PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Eller,ölüm kokmakta...




M'LANCOLY
25-09-2007, 04:25
http://tn3-2.deviantart.com/fs10/300W/i/2006/157/e/4/Suicide_hanging_by_CaptainBoneDaddy.jpg

Hiçliğin merkezidir burası olsa olsa,
Sallanmaktayım boşlukta.

http://tn3-1.deviantart.com/300W/images3.deviantart.com/i/2004/11/7/7/in_the_rabbit_hole_again.jpg


Burası son; kör nokta...

http://tn3-2.deviantart.com/fs6/300W/i/2005/015/5/2/dark_by_Ritacream.jpg

Bir yanda karanlık,

http://fc02.deviantart.com/fs5/i/2005/011/a/7/Elena_a_Dark_Portrait_Series_by_jesiel.jpg

Suskunluk çığlıklarla çarpıştı diğer yanda.

http://tn3-2.deviantart.com/fs16/300W/f/2007/179/4/b/Let_Here_Be_Light_by_AnotherPiece.jpg

Işık huzmesinden geçtim,

http://tn3-2.deviantart.com/fs8/300W/i/2006/162/a/2/Hang__by_Glynis.jpg

Zifirisi artmakta her dakika.

http://tn3-2.deviantart.com/fs9/300W/i/2006/011/e/8/hands___2___by_ELVAge.jpg

Eller mi?

http://tn3-2.deviantart.com/fs10/300W/i/2006/125/1/2/As_I_Fall_by_ghost_ofyou.jpg

Uzanma sebebi kurtarmak değil anladığım kadarıyla.

http://tn3-1.deviantart.com/fs11/300W/i/2006/231/0/b/Kill_me_by_Luna_Crok.jpg

Eller,
Şimdilerde buram buram ölüm kokmakta...




FoRuM_MeLeGi
25-09-2007, 09:20
Biraz ürkütücü olmuş
eline sağlık ;)

BurcuUu_
25-09-2007, 15:54
GüzeLmiş.. TeşekkürLer.. :cicek:

sweet_
25-09-2007, 16:06
Eline emeğine sağlık :buyir:

BuRcu
25-09-2007, 16:09
iLginc coq guseLdi tSkLeR..:cicek:

eLFiDa
25-09-2007, 18:29
çok güzeldi sözler süper resimlerde öyle eline saglik :)

M'LANCOLY
25-09-2007, 21:08
dilsiz dile gelen sözcükler..bazen susarak haykırmak gibi resimlerle konuşmak...

SeVDaNıN_ReNGl
25-09-2007, 21:21
paylaşım için teşekkürler :)

BonJuk
26-09-2007, 00:14
Resimler çok ürkütücü gerçekten,emeğine sağlık:cicek:

ahSenTi
26-09-2007, 00:36
zamanın kendisine susmaya çalıştığı o dakikalarda kendi susuzluğumuzun
artmasına aldırmadan bir çöl ıssızlığında yaşayarak
yalnızlığımızın bana bıraktığı
tüm mistik dokuları bir ölü senfonisi eşliğinde
boşluğuma hediye ediyorum.
Adımlarımı ve izbe bakışlarımı uydurmaya çalıştığım
bu senfonide biliyorumki hiçkimse ölü.
ve her benlik ancak ben olmayan bir ben kadar bana sıcak
okşayışlarla serzenişte bulunuyor.
Kimi zaman dur diyorum, kimi zaman yapma!
ruh yapıtaşlarımla oluşan sert duvar her
ben deyişimde bütün olmak istediğim
benliklerimi kimliksiz ve sessiz bir yıkım ile yine umutsuzluğa sürüklüyor.
Aynı
düzlemi paylaştığım diğer benliklerden yada insanlardan istediğim;
benliğimi kurtarma,
ruhumu özgürleştirme ve yaşama çabası uğruna yardımlar
derinlemesine girdiğim o umutsuzluk çukurundan
ve boş o bomboş bakışlarımdan
beni kurtarabilecekmi bilmiyorum.
Tutunamayanların tek tutunabildiği noktamı bu acaba?
Yardım değil ama umutsuz bir bakışla gösterebildiğim son çırpınış
insanlara.


Bu kadar acımtırak olmamalıydı ama başkada birşey çıkmıyor.
Acımtırak yanılsamalarımızın dengesiz kopuşları idi aslında
yazılan yazılarda silüetini göremediğimiz
benlik duruşları…


alıntı...