Pasli_Hisler
24-09-2007, 19:19
http://img175.imageshack.us/img175/7467/zgrlk3kp5.jpg
Ne desem anlatır yaralarımı?
Anlar mı maşuk, âşıkın hâlinden hiç…
Giden bahara takıldı kanatlarım, elimde kalan tüylerim; elimde kalem… Yazdıkça tükenir allı-pullu anılarım. Her kelimem uçuşur anlam arayışlarında… Ne desem aynı efsunda kayıp…
Turnaların zulmüdür, gözyaşlarıma sebep… Özgürlükler içinde esir çırpınışları, kıskandırır mı beni! Lakin rüzgâr; sevdiğim, oynaşıp da yalan sevdalarla, kırmasa belimi. Ben… Çok sevdim. Kanatlarımı bahar aldı. Yoksa kalır mıydım, ihanetlerine seyirci!
Bilirim, rüzgâr sığmaz haneme, kanatsızım artık taşımaz beni seması. Biçare vuslatlara düşmüş nasibim… Ama söyleyin ne olur, aldatmasın beni işveli turnalarla… Ben çok sevdim. Kanatlarımı bahar aldı.
Türküler söylerim, sonbaharı getirsin bana diye. Bu aydınlık canımı yakar. Güneş, neden parlar bu kadar? Solsun semamı kapatan bu yapraklar! Ah… Yangınım! Küllerimi bırakmaz ateş. Rüzgârım, vefasızım, es ki sönsün beyhude çırpınışlarım.
Atmacalar uçuşur başımda. Korkar mıyım, ölümden? Kaç sofra kurduk Azraille, kızıl seherlere… Yâr her gün atlarım aklımın uçurumlarından. Lakin anlamam, neden taşırsın atmacaları başımda? Zulmün kimedir? Hüznün kime? Ben çok sevdim. Vuslatlarımı bahar çaldı.
Ah vefasızsın sevdiğim, ben de seni böyle sevdim. Anla ki ne sema da ne yerde, özgür değilim. Bahar eski dostumdu, "gör" dedi, "rüzgârın ihanetini". Bilemedi, seni ben seçmemiştim. Kader dedikleri faili meçhul, beni çok önceden vurmuştu senle.
Ben sadece sevdim
kırıldı hâkimlerin kalemleri…
Yokluğunun köhne müebbedi bana düştü.
Alıntıdır..
Ne desem anlatır yaralarımı?
Anlar mı maşuk, âşıkın hâlinden hiç…
Giden bahara takıldı kanatlarım, elimde kalan tüylerim; elimde kalem… Yazdıkça tükenir allı-pullu anılarım. Her kelimem uçuşur anlam arayışlarında… Ne desem aynı efsunda kayıp…
Turnaların zulmüdür, gözyaşlarıma sebep… Özgürlükler içinde esir çırpınışları, kıskandırır mı beni! Lakin rüzgâr; sevdiğim, oynaşıp da yalan sevdalarla, kırmasa belimi. Ben… Çok sevdim. Kanatlarımı bahar aldı. Yoksa kalır mıydım, ihanetlerine seyirci!
Bilirim, rüzgâr sığmaz haneme, kanatsızım artık taşımaz beni seması. Biçare vuslatlara düşmüş nasibim… Ama söyleyin ne olur, aldatmasın beni işveli turnalarla… Ben çok sevdim. Kanatlarımı bahar aldı.
Türküler söylerim, sonbaharı getirsin bana diye. Bu aydınlık canımı yakar. Güneş, neden parlar bu kadar? Solsun semamı kapatan bu yapraklar! Ah… Yangınım! Küllerimi bırakmaz ateş. Rüzgârım, vefasızım, es ki sönsün beyhude çırpınışlarım.
Atmacalar uçuşur başımda. Korkar mıyım, ölümden? Kaç sofra kurduk Azraille, kızıl seherlere… Yâr her gün atlarım aklımın uçurumlarından. Lakin anlamam, neden taşırsın atmacaları başımda? Zulmün kimedir? Hüznün kime? Ben çok sevdim. Vuslatlarımı bahar çaldı.
Ah vefasızsın sevdiğim, ben de seni böyle sevdim. Anla ki ne sema da ne yerde, özgür değilim. Bahar eski dostumdu, "gör" dedi, "rüzgârın ihanetini". Bilemedi, seni ben seçmemiştim. Kader dedikleri faili meçhul, beni çok önceden vurmuştu senle.
Ben sadece sevdim
kırıldı hâkimlerin kalemleri…
Yokluğunun köhne müebbedi bana düştü.
Alıntıdır..