanını verecekti.
Allah’tan ki eniştem İgdaş’a girecekti.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
İşlerini çok şükür rayına oturttular.
İkinci çocuğun yolunu da tuttular.
Emirhan’ımızı da dört yıldır,aileye kattılar.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Emirhan da kendini öylece bir sevdirdi.
İçimizde koskoca bir boşluğu da doldurdu.
Bazen bizi ağlattı,çoğunda da güldürdü.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Ağabeyim olarak deme bir şey yapmadın,
Gecenin dördünde sana,şiir de mi yazmadım.
Her şeyi yaptım da sana gerçek kızmadım.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
Bugün yine nisanın,yirmi beşinci günü.
Geçen otuz altı yıl,unutturamaz dünü,
Bacım yine gönlümün,solmayacak bir gülü.
Biricik kardeşim,canım SENCAN’ım.
AKSARAYLI Fikret ORUÇ
25.04.2006 04:36
İSTANBUL