Hayâ
22-11-2007, 00:51
Söz Yankısı 1
http://img127.imageshack.us/img127/6503/14pm5.jpg
Bir merhamet daha yağdı...
Sen hep ağlardın çocuk
Gülemezdin
Yaslanacak bir omuz bulamazdın
Başını, ellerinin içine sarıp
Karanlığa gömülürdün
Sen bilememişt/s/in çocuğu,
Ağlasa da güleçti o
Gülüşü ağlatırdı,
Ağlamasına derman bulunmaz
İkisini de birbirine katıp
Karanlıkta ölünürdü…
Adını koyabildin mi
Rengi var mıydı
Tadabildin mi hiç çocukluğu?
Ellerine oyuncak yerine,
Kocaman bir dünya koydular mı
Ufacık ellerin ısınırdı kömür gözlerinden.
Isıtırdı gözlerin...
Konuşmazdın
Dilsiz misin be çocuk!
Diller sessizleşti
Ağlama be, ağlama be çocuk
Bu defa kurutamaz ıslaklığı, k(g)özünde...
Çok mu deştim hayallerini
Özür dilerim çocuk,
Özür dilerim...
Acıyı katık ettim
Öyle yutkundum hayallerimi
Biber sürdüler dilime
Fakat yinede susturamadılar ellerimi…
Neden buralardasın çocuk
Alıp başını gitseydin ya
Yoksa ufacık ellerin,
Dayanamaz mı o zemheriye...
Sen ki ateşi yakansın,
Ağlama be çocuk...
Kaçıncı düşüşüm yar'lardan…
Ateş ki; yürek yakan
Gamkâr değilim, gocunmam
Verir dermanını da derdi yaratan
Küçücüksün sen daha
Nasıl dayanacaksın bunca haksızlığa
Dudağında kuruyan cümleciklerin adına,
Sen de bize benzeme çocuk!
Al başını git...
Haksızlık daha körpe
Söyledim ya acıyı,
Bunca sözün karşısında
Dayanacaksa acı
Sözüm ona; öl be!..
Dayanmaya çalışma
Kırılan sen'den öte olur
Közün hala kavrukken
Küllerini savurtturma bu diyarlarda
Ağlama be çocuk...
Git hadi inat etmeden
H/iç kolay dökülmez…
Adam odur ki; terk-i diyârdan sonra oralarda görünmez
Bana git deme, kalemim intihar etmeden…
İntihar eden sen olmadan
Sızılarımla cevap veriyorum sana
Okuttuklarım son anlarımdan
Git işte çocuk kalemini de yanına alarak
Defterlerimden gönderirim sana
Okursun kaybettiğim sokağın adresini
Sen de kaybetme kendini
Git işte!
Madem öyle;
İnti/hâr'ım ateşli olur
Bana git/me de/me
Gidersem eğer, ardımdan gel/me
Kalemimi son kez saplarım k/âğıda
K'anlar akar son y/azdığımda
Bil ki; yürekteki mürekkebi dolduramazsın divite
Öyle ki; kendi kendini doldurup bitirir o erite erite
Hâlâ mı;
G/it işte!..
TuaL
&
Hayâ
VesseLam
http://img127.imageshack.us/img127/6503/14pm5.jpg
Bir merhamet daha yağdı...
Sen hep ağlardın çocuk
Gülemezdin
Yaslanacak bir omuz bulamazdın
Başını, ellerinin içine sarıp
Karanlığa gömülürdün
Sen bilememişt/s/in çocuğu,
Ağlasa da güleçti o
Gülüşü ağlatırdı,
Ağlamasına derman bulunmaz
İkisini de birbirine katıp
Karanlıkta ölünürdü…
Adını koyabildin mi
Rengi var mıydı
Tadabildin mi hiç çocukluğu?
Ellerine oyuncak yerine,
Kocaman bir dünya koydular mı
Ufacık ellerin ısınırdı kömür gözlerinden.
Isıtırdı gözlerin...
Konuşmazdın
Dilsiz misin be çocuk!
Diller sessizleşti
Ağlama be, ağlama be çocuk
Bu defa kurutamaz ıslaklığı, k(g)özünde...
Çok mu deştim hayallerini
Özür dilerim çocuk,
Özür dilerim...
Acıyı katık ettim
Öyle yutkundum hayallerimi
Biber sürdüler dilime
Fakat yinede susturamadılar ellerimi…
Neden buralardasın çocuk
Alıp başını gitseydin ya
Yoksa ufacık ellerin,
Dayanamaz mı o zemheriye...
Sen ki ateşi yakansın,
Ağlama be çocuk...
Kaçıncı düşüşüm yar'lardan…
Ateş ki; yürek yakan
Gamkâr değilim, gocunmam
Verir dermanını da derdi yaratan
Küçücüksün sen daha
Nasıl dayanacaksın bunca haksızlığa
Dudağında kuruyan cümleciklerin adına,
Sen de bize benzeme çocuk!
Al başını git...
Haksızlık daha körpe
Söyledim ya acıyı,
Bunca sözün karşısında
Dayanacaksa acı
Sözüm ona; öl be!..
Dayanmaya çalışma
Kırılan sen'den öte olur
Közün hala kavrukken
Küllerini savurtturma bu diyarlarda
Ağlama be çocuk...
Git hadi inat etmeden
H/iç kolay dökülmez…
Adam odur ki; terk-i diyârdan sonra oralarda görünmez
Bana git deme, kalemim intihar etmeden…
İntihar eden sen olmadan
Sızılarımla cevap veriyorum sana
Okuttuklarım son anlarımdan
Git işte çocuk kalemini de yanına alarak
Defterlerimden gönderirim sana
Okursun kaybettiğim sokağın adresini
Sen de kaybetme kendini
Git işte!
Madem öyle;
İnti/hâr'ım ateşli olur
Bana git/me de/me
Gidersem eğer, ardımdan gel/me
Kalemimi son kez saplarım k/âğıda
K'anlar akar son y/azdığımda
Bil ki; yürekteki mürekkebi dolduramazsın divite
Öyle ki; kendi kendini doldurup bitirir o erite erite
Hâlâ mı;
G/it işte!..
TuaL
&
Hayâ
VesseLam